Alimento
O alimento é provisão de Deus para o corpo e a alma. Jesus disse: Eu sou o pão da vida. A Bíblia ensina a receber com gratidão, partilhar com generosidade e confiar no Provedor.
O pão da vida
Jesus disse: Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca terá fome. O alimento espiritual sacia plenamente.
ईशू बोलअ तिन्नां लै, "हुंह आसा ज़िन्दगी दैणैं आल़ी रोटी, ज़ुंण मुंह सेटा एछे, सह निं कधि भुखअ रहणअ, अर ज़ुंण मुंह दी भरोस्सअ करे, सह निं कधि नचिशअ रहणअ।
"खतम हणैं आल़ी रोटी लै निं मैन्थ करा। पर तैहा रोटी लै करा मैन्थ ज़ुंण सदा रहणैं आल़ी ज़िन्दगी तैणीं रहा। ज़ुंण तम्हां लै मुंह मणछे पूता दैणीं। किल्हैकि बाब परमेशरै आसा मुंह दी ई मोहर लाई दी।"
ईशू दैनअ तेऊ लै ज़बाब, "पबित्र शास्त्रा दी आसा लिखअ द इहअ,
‘मणछ निं सिधअ रोटी करै ज़िऊंदअ,
पर परमेशरे बोली दी हरेक गल्ला मनी सका सह ज़िऊंदअ रही।’"
परमेशर दैआ तिन्नां लै बर्गत ज़ुंण
धर्म करने भुख हआ, तिंयां रज़ैऊंणै।
तैही बोला हुंह तम्हां लै इहअ कि पैहलै करा बाब परमेशरे धर्म अर राज़े लोल़-तोप अर ईंयां सारी च़िज़ा जाणीं तम्हां भेटी।लूक. 12:31
"तैही बोला हुंह तम्हां लै इहअ कि आपणीं ज़िन्दगी लै इहअ फिकर निं करी कि किज़ै खाणअ किज़ै पिणअ? नां आपणीं देही लै फिकर करी कि हाम्हां किज़ै बान्हणअ? ज़िन्दगी आसा रोटी का अर देही आसा झिकल़ै का खास्सी किम्मती।
ज़िहअ एभै पैईदा हुअ द शोहरू आपणीं माओ क्लुध च़ाहा, तेही लागा हाम्हां च़ाहा डाहणीं कि परमेशर हाम्हां का सत्त खोज़े, ताकि तम्हैं तेता शिखल़ी करै परमेशरा दी विश्वास करना लै ज़ुआन शोहरू ज़िहै होए। खिरी हणअ इहअ कि परमेशरा बच़ाऊंणै तम्हैं एऊ संसारे बूरी गल्ला का पठी।
Provisão divina
Deus provê alimento em abundância. Ele multiplica pães e peixes, enche os famintos e supre toda necessidade.
ईशू ढाकी तिंयां पांज़ रोटी अर दूई म्हाछ़ली हाथै, संघा किअ सरगा बाखा भाल़ी परमेशरा लै शूकर, संघा दैनी रोटी च़ेल्लै लै अर तिन्नैं दैनी लोगा लै बांडी। तेखअ ज़ांऊं तिंयां खाई करै रज्ज़ै, बच़ी दी रोटीए च़कै तिन्नैं बारा च़ठै।
ज़ुंण नचिशै थिऐ, तिन्नां लै दैनअ तेऊ रज्ज़ी झुटणा लै,
भुखै लै दैनअ रज्ज़ी खाणां लै।
"आपणीं साल-फसल अर कमाई मांझ़ै आणा दसुअ निसब मेरै भबना लै, ताकि मेरै भबनै खाण-पींण पुगतअ रहे। ज़िहअ हुंह बोला तिहअ करा, तेखअ भाल़ै तम्हैं कि मुंह किज़ै करनअ। इहअ बोला हुंह बिधाता ज़ुंण स्वर्गे सारी सैनो मालक आसा। तम्हां का जाणअ शुझुई कि मुंह तम्हां लै केही खास्सी बर्गत दैणीं! ज़ेतरी च़िज़ा मुंह तम्हां लै दैणीं तेता करै हणैं थारै घअर भरी, मुंह दैणीं तम्हां लै बर्गत सरगा का पाणीं ज़ेही तरैल़ी।
ज़ुंण परमेशर बऊंणैं आल़ै लै बेज़अ अर खाणां लै रोटी दैआ, तेऊ दैणअ तम्हां लै बी तिंयां सोभै गल्ला ज़ेते तम्हां ज़रुरत आसा। तेऊ बढाऊंणीं थारी तिंयां गल्ला ज़ुंण तम्हैं बागै होरी लै दैणैं जोगी होए।
खुल्है दिले मणछ रहा बढदै लागी,
ज़ुंण होरीए मज़त करा, तेऊ भेटा आप्पू बी मज़त।
झणैल़ू बैण हआ मखीरा ज़िहै,
सुआद बी मिठअ अर शाह बी फिरा हरअ।
ऐबै डेओआ घअरा लै संघा खाआ बधिया-बधिया खाण-पींण। तिन्नां लै बी दैआ रोटी अर दाखो रस बांडी ज़हा का नांईं आथी। किल्हैकि आझ़की धैल़ी आसा म्हारै बिधाता लै पबित्र अर आझ़ निं तम्हैं दुखी रहा। ज़ुंण खुशी तम्हां बिधाता दैणीं, तेता करै हणैं तम्हैं बलबान।"
Gratidão e moderação
Nada trouxemos para o mundo e nada levaremos. Tudo o que fizerdes, fazei para a glória de Deus — inclusive comer e beber.
