Conversão
A conversão é o ato de se voltar para Deus — arrependendo-se do pecado e abraçando a graça. É o início de uma vida nova, transformada pelo amor de Cristo.
Arrependei-vos
Arrependei-vos e convertei-vos para que os vossos pecados sejam apagados. A conversão começa com a mudança de mente e coração.
Air an adhbhar sin, dèanaibh-se aithreachas agus bithibh air ur n-iompachadh, a-chum gum bi ur peacaidhean air an glanadh as, nuair a thig àmannan fionnaireachd o làthair an Tighearna;
An sin thubhairt Peadar riu, Dèanaibh aithreachas, agus bithibh air ur baisteadh, gach aon agaibh ann an ainm Iosa Crìosd, a-chum maitheanas pheacaidhean, agus gheibh sibh tìodhlac an Spioraid Naoimh.
A-nis air do Dhia amharc thairis air aimsirean an aineolais seo, tha e a-nis ag àithneadh do na h-uile anns gach àite aithreachas a dhèanamh:
O sin a-mach thòisich Iosa air searmonachadh, agus air a ràdh, Gabhaibh aithreachas, oir tha rìoghachd nèimh am fagas.
Air an adhbhar sin, thugaibh a-mach toradh iomchaidh don aithreachas.
Agus ag ràdh, Choileanadh an aimsir, agus tha rìoghachd Dhè am fagas; dèanaibh-se aithreachas, agus creidibh an soisgeul.
O amor de Deus converte
Céu se alegra por um pecador que se arrepende. Deus não deseja a morte do ímpio, mas que se converta e viva.
Mar sin, tha mi ag ràdh ribh gum bi aoibhneas air nèamh airson aon pheacaich a nì aithreachas, nas mò na airson naoi-deug agus ceithir-fichead fìrean, aig nach eil feum air aithreachas.
Mar an ceudna tha mi ag ràdh ribh, Tha gàirdeachas an làthair ainglean Dhè airson aon pheacaich a nì aithreachas.
Cha tàinig mise a ghairm nam fìrean, ach nam peacach a-chum aithreachais.
Oir chan eil tlachd agamsa ann am bàs an tì a bhàsaicheas, tha an Tighearna Dia ag ràdh: uime sin, tillibh-se, agus mairibh beò.
Ach ma thilleas an t-aingidh o a uile aingidheachd a rinn e, agus gun coimhead e mo reachdan-sa, agus gun dèan e an nì sin a tha dligheach agus ceart, mairidh e beò, chan fhaigh e bàs.
Thàinig facal an Tighearna am ionnsaigh a-rìs, ag ràdh,
Ciod as ciall dhuibh gu bheil sibh a’ gnàthachadh an t-sean-fhacail seo a-thaobh dùthaich Israeil, ag ràdh, Dh’ith na h-athraichean dearcan searbha, agus tha dèisinn air fiaclan na cloinne?
Mar as beò mise, tha an Tighearna Dia ag ràdh, cha bhi adhbhar agaibh an sean-fhacal seo a ghnàthachadh nas mò ann an Israel.
Feuch is leamsa na h-uile anaman; mar as leam anam an athar, is amhlaidh is leam anam a’ mhic: an t-anam a chiontaicheas gheibh e sin bàs.
Ach ma bhios duine ionraic, agus gun dèan e an nì a bhios dligheach agus ceart;
Mura d’ith e air na slèibhtean, cha mhò a thog e suas a shùilean ri iodhalan taigh Israeil, no a thruaill e bean a choimhearsnaich, no a thàinig e dlùth do mhnaoi a chuireadh air leth;
Agus mura do shàraich e aon neach, ach gun tug e a gheall air ais don fheumach; mura do chreach e neach air bith le fòirneart, ach gun tug e aran don acrach, agus gun do chòmhdaich e an lomnochd le aodach;
Esan nach tug seachad air ocar, cha mhò a ghabh riadh, a chùm air a h-ais a làmh o euceart, a rinn breitheanas fìor eadar duine agus duine;
A ghluais ann am reachdan, agus a choimhead mo bhreitheanais, gu fìrinn a chur an gnìomh; seo an duine ionraic, mairidh esan gu deimhinn beò, deir an Tighearna Dia.
