LUKA 2

41 Anne babası her yıl Pesah Bayramı’nda Yeruşalem’e giderdi.

42 Yeşua on iki yaşındayken, bayram geleneği uyarınca Yeruşalem’e çıktılar. 43 Bayram günleri doldurup eve dönerlerken küçük Yeşua Yeruşalem’de geride kaldı. Mariyam’la Yosef bunu bilmiyordu. 44 O’nun yol arkadaşlarıyla birlikte olduğunu düşünerek bir günlük yol mesafesi gittiler. Sonra O’nu akrabalar ve tanıdıklar arasında aradılar. 45 O’nu bulamayınca, O’nu arayarak Yeruşalem’e döndüler. 46 Üç gün sonra O’nu tapınakta, öğretmenler arasında otururken buldular. Onları dinliyor, sorular soruyordu. 47 O’nu dinleyenlerin hepsi anlayışına ve verdiği yanıtlara hayran kalıyorlardı. 48 Mariyam ve Yosef O’nu görünce şaşırdılar. O’na, "Oğlum, bize neden böyle davrandın? İşte, babanla ben kaygı içinde seni arıyorduk" dedi.

49 Onlara, "Beni neden arıyorsunuz? Babamın evinde olmam gerektiğini bilmiyor muydunuz?" dedi. 50 Onlar kendilerine söylemiş olduğu O’nun bu sözünü anlamadılar. 51 Yeşua onlarla birlikte yola koyulup Nasıra’ya geldi. Onlara itaat ederdi. Annesi bütün bu sözleri yüreğinde sakladı. 52 Yeşua, bilgelikte ve boyda büyüyordu, Tanrı’nın ve insanların beğenisininde de öyle.