LUKA 2

22 Moşe’nin Yasası’na göre arınma günleri dolunca, Yosef’le Mariyam çocuğu Efendi’ye sunmak için Yeruşalem’e, 23 Yasa’da yazıldığı gibi, "Rahmi açan her erkek çocuk Efendi’ye kutsal sayılacak,"✝2:23 ÇIKIŞ 13:2,12 24 ve Yasa’da da denildiği gibi, kurban olarak "bir çift kumru ya da iki güvercin"✝2:24 LEVİLİLER 12:8 sunmaya götürdüler.

25 İşte o sırada, Yeruşalem’de Şimon adında bir adam vardı. Şimon doğru ve inançlı biriydi. İsrael’in teselli bulmasını bekliyordu. Kutsal Ruh onun üzerindeydi. 26 Efendi’nin Mesih’ini görmeden ölmeyeceği Kutsal Ruh tarafından kendisine açıklanmıştı.*2:26 "Mesih" (Grekçe) ve "Mesih" (İbranice) her ikisi de "Meshedilmiş Kişi" anlamına gelir 27 Şimon Ruh’da tapınağın içine geldi. Yosef’le Mariyam, Yasa’ya göre adet olanı ailesi O’nun için yapmak üzere küçük Yeşua’yı tapınağa getirdiklerinde, 28 Şimon O’nu kucağına aldı. Tanrı’yı yücelterek şunları söyledi:

29 "Ey Efendim, sözüne göre,

artık esenlik içinde hizmetkarını bırakıyorsun,

30 çünkü gözlerim kurtarışını gördü,

31 bütün halkların önünde hazırladığın;

32 ulusları aydınlatıp,

halkın İsrael’in yüceliği olan ışığı gördüm."

33 Yosef’le annesi O’nun hakkında söylenen şeylere şaştılar. 34 Şimon onları kutsadı ve annesi Mariyam’a şöyle dedi: "İşte, bu çocuk İsrael’de birçoklarının düşmesi ve kalkması için atanmıştır. Hem de karşı konuşulacak bir belirtidir. 35 Birçoklarının yüreğindeki düşünceleri açığa çıkarırken, senin kendi canını da bir kılıç delecek."

36 Aşer oymağından Fanuel’in kızı Anna adında çok yaşlı bir peygamber vardı. Kızlığından sonra kocasıyla yedi yıl yaşamıştı. 37 Seksen dört yıldır duldu. Tapınaktan ayrılmaz, gece gündüz oruçla, duayla tapınırdı. 38 Tam o saatte çıkan Anna, Tanrı’ya şükrederek Yeruşalem’in kurtuluşunu bekleyen herkese Yeşua’dan söz etmeye başladı.