Ma ghineas e mac a bhios na shlaighdear, agus na fhear-dòrtaidh fala, a nì samhail aon nì dhiubh seo,
Agus nach dèan aon de na dleasdanais sin, ach a dh’ith eadhon air na slèibhtean, agus a thruaill bean a choimhearsnaich,
A shàraich am bochd agus am feumach, a chreach le fòirneart, nach tug air ais an geall, agus a thog suas a shùilean ri iodhalan, a chuir an gnìomh gràinealachd,
A thug seachad air ocar, agus a ghabh riadh: am mair e an sin beò? Cha mhair e beò: rinn e na gràinealachdan seo uile; gheibh e gu cinnteach bàs, bidh a fhuil air fhèin.
Agus, feuch, ma ghineas esan mac a chì na h-uile lochdan a rinn a athair, agus gun toir e fa-near, agus nach dèan e an leithid;
Nach d’ith air na slèibhtean, cha mhò a thog e suas a shùilean ri iodhalan taigh Israeil, nach do thruaill bean a choimhearsnaich;
Nach do shàraich aon neach, nach do ghlèidh an geall, cha mhò a chreach le ainneart, ach a thug aran don acrach, agus a chòmhdaich an lomnochd le aodach;
A thog a làmh o na bochdan, nach do ghabh ocar no riadh, a rinn mo bhreitheanais, a ghluais ann am reachdan, chan fhaigh esan bàs airson aingidheachd a athar; mairidh e gu cinnteach beò.
A athair, a chionn gun do shàraich e gu h-an-iochdmhor, gun do chreach e a bhràthair le fòirneart, agus gun do rinn e an nì sin nach robh ceart am measg a shluaigh, feuch, bàsaichidh eadhon esan na aingidheachd.
Gidheadh tha sibhse ag ràdh, Carson? Nach eil am mac a’ giùlan aingidheachd an athar? Nuair a rinn am mac an nì sin a tha dligheach agus ceart, a ghlèidh e mo reachdan-sa uile, agus a rinn e iad, mairidh e gu cinnteach beò.
An t-anam a chiontaicheas, gheibh esan bàs: cha ghiùlain am mac aingidheachd an athar, cha mhò a ghiùlaineas an t-athair aingidheachd a’ mhic: bidh fìreantachd an fhìrein air fhèin, agus aingidheachd an aingidh air fhèin.
Ach ma thilleas an t-aingidh o a uile aingidheachd a rinn e, agus gun coimhead e mo reachdan-sa, agus gun dèan e an nì sin a tha dligheach agus ceart, mairidh e beò, chan fhaigh e bàs.
A uile lochdan a chuir e an gnìomh cha bhi iad air an cuimhneachadh dha: na fhìreantachd a chuir e an gnìomh mairidh e beò.
A bheil tlachd air bith agamsa ann am bàs an aingidh? tha an Tighearna Dia ag ràdh: nach ann a tha mo thlachd na thilleadh o a shlighe, agus gum biodh e beò?
Ach nuair a thilleas am fìrean air falbh o a fhìreantachd, agus a chuireas e an gnìomh aingidheachd, a’ dèanamh a rèir nan uile ghràinealachdan a nì an t-aingidh, am mair e beò? Air uile fhìreantachd a rinn e cha bhi iomradh: na chionta a chiontaich e, agus na pheacadh a pheacaich e, anntasan gheibh e bàs.
Gidheadh tha sibhse ag ràdh, Chan eil slighe an Tighearna cothromach. Eisdibh a-nis, O thaigh Israeil, nach eil mo shlighean-sa cothromach? Nach eil ur slighean-se neo-chothromach?