किल्हैकि नां हाम्हैं संसारै पैईदा हंदी किज़ै आणअ अर नां हाम्हैं मरी करै किज़ै संघा निंईं सकदै।
ज़ै हाम्हां का खाणां अर बान्हणां लै किज़ै आसा, एता ई दी रहणअ खुश।
एतो ज़बाब आसा इहअ कि च़ाऐ खाआ, च़ाऐ पिआ, च़ाऐ किछ़ बी करा सह लोल़ी परमेशरे प्रतप्पा लै हुअ।
हर धेल्लै हआ तै तिंयां भबनै कठा अर घअरै-घअरै प्रभू भोज़ करदी नंद अर भलै मन्नैं खाआ तै रोटी। तिंयां सोभ करा तै परमेशरे स्तोती अर सोभ लोग तै तिन्नां करै खुश अर ज़सरअ उद्धार हआ त, तिन्नां ज़ोल़ा त हर धैल़ै प्रभू तिन्नां संघै।
"हेर, हुंह आसा दुआरै खल़्हुई टोक्कदअ लागअ द, ज़ै मेरअ बोल शूणीं कोई मुल्है दुआर खोल्हे, तेऊ सेटा लै एछणअ मुंह भितरी अर तेऊ संघै खाणीं मुंह रोटी, अर तेऊ खाणीं मुंह संघै।
ज़ुंण शिखा खाआ सह निं तेऊ मणछा बृथा समझ़ी ज़ुंण शिखा निं खांदअ, अर नां नमासी शिखा खाणैं आल़ै लै दोश लाई, किल्हैकि परमेशरै आसा तिंयां दुहै मनै दै।
तैही निं लोल़ी तम्हैं खाणैं पिणें अर तिह-थैर अर उआंस पुनूंई या बशैघे धैल़ीए बारै कबाता पाऐ अर नां कुंण थारअ फैंसलअ करे। किल्हैकि ईंयां सोभै बधान आसा एछणैं आल़ी गल्ले छ़ैल्ली ज़िहै, पर मूल़ देही आसा मसीहा।
हाँ, तम्हैं बणाऐं तेऊ शरीफ तम्हां लै खास्सी भुख आणी अर खाण दैई किई तेऊ थारी भुख खतम, सह थिई खाणें एही च़ीज़ ज़ुंण तधू तैणीं थारै दादै-बाबै कधि निं भाल़ी ती। तेता दैई सखाऊअ बिधाता तम्हां का सबक कि मणछ निं सिधअ रोटी करै ज़िऊंदअ, हाम्हैं रहा तिन्नां सोभी बैणा करै ज़िऊंदै ज़ुंण बिधाता बोला।
"ज़ेतरै ज़ीब नदी अर समुंदरै पाणीं जैंदरी रहा, तेता मांझ़ै सका तम्हैं तिन्नां ज़ीबा खाई ज़ेथ फैंख अर पिंझ़ै हआ। एता का लाऊआ ज़ुंण ज़ीब पाणीं जैंदरी रहा तिन्नें शिखा निं खाई, तिन्नां निं मरी करै छ़ुंहीं बी आथी। तिंयां आसा तम्हां लै छ़ोतलै अर तेता करै लागणीं तम्हां छ़ोत।
तेखअ बोलअ बिधाता तिन्नां लै, "शूणां, ऐहा सारी धरती अर
"ऐबै सका तम्हैं तिन्नां मांझ़ै बी खाई ज़िहै तम्हैं हरै डाल़ा-बूटा का खाआ, मंऐं दैनै ऐबै ईंयां सोभै तम्हां लै खाणां लै।
"पर लोहू दी आसा ज़िन्दगी, ज़ेऊ मास्सा दी लोहू होए तेता निं खाई।
मंऐं नां खास भोज़ खाअ, नां शिखा खाई अर नां दाखो रस झुटअ। ज़ेभै तैणीं चअन हबतै निं बितै, तेभै तैणीं निं मंऐं घेरी अर मुंडै तेल बी मल़अ।