Lei de Deus: o que é e qual o seu propósito
O que é a lei de Deus e qual é o seu propósito
A lei na Bíblia é a revelação da vontade e do caráter de Deus, dada para orientar o relacionamento humano com o Criador e com o próximo. Seu papel não é salvar por esforço próprio, mas expor o pecado e apontar a necessidade da redenção em Cristo.
O apóstolo Paulo ensina que a lei atua como um padrão que torna o ser humano consciente de suas falhas. Em vez de anular a responsabilidade moral, a graça capacita o crente a viver os princípios justos da lei guiado pelo Espírito.
Bʉʼka wo mə bɛ ndyʉndyʉ shʉ-Nyii mbɔ ɔ tʉ́ʼ nuʼ-Nyii fɛ, bʉʼka nuʼ nɔ bɛ haʼ ndə məŋɔ́ʼhə shʉ bʉə ndə məkínə bʉ̂ʼʉ.(Luŋ 3:20)
Bɛ ka ndʉʉmɛ? B̈ʉʼʉ kə́ chìi bʉ̂ʼʉ gɛ̀ nə shʉbə bʉʼka mbɔ nuʼ-Nyii bieleʼ gìe hə kətʉ-bʉʼʉ fɛ mɛ, bʉʼʉ kə́ bɛ bə tɔʼɔ buuŋjyu-Nyii mɛ? I mə nə bɛ nɔ fɛ.(Luŋ 6:15)
Bəbɛʼbʉə nɔ ghɔ̀ŋ mbɔ, "Bə nɔʼ kɔ́ ghʉəʼkə tʉ baʼa ndə məchìi nubə inchəŋ," təmə mbʉ bənu inchəŋ bɔŋ mə kwáa bʉə fɛ. Bəbɛʼbʉə nɔ ghɔ̀ŋ mbɔ, "Bə nɔʼ kɔ́ ghʉəʼkə tʉ mɔ ndə məchìi nubə inchəŋ," təmə bɔŋ mbʉ bənu inchəŋ mə bɔ́ bʉə fɛ.(1 Kɔlɛŋ 10:23)
Bʉʼka nchəŋnchəŋ bənu ndə nuʼ kə gìe nɔ bɛ mbyu kənu imɔʼ mbɔ, "Kʉ̀ʉ wo-kətoʼ-a ndə a kʉ̀ʉ ŋwɔŋ-aŋ."(Galatia 5:14)
Bɔŋ L̃yʉʉhəNyiikə nɔ kʉ́ʉnə ŋkʉ̂ʉ, tʉʉjyu, fyiighʉ́ənə, məyá fyii, nuʼ jyujyu, məfɔ̀ʼ bʉʉ, məgìe shʉəŋ, mbuɔnəbə leʼnə məyá ŋwɔŋ, ndəŋ nubə-ɔ̄ŋ nuʼ-Nyii kaa ghɔ ndə i tɛ́ŋ fɛ.(Galatia 5:22,23)
B̈ii kwáa bəliŋ-bii ndə məbɛ̀ʼ bɛʼkə-ʉə, bʉʼka kaʼ bii chìi nɔ bii tʉ́ʼ nuʼ-Klai.(Galatia 6:2)
O cumprimento da lei no amor
Jesus resumiu as exigências morais da Escritura em dois mandamentos fundamentais: amar a Deus sobre todas as coisas e amar o próximo como a si mesmo. O amor cumpre a lei porque quem age com misericórdia e justiça não comete dano contra ninguém.
Biitəkə nɔ bɛ mbɔ, ‘Kʉ̀ʉ wo-kətoʼ-a ndə a kʉ̀ʉ ŋwɔŋ-aŋ.’ Ŋkahəbɛʼ bɛ ghɔ ndə i chàa bɔ̄ŋbə fɛ."(Mak 12:31)
Nɔ bɛ ŋkahə-ɔŋ nɔ, mbɔ b̈ii kʉ̀ʉ ŋwɔŋtə-ii haʼ ndə mɔ nɔʼ kʉ̀ʉ bii.(Jɔŋ 15:12)
"Nɔ, nukə ndə bii kʉ̀ʉ mbɔ bʉə-fɔʼɔ tʉ bii, b̈ii fɔ̀ʼ tʉ bɔŋ ghɔ, bʉʼka nɔ bɛ nukə ndə mbʉ nuʼ-Mushi ghɔŋbə bʉəyʉkəŋgieNyii ghɔ̀ŋ.(Matia 7:12)
Kə a məkie ŋkwo wo bətɔ-a fɛ, yaʼkɛŋ ŋkʉ̂ʉ ndə mədʉ̀ʼ tʉ ŋwɔŋtə-ii, bʉʼka wo ndə ɔ kʉ̀ʉ ibɛʼ-yə wo nɔʼ tʉ́ʼ mbʉ nuʼ.(Luŋ 13:8)
Ŋkahə ndə bʉʼʉ kie kəghɔ-ɔ nɔ bɛ mbɔ wo ndə ɔ kʉ̀ʉ Nyii nɔ kie ndə məkʉ̀ʉ liŋ-iŋ ghɔ.(1 Jɔŋ 4:21)
Nɔ, mbʉətə bətieŋkɔŋ-bɔŋ, kaʼ fyiihə-ʉʼʉ gòʼ təmə mɔ̀ʼ bʉʼʉ sê fɛ, bʉʼʉ kie fyii shʉ́əshʉ́ə bəshʉ-Nyii. Fɔkə təmiyɔŋ ndə bʉʼʉ bíʼtə tʉ ɔŋ, bʉʼʉ kie bʉʼka bʉʼʉ nɔ tʉʼ tʉ́ʼ bəŋkahə-bi bɔŋleʼ chìi nukə ndə ɔ kʉ̀ʉ.(1 Jɔŋ 3:21,22)
A instrução de Deus no Antigo Testamento
No hebraico bíblico, a palavra comumente traduzida por lei (Torah) significa instrução, ensino ou direção. Para o povo de Israel, os mandamentos não eram vistos apenas como restrições jurídicas, mas como um caminho de sabedoria, preservação da vida e aliança com o Senhor.
A exigência de justiça e integridade
A obediência aos mandamentos não se resume a práticas formais. Os profetas bíblicos advertiram que qualquer observância religiosa desprovida de integridade moral, socorro ao vulnerável e prática da justiça é rejeitada por Deus.
Kə bii mə fúu nuɔ ndə məbɛ fɔkə imɔʼ biibə bʉə ndə bɔ̂ŋ gòʼ təmə nɔʼ bɛ́ŋ Nyii fɛ. Bəkɔ mə bɛ ndyʉndyʉ fúu nuɔ ghɔŋbə nuʼ bʉəbʉə təka? Byuunɔ, bəkɔ mbi súunə yúnə ghɔŋbə njəŋkə təka?(2 Kɔlɛŋ 6:14)
Bətie-vâa, kə bii mə kə́ byìi tʉʉ vâa-bii fɛ, b̈ii chìi b̈ɔ̂ŋ kóʼ nə nuʼ ghɔŋbə tʉ̂ʼ-Tiekətʉ.(Ɛfɛso 6:4)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.