Nuair a chlaonas am fìrean o a fhìreantachd, agus a chuireas e an gnìomh aingidheachd, agus a bhàsaicheas e innte; airson aingidheachd a rinn e, gheibh e bàs.
A-rìs, nuair a thilleas an t-aingidh air falbh o a aingidheachd a chuir e an gnìomh, agus a nì e an nì a tha dligheach agus ceart, gleidhidh e a anam beò.
A chionn gu bheil e a’ toirt fa-near, agus a’ tilleadh o uile lochdan a chuir e an gnìomh, mairidh e gu cinnteach beò, chan fhaigh e bàs.
Gidheadh tha taigh Israeil ag ràdh, Chan eil slighe an Tighearna cothromach. O thaigh Israeil, nach eil mo shlighean-sa cothromach? Nach eil ur slighean-se neo-chothromach?
Uime sin bheir mise breith oirbh, O thaigh Israeil, gach aon a rèir a shlighe, tha an Tighearna Dia ag ràdh. Gabhaibh aithreachas, agus tillibh o ur n-uile chionta; mar sin cha dèan aingidheachd ur milleadh.
Tilgibh uaibh ur n-uile chionta leis an do chiontaich sibh, agus dèanaibh dhuibh fhèin cridhe nuadh, agus spiorad nuadh; oir carson a bhàsaicheas sibh, O thaigh Israeil?
Oir chan eil tlachd agamsa ann am bàs an tì a bhàsaicheas, tha an Tighearna Dia ag ràdh: uime sin, tillibh-se, agus mairibh beò.
Chan eil an Tighearna mall a-thaobh a gheallaidh (mar a mheasas dream àraidh moille), ach tha e fad-fhulangach dar taobh-ne, gun toil aige dream sam bith a bhith caillte, ach na h-uile dhaoine a theachd gu aithreachas.
Transformação
Voltai-vos para mim e sereis salvos! Rasgai o coração e não as vestes. A verdadeira conversão transforma o interior.
Trèigeadh an t-aingidh a shlighe, agus an duine eucorach a smuaintean, agus tilleadh e ris an Tighearna, agus nochdaidh e tròcair dha; agus ri ar Dia-ne, oir bheir e maitheanas gu pailt.
Dhubh mi as, mar neul, d’euceartan; agus mar cheò, do lochdan; till rium, oir shaor mise thu.
Uime sin a-nis mar an ceudna, tha an Tighearna ag ràdh, tillibh am ionnsaigh-sa le ur n-uile chridhe, agus le trasg, agus le gul, agus le caoidh.
Agus reubaibh ur cridhe, agus chan e ur n-aodach; agus tillibh ris an Tighearna ur Dia: oir tha e tròcaireach agus iochdmhor, mall a-chum feirge, agus làn de chaomhalachd, agus gabhaidh e aithreachas mun olc.
Ma dh’irioslaicheas mo shluagh, air an goirear m’ainm, iad fhèin, agus gun dèan iad ùrnaigh, agus gun iarr iad mo ghnùis, agus gun till iad on droch shlighean, an sin cluinnidh mise o na nèamhan, agus maithidh mi am peacadh, agus lèighsidh mi am fearann.
Agus chuir Heseciah fios gu Israel uile agus gu Iùdah, agus mar an ceudna sgrìobh e litrichean gu Ephraim agus gu Manaseh, iad a theachd gu taigh an Tighearna ann an Ierusalem, a chumail na càisge don Tighearna Dia Israeil.
Agus ghabh an rìgh comhairle, agus a uachdarain, agus an coitheanal uile ann an Ierusalem, a’ chàisg a chumail air an dara mìos.
Oir cha b’urrainn iad a cumail anns an àm sin, a chionn nach do naomhaich na sagartan iad fhèin gu leòr, agus nach robh an sluagh air cruinneachadh gu Ierusalem.
Agus thaitinn an nì ris an rìgh, agus ris a’ choitheanal uile.
