1 Ne mutlu kötülerin öğüdüyle yürümeyen,

günahkârların yolunda durmayan,

alaycıların sandalyesinde oturmayan insana.

2 Ancak onun zevki Yahve’nin* Yasası'dır.

gece gündüz onun üzerinde

derin derin düşünür.

3 O kişi akarsu kıyısına dikilmiş ağaca benzer,

meyvesini mevsiminde verir,

yaprağı da solmaz.

Ne yaparsa başarır.

4 Kötüler böyle değildir,

ancak rüzgârın savurduğu saman çöpü gibidirler.

5 Bu nedenle kötüler yargılanınca ayakta kalamaz,

günahkârlar doğrular topluluğunda duramaz.

6 Çünkü Yahve doğruların yolunu bilir,

ancak kötülerin yolu yok olur.