Anjos
Os anjos são seres celestiais criados por Deus para servir, adorar e executar seus propósitos. A Bíblia revela anjos mensageiros, guerreiros e protetores ao longo de toda a história redentora.
युसुफ आसम वीच्यार करीन ह़ुय ज्यो, तत्यारुत तीने ह़पना मे भगवान नो ह़रगदुत देखाव पड़ीन केदो, "ए युसुफ दावुद नी अवल्यात, मरीयम ने तारी लाडी बणावीन लाव्वा सी ना बीहे। काहाके तीहयी चोखली आत्मा नी लारे भारेपोगे हयली से।
ह़रगदुत बयराम ने केदो, "ना बीहो, मे जाणु के तमु ईसु ने जे कुरुस पोर चड़ावला तीने ह़ोदवा बाज री तीहयो आञे नी हय, पण आह़फा बोलु नी अनसारे जीवतो हयलो से। आवो, आहयो जागो देखो, जां ईसु मालीक ने मेकला हतो,
तमने आहयी वात ह़मज नी आवती ह़ु, के मे मारा बाह सी वीन्ती करही ता, तीहयो ह़रगदुत ना बारे टोळा गेथा बी जादा टोळा मोकली देहे?
ह़रगदुत तीने केदो, "ए मरीयम; भंगलाये ना, काहाके भगवान नी संयबरकत तार पोर आवली से। देख, तु भारेपोगे हयह़ी, अने तारो एक सोरो हयहे; तु तीनु नाम ईसु राखजे।
पण ह़रगदुत तीमने केदो, "बीहो ना; ह़मळो, मे तमने घण-जबर खुसी नी खुस-खबर ह़मळावु, जे आखा माणहु जुगु रेहे।
"आखा मे उचा ह़रग मे भगवान नी बड़ाय वदती जाय अने धरती पोर रेण्या तीहया माणेह ने सांती जड़े, जीमनी सी भगवान खुस से!"
मे तमने केम के आहयीत रीते एक पाप सोड़वा वाळा पापी माणेह ना बारा मे भगवान ह़रगदुतु भेळ खुस हये।"
तीनी जती वखत चेला ह़रग भणी एकडीट्या भाळ रेला हता, तत्यार धोळासप लुगड़ा पेर रेला बे अदमड़ा तीनीन्तां आवीन उबा हय ज्या। अने केदा, "ए गलील मे रेण्या माणहु! तमु ह़रग भणी काहा भाळ र्या? आहयोत ईसु, तमारी वच मे गेथो ह़रग मे उचलाय जेलो से, आहयीत रीते पासो आवहे, जीसम तमु हीने जत्लो देखला से।"
एक-बीजा मे भरहो करन्या भायु नो मोंग बणलो रेय। अंजाण्या माणहु नो आह़फाम ना घोर आव-भाव करवा ना भुलो, काहाके आनी लारे कंय माणहु ते अंजाण्या ह़रगदुतु नो आव-भाव करला से।
कदीम मे माणहु नी आखी बोली बोलवा बाज जाम अने ह़रगदुत नी बोली बी बोल लेम; पण मे बीजा माणहु ने मोंग नी करु ता मे ज्योरे अवाज करवा वाळी घंटी अने खळखीच्या ह़रको से।
आनी मे कंय बी सणक्या नी हय, के आहयी भक्ती नी ह़तायली वात घणी जुदी से,
मसी ईसु डील मे उजन्तो हयो,
अने आत्मा मे धरमी ठेर्यो,
ह़रगदुत ने देखाव पड़्यो,
आखा देसु ना माणहु मे तीनु परच्यार हयो,
आहयी कळी मे माणहु तीनी पोर भरहो कर्या,
अने तीहयो बड़ाय भेळ ह़रग मे उचलाय ज्यो।
अने मालीक आह़फोत ह़रगे गेथो उतरहे; तीहयी टेमे कुर्रो, अने मोट्ला ह़रगे वाळा खबर लावण्या नी अवाज ह़मळायह़े, अने भगवान नु फेपार्यु वगाड़हे, अने मसी मे मर जेला से, पेले जीवता हय जहे। तत्यार आमु जे जीवत्ला रेहु अने बचला रेहु तीमनी ह़ाते वादळा मे उचलाय जहु काहाके वाहळु मे मालीक ने भेटया; अने आहयी रीते जलम तक मालीक ह़ाते रेहु।
जे जीक जहे तीने एमेत धोळ्ळा लुगड़ा पेरावहे, अने मे तीनु नाम जीवाय नी कीताप मे गेथु कानी बी रीते कदी नी काटु; पण तीनु नाम मारा बाह अने तीना ह़रगदुत अगळ देखाड़ही के आहयो मारो से।"
काहाके मने भरहो से के कोय बी चीज आमने तीना मोंग सी अलग नी कर सके, नी ते मोत अने नी ते जीवाय, नी ते ह़रगदुत अने नी ते बुरो मुख्यो, नी ते हमणे अने नी अळतेण, अने नी ताखत, नी उचाय अने नी उंडाय अने नी कंय कळी मे बणावली चीज, आमने भगवान ना मोंग सी, जे अमारा मालीक मसी ईसु मे से अलग कर सके।