Agus shuidhich iad reachd, gairm a thabhairt air feadh Israeil uile o Bheer-sèba eadhon gu Dan, iad a theachd a chumail na càisge don Tighearna Dia Israeil ann an Ierusalem; oir cha do chùm mòran i mar a bha e sgrìobhte.
Agus chaidh na gillean-ruith le litrichean on rìgh agus o a uachdarain air feadh Israeil uile agus Iùdah, agus a rèir àithne an rìgh, ag ràdh, A chlann Israeil, tillibh a dh’ionnsaigh an Tighearna, Dia Abrahàim, Isaaic, agus Israeil, agus tillidh esan a dh’ionnsaigh na fuidhill dhibh a chaidh as o làimh rìghrean Asiria.
Agus na bithibh cosmhail ri ur n-athraichean, agus cosmhail ri ur bràithrean a pheacaich an aghaidh an Tighearna, Dia an athraichean, agus thug esan thairis iad gu lèirsgrios, mar a chì sibh.
A-nis na bithibh-se cruaidh-mhuinealach cosmhail ri ur n-athraichean: thugaibh sibh fhèin thairis don Tighearna, agus rachaibh a-steach da ionad naomh, a naomhaich e gu bràth; agus dèanaibh seirbhis don Tighearna ur Dia, a-chum gun tionndaidh lasan a fheirge air falbh uaibh.
Oir ma thilleas sibh a dh’ionnsaigh an Tighearna, gheibh ur bràithrean agus ur clann iochd nam fianais-san a thug leo am braighdeanas iad, air chor is gun till iad a dh’ionnsaigh na tìre seo; oir gràsmhor agus tròcaireach tha an Tighearna ur Dia, agus cha tionndaidh e a ghnùis air falbh uaibh, ma thilleas sibh da ionnsaigh.
Agus chaidh na gillean-ruith thairis o bhaile gu baile, air feadh tìr Ephraim agus Mhanaseh, eadhon gu ruig Sebulun: ach bha iad a’ fanaid orra, agus a’ dèanamh ball-magaidh dhiubh.
Gidheadh, dh’irioslaich daoine àraidh de Aser, de Mhanaseh, agus de Shebulun iad fhèin, agus thàinig iad gu Ierusalem.
Mar an ceudna ann an Iùdah bha làmh Dhè a thoirt aon chridhe dhaibh, a dhèanamh àithne an rìgh agus nan uachdaran, a rèir facal an Tighearna.
Agus chruinnich ann an Ierusalem mòran sluaigh, a chumail fèill an arain neo-ghortaichte anns an dara mìos, co-chruinneachadh ro-mhòr.
Agus dh’èirich iad, agus thug iad air falbh na h-altairean a bha ann an Ierusalem, agus na h-altairean uile airson tùise thug iad air falbh, agus thilg iad iad ann an sruth Chidroin.
Agus mharbh iad a’ chàisg air a’ cheathramh-là-deug den dara mìos; agus bha nàire air na sagartan agus air na Lèbhithich, agus naomhaich iad iad fhèin, agus thug iad a-steach ìobairtean-loisgte do thaigh an Tighearna.
Agus sheas iad nan àit a rèir an riaghailt, a rèir lagh Mhaois, òglach Dhè: agus chrath na sagartan an fhuil a ghabh iad o làimh nan Lèbhitheach.
Oir bha mòran anns a’ choitheanal nach robh air an naomhachadh: uime sin bha cùram marbhadh na càisge air na Lèbhithich, airson gach neach nach robh glan, a-chum an naomhachadh don Tighearna.
Oir cha do ghlan mòran den t-sluagh, mòran de Ephraim, agus de Mhanaseh, de Isachar, agus de Shebulun iad fhèin; gidheadh, dh’ith iad a’ chàisg, cha b’ann mar a tha e sgrìobhte.
Ach rinn Heseciah ùrnaigh air an son, ag ràdh, Gun tugadh an Tighearna math maitheanas do gach aon, a dheasaich a chridhe a dh’iarraidh an Tighearna, Dia a athraichean, ged nach eil e glan a rèir glanadh an ionaid naoimh.
