7 Mine kjære, lat oss elska kvarandre! for kjærleiken er av Gud, og kvar den som elskar, er fødd av Gud og kjenner Gud.8 Den som ikkje elskar, kjenner ikkje Gud; for Gud er kjærleik.

10 I dette er kjærleiken, ikkje at me hev elska Gud, men at han hev elska oss og sendt son sin til soning for synderne våre.

15 Den som sannar at Jesus er Guds Son, i honom vert Gud verande, og han i Gud.16 Og me hev lært å kjenna og trutt på den kjærleiken Gud hev til oss. Gud er kjærleik, og den som vert verande i kjærleiken, vert verande i Gud, og Gud i honom.

19 Me elskar av di han elska oss fyrst.

16 For so elska Gud verdi at han gav Son sin, den einborne, so kvar den som trur på honom, ikkje skal verta fortapt, men hava ævelegt liv.

8 men Gud syner sin kjærleik til oss med di at Kristus døydde for oss medan me endå var syndarar.

4 Men Gud, som er rik på miskunn, hev for sin store kjærleik skuld, som han elska oss med,5 gjort oss livande med Kristus, endå me var daude i våre misgjerningar - av nåde er de frelste! -

15 Men du, Herre, er ein miskunnsam og nådig Gud, langmodig og rik på miskunn og truskap.

7 Di rettferd er som Guds fjellhøgder, dine domar er ei stort havdjup; menneskje og dyr frelser du, Herre!

3 Soleis hev eg set etter deg i heilagdomen til å sjå di kraft og di æra.

1 Prisa Herren, for han er god, for æveleg varer hans miskunn.

18 Kven er ein Gud som du? Han tek burt synd og tilgjev brot for deim som er att av hans arv. Han held ikkje fast på vreiden sin til æveleg tid. For han hev hug til miskunn.

11 Elles, brør, gled dykk, vert fullkomne, lat dykk påminna, ver samlyndte, ver fredsame, so skal kjærleiks og freds Gud vera med dykk.