Jejum e oração
Jejum e oração são disciplinas espirituais que andam juntas. Jesus jejuou, os apóstolos jejuaram, e a Bíblia ensina que o jejum fortalece a oração e nos aproxima do coração de Deus.
O exemplo de Jesus
Jesus jejuou quarenta dias no deserto antes de iniciar seu ministério. Ele ensinou que certas coisas só acontecem com oração e jejum.
Afei, honhom ne fale Yesu hɔle ɛserɛ so maa Abɔnzam sɔle ye neane. Ɔyɛle akɔngyere ngyẽa 40, eyia ne kɔngɔen ne, né ɛhɔen ku ye.
Ɔha hyirele bɛ kyɛ: "Ɛmɔ gyidie bɔ ɔte kaa nati ɔ. Nahorɛ dwirɛ yeɛ ole kyɛ, sɛ ɛmɔle gyidie bɔ ye piri te kyɛ sinapi mmaa a, ahaa ɛmɔka bɛkyire bokaa he kyɛ, ‘Tu fi wa kɔ dɔ’ a, ɔkɔtu, ná nikye biala nne berɛ bɔ ɔngɔyɛ yé ngɔma ɛmɔ ɔ." —
"Sɛ ɛmɔyɛ akɔngyere a, nnɛmɔyɛ ɛmɔ nyunu bosaa te kyɛ nyaatwomfoɛ ne, ofikyɛ bɛyɛ bɛ nyunu bosaa na wamaa mmenia anwu kyɛ bɛyɛ akɔngyere. Nahorɛ, meka mekyire ɛmɔ kyɛ, banya b’akatua mukoraati dada. Nakoso, wɔ de, sɛ ɛyɛ akɔngyere a, fa sakyeɛ popa wɔ ti anu, na nwunzi wɔ nyunu, kyɛbɔ ɔkɔyɛ a, mmenia ngonwu kyɛ ɛyɛ akɔngyere. Mmom wɔ Baba bɔ onwu kokoanu ne ngome yeɛ okonwu ye ɔ. Ɛhene yeɛ ɔkɔmaa wɔ Baba bɔ ɔwɔ kokoanu ne kotua wɔ kerɛ ɔ.
"Sɛ ɛmɔyɛ akɔngyere a, nnɛmɔyɛ ɛmɔ nyunu bosaa te kyɛ nyaatwomfoɛ ne, ofikyɛ bɛyɛ bɛ nyunu bosaa na wamaa mmenia anwu kyɛ bɛyɛ akɔngyere. Nahorɛ, meka mekyire ɛmɔ kyɛ, banya b’akatua mukoraati dada.
Nakoso, wɔ de, sɛ ɛyɛ akɔngyere a, fa sakyeɛ popa wɔ ti anu, na nwunzi wɔ nyunu, kyɛbɔ ɔkɔyɛ a, mmenia ngonwu kyɛ ɛyɛ akɔngyere. Mmom wɔ Baba bɔ onwu kokoanu ne ngome yeɛ okonwu ye ɔ. Ɛhene yeɛ ɔkɔmaa wɔ Baba bɔ ɔwɔ kokoanu ne kotua wɔ kerɛ ɔ.
ngyẽa 40, na Abɔnzam sɔle ye neane. Sɔ ngyẽa nanu ne, wanni hwee, yeti ngyẽa 40 ne wale awieɛ ne, né ɛhɔen ku ye.
O jejum nas Escrituras
Ao longo da Bíblia, grandes homens e mulheres de fé jejuaram em momentos decisivos — buscando a Deus com urgência e devoção.
O jejum que Deus escolheu
Isaías revela o jejum que agrada a Deus: soltar as cadeias da injustiça, libertar os oprimidos e repartir o pão com o faminto.
A igreja primitiva
Os apóstolos jejuavam antes de decisões importantes. O jejum acompanhava a consagração de líderes e o envio de missionários.
Mmerɛ bɔ bɛsõ Awurade, na bɛyɛ akɔngyere ne, honhom krongron ne hane kyɛ: "Ɛmɔye Barnaba ne Saul bɛma me, ná bɛɛyɛ adwuma bɔ yeti mvrɛle bɛ ne."
Mmerɛ bɔ bɛsõ Awurade, na bɛyɛ akɔngyere ne, honhom krongron ne hane kyɛ: "Ɛmɔye Barnaba ne Saul bɛma me, ná bɛɛyɛ adwuma bɔ yeti mvrɛle bɛ ne."
Mmerɛ bɔ bɛsõ Awurade, na bɛyɛ akɔngyere ne, honhom krongron ne hane kyɛ: "Ɛmɔye Barnaba ne Saul bɛma me, ná bɛɛyɛ adwuma bɔ yeti mvrɛle bɛ ne." Yeti, bɛyɛle akɔngyere na bɛbɔle mbaeɛ beyiele ne, bɛfale bɛ sa bɛguale bɛ so, na bɛguale bɛ atee maa bɛhɔle.
Yeti, bɛyɛle akɔngyere na bɛbɔle mbaeɛ beyiele ne, bɛfale bɛ sa bɛguale bɛ so, na bɛguale bɛ atee maa bɛhɔle.
Yeti, bɛyɛle akɔngyere na bɛbɔle mbaeɛ beyiele ne, bɛfale bɛ sa bɛguale bɛ so, na bɛguale bɛ atee maa bɛhɔle.
Mmerɛ bɔ bɛyele mbanyi wɔ asafo biala nu ne, bɛbɔle mbaeɛ, na bɛyɛle akɔngyere bɛfale bɛ bɛwurale Awurade bɔ banya ye nu gyidie ne sa.
Praticando o jejum
Quando jejuares, unge a cabeça e lava o rosto. O jejum é entre você e Deus — não para impressionar os homens, mas para buscar ao Senhor.
Na sɔ mmerɛ ne, né ɔte kunaniɛ bɔ wali afoɛ 84. Daa biala ne ɔwɔ asɔre awuro berɛ, bɔ ɔfa akɔngyere ne mbaebɔ sõ Nyameɛ eyia ne kɔngɔen.
Bɛha bɛhyirele ye kyɛ: "Yohane asuafoɛ ne taa yɛ akɔngyere na bɛbɔ mbaeɛ, na Farisifoɛ ne koso, sɔ ala, nakoso w’asuafoɛ ne de, bɛdidi bɛno." Yesu ha hyirele bɛ kyɛ: "Brienzua bɔ ɔbaagya ne wɔ ye nnamvo mɔ nwo ne, ɔkɔyɛ sɛɛ ne bayɛ akɔngyere? Nakoso mmerɛ bie kɔwa, bɔ bɛkɔfa brienzua bɔ ɔbaagya ne bɛkofi ye nnamvo mɔ nwo, sɔ mmerɛ ne de, bɛkɔyɛ akɔngyere."
Yesu hɔle awuro bie nu ne, ye asuafoɛ nemɔ bisale ye kokoanu kyɛ: "Nzuati yeɛ yangora sɔ sunzum ne tu ne?" Ɔha hyirele bɛ kyɛ: "Ɛhe de, nikye fee ngora ye tu, sana mbaeɛ."
Ɔha hyirele bɛ kyɛ: "Ɛhe de, nikye fee ngora ye tu, sana mbaeɛ."
Adwuma bɔ ɔyɛ se ne ɛfɛɛ, nnaa po ne menna bie, ɛhɔen ne nzuhɔen, mmerɛ pee né mennya aleɛ menni, ayirɛ huni me, na né menya atadeɛ menwura.