Agus dh’èisd an Tighearna ri Heseciah, agus leighis e an sluagh.
Agus chùm clann Israeil a bha an làthair ann an Ierusalem fèill an arain neo-ghortaichte seachd làithean le mòr-ghàirdeachas: agus mhol na Lèbhithich agus na sagartan an Tighearna o là gu là, a’ seinn le innealan fuaimneach don Tighearna.
Agus labhair Heseciah gu coibhneil ris na Lèbhithich uile, a theagaisg eòlas math an Tighearna; agus dh’ith iad air an fhèill rè seachd làithean, ag ìobradh ìobairtean-sìth, agus a’ cliùthachadh an Tighearna, Dia an athraichean.
Agus ghabh an coitheanal uile comhairle seachd làithean eile a chumail: agus chùm iad seachd làithean eile le aoibhneas.
Oir thug Heseciah rìgh Iùdah suas don choitheanal mìle tarbh òg, agus seachd mìle caora; agus thug na h-uachdarain suas don choitheanal mìle tarbh òg, agus deich mìle caora: agus naomhaich mòran shagart iad fhèin.
Agus rinn coitheanal Iùdah uile gàirdeachas, agus na sagartan, agus na Lèbhithich, agus an coitheanal uile a thàinig à Israel, agus na coigrich a thàinig à tìr Israeil, agus a bha a chòmhnaidh ann an Iùdah.
Mar sin bha mòr-aoibhneas ann an Ierusalem: oir o làithean Sholaimh mhic Dhaibhidh, rìgh Israeil, cha robh a leithid ann an Ierusalem.
An sin dh’èirich na sagartan agus na Lèbhithich, agus bheannaich iad an sluagh: agus chuala Dia an guth, agus thàinig an ùrnaigh suas da àite-còmhnaidh naomh-san, do nèamh.
Anns an ochdamh mìos, ann an dara bliadhna Dhariuis, thàinig facal an Tighearna gu Sechariah mac Bharachiah, mhic Ido, am fàidh, ag ràdh,
Bha corraich ro-mhòr air an Tighearna ri ur n-athraichean:
Agus abair thusa riu, Mar seo tha Tighearna nan sluagh ag ràdh, Tillibh-se riumsa, tha Tighearna nan sluagh ag ràdh; agus tillidh mise ribhse, deir Tighearna nan sluagh.
Na bithibh mar ur n-athraichean, ris an do ghlaodh na fàidhean a bha ann roimhe seo, ag ràdh, Mar seo tha Tighearna nan sluagh ag ràdh, Tillibh-se a-nis o ur droch shlighean, agus o ur droch dhèanadais. Ach cha d’èisd iad, cha mhò a thug iad aire dhòmhsa, deir an Tighearna.
Ur n-athraichean, càit a bheil iad? Agus na fàidhean, am mair iad beò am feasd?
Ach mo bhriathran-sa, agus mo reachdan, a dh’àithn mi dom òglaich na fàidhean, nach do rinn iad greim air ur n-athraichean? Agus nach dubhairt iad, Amhail mar a shaoil Tighearna nan sluagh a dhèanamh rinne, a rèir ar slighean, agus a rèir ar dèanadais, mar sin rinn e rinn.
Air a’ cheathramh-là-fichead den aon-mhìos-deug (sin am mìos Sèbat), ann an dara bliadhna Dhariuis, thàinig facal an Tighearna gu Sechariah, mac Bharachiah, mhic Ido, am fàidh, ag ràdh,
Chunnaic mi anns an oidhche, agus feuch duine a’ marcachd air each ruadh, agus sheas e am measg nan craobhan-miortail a bha anns a’ ghleann, agus air a chùlaibh bha eich ruadha, bhreaca, agus bhàna.
An sin thubhairt mi, Ciod iad seo, O mo Thighearna? Agus thubhairt an t-aingeal a labhair rium, Feuchaidh mise dhut ciod iad seo.
