Colheita
A colheita é princípio bíblico universal: colhemos o que semeamos. Quem semeia na fé e obediência colherá bênçãos abundantes do Senhor.
Semear e colher
Quem semeia no Espírito, do Espírito colherá vida eterna. Não nos cansemos de fazer o bem — ao tempo certo colheremos.
किल्हैकि ज़ुंण मणछ आपणैं पापी सभाबे साबै काम करा तेऊ का शुझणीं कि तेता करै आई तेऊ लै मौत। पर ज़ुंण पबित्र आत्में साबै काम करे तेऊ का शुझणअ कि पबित्र आत्मां दैनी तेऊ लै सदा रहणैं आल़ी ज़िन्दगी।
आप्पू लै धोखअ निं दैआ, ज़ै हाम्हैं इहअ सोठा कि हाम्हैं सका परमेशरा लै धोखअ दैई ता, तै आसा हाम्हैं ऐडै, किल्हैकि मणछ ज़िहअ बऊआ, तिहअ ई लऊंणअ बी तेऊ।
हाम्हां निं भलै कामां करना लै हैअ छ़ाडणअ, किल्हैकि, ज़ै हाम्हैं ढिलै नां होए, तै भेटणअ हाम्हां परमेशरे सोठी दी बेला दी तेतो फल।
ज़ुंण परमेशर बऊंणैं आल़ै लै बेज़अ अर खाणां लै रोटी दैआ, तेऊ दैणअ तम्हां लै बी तिंयां सोभै गल्ला ज़ेते तम्हां ज़रुरत आसा। तेऊ बढाऊंणीं थारी तिंयां गल्ला ज़ुंण तम्हैं बागै होरी लै दैणैं जोगी होए।
मेल़-ज़ोल़ करनै आल़ै लऊआ शांतीओ बेज़अ बऊई करै धर्में फसल।
ज़ेभै हाम्हां सज़ा भेटा सह निं हाम्हां तेभै ठीक लागदी, हाम्हैं हआ तेभै खास्सै दुखी पर तैबी ज़ुंण तेता ज़िरदी-ज़िरदी पाक्कै आसा गऐ दै हई, बादा का भेटा तिन्नां तेतो फल मेल़-ज़ोल़ अर धर्म।
Fidelidade na semeadura
Honra ao Senhor com as tuas primícias. O Senhor abrirá as janelas do céu e derramará bênção sem medida.
आपणीं ज़ैदात अर साल-फसला का,
बिधाता लै पैहलअ अर च़ोखअ निसब दैई करै तेऊओ अदर,
"आपणीं साल-फसल अर कमाई मांझ़ै आणा दसुअ निसब मेरै भबना लै, ताकि मेरै भबनै खाण-पींण पुगतअ रहे। ज़िहअ हुंह बोला तिहअ करा, तेखअ भाल़ै तम्हैं कि मुंह किज़ै करनअ। इहअ बोला हुंह बिधाता ज़ुंण स्वर्गे सारी सैनो मालक आसा। तम्हां का जाणअ शुझुई कि मुंह तम्हां लै केही खास्सी बर्गत दैणीं! ज़ेतरी च़िज़ा मुंह तम्हां लै दैणीं तेता करै हणैं थारै घअर भरी, मुंह दैणीं तम्हां लै बर्गत सरगा का पाणीं ज़ेही तरैल़ी।
"ज़ै तम्हैं मेरै बधाने साबै ज़िन्दगी ज़िऊए अर तेते हुकम मने, तै बर्शाऊं तम्हां लै सरग ठीक बगती, ताकि थारी ज़िम्मीं दी बधिया पज़ैआ होए अर डाल़ा-बूटा दी राम्बल़ी फसल होए।
"सरगै डैऊंदै च़ेल्लू-पखीरू भाल़ा! तिंयां नां बऊंदै, नां लऊंदै आथी, अर नां तिंयां भढारा भरना लै कठा करदै। तैबी दैआ थारअ स्वर्गै रहणैं आल़अ बाब परमेशर तिन्नां लै खाणअ-पिणअ। तम्हैं कै तिन्नां का खास्सै किम्मती निं आथी?
दाखे बेला अर फेडूए बूट मछैंऐं पठी,
नारदाणैं, खज़ूर, सेओए बूट अर सोभ डाल़-बूट शुक्कै पठी।
सोभी मणछे मुंह आसा फिकै पल़ै दै।
च़ाऐ ज़िहअ बी होए, मुंह करनअ बिधातो शूकर।
च़ाऐ फेडूए बूट नांईं फूले, च़ाऐ दाखे बेला दी दाणैं नांईं लागे,
च़ाऐ जैतूने बूट नांईं फल़े अर खेचा का किछ़ै नाज़ निं पज़े,
च़ाऐ भेडा-बाकरी ढेक्का पल़े अर खुढे गाऊई-बल्द किछ़ नांईं रहे,
तज़ी बी करनअ मुंह बिधातो शूकर!
मुंह रहणअ खुश किल्हैकि सह आसा परमेशर ज़ुंण मेरी फाज़त करा।