Agus fhreagair am fear a bha na sheasamh am measg nan craobhan miortail, agus thubhairt e, Seo iadsan a chuir an Tighearna gu siubhal sìos agus suas air feadh na talmhainn.
Agus fhreagair iad aingeal an Tighearna, a sheas am measg nan craobhan miortail, agus thubhairt iad, Shiubhail sinne a-nìos agus sìos air feadh na talmhainn; agus, feuch, tha an talamh uile na thàmh, agus a’ gabhail fois.
An sin fhreagair aingeal an Tighearna, agus thubhairt e, O Thighearna nan sluagh, cia fhad a bhios tu gun tròcair a dhèanamh air Ierusalem, agus air bailtean Iùdah, ris a bheil thu ann an corraich a-nis deich agus trì-fichead bliadhna?
Agus fhreagair an Tighearna an t-aingeal a labhair riumsa, le briathran matha, le briathran sòlasach.
Mar sin thubhairt an t-aingeal a bha a’ labhairt rium, Glaodh thusa, ag ràdh, Mar seo tha Tighearna nan sluagh ag ràdh, Tha mise eudmhor airson Ierusaleim, agus airson Shioin le eud mòr:
Agus tha mi ann an corraich ro-mhòir ris na cinnich a tha suaimhneach; oir cha robh ormsa ach corraich bheag, agus chuidich iadsan air a h-aghaidh an dòrainn.
Air an adhbhar sin mar seo tha an Tighearna ag ràdh, Thill mi ri Ierusalem le tròcairean: bidh mo thaigh air a thogail ann, tha Tighearna nan sluagh ag ràdh, agus bidh sreang-thomhais air a sgaoileadh a-mach air Ierusalem.
Glaodh fhathast ag ràdh, Mar seo tha Tighearna nan sluagh ag ràdh, Bidh mo bhailtean-sa fhathast air an sgaoileadh a-mach le soirbheachadh, agus bheir an Tighearna fhathast comhfhurtachd do Shion, agus roghnaichidh e fhathast Ierusalem.
An sin thog mi suas mo shùilean, agus chunnaic mi; agus feuch ceithir adhaircean.
Agus thubhairt mi ris an aingeal a bha a’ labhairt rium, Ciod iad seo? Agus fhreagair esan mi, Is iad seo na h-adhaircean a sgap Iùdah, Israel, agus Ierusalem.
Agus dh’fheuch an Tighearna dhomh ceithir fir-cheàirde.
An sin thubhairt mi, Ciod a thàinig iad seo gu a dhèanamh? Agus labhair esan, ag ràdh, Is iad seo na h-adhaircean a sgap Iùdah, ionnas nach do thog aon duine suas a cheann: ach thàinig iad seo a-chum eagal a chur orra, a thilgeadh a-mach adhaircean nan cinneach a thog suas an adharc an aghaidh fearann Iùdah, a-chum a sgapadh.
A mheud is as ionmhainn leam tha mi a’ cronachadh agus a’ smachdachadh; uime sin biodh agadsa teas-ghràdh, agus dèan aithreachas.
Uime sin claoidhibh ur buill a tha air an talamh, strìopachas, neòghlaine, fonn-collaidh, ana-miannan, agus sannt, nì as iodhal-adhradh;
Agus na tugaibh ur buill nan airm euceirt don pheacadh: ach thugaibh sibh fhèin do Dhia, mar dhream a tha beò o na mairbh, agus ur buill nan airm fìreantachd do Dhia.
A bhràithrean, ma ghlacar neach ann an coire air bith gu h-obann, sibhse a tha spioradail togaibh suas a shamhail sin de dhuine ann an spiorad na macantachd; a’ toirt aire dhut fhèin, nach buairear thu mar an ceudna.
Uime sin cuiribh uaibh gach uile shalchar, agus anabarr mìoruin, agus gabhaibh dur n-ionnsaigh le macantas am facal a tha air a shuidheachadh annaibh, a tha comasach air ur n-anaman a thèarnadh.