A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
अक्लमन्द कौन्श अपनु घर बनातीए,
पन बेवकूफ कौन्श तैस अपने हथ्थन सेइं बिछ़ोड़तीए।
यहोवारो डर मन्नो अक्लरी शुरुआते,
ते परमपवित्र परमेशर ज़ाननो ही समझ़े।
यहोवारो डर मन्ने सेइं अक्लरी शिक्षा हासिल भोतीए,
ते इज़्ज़ती करां पेइले नम्रता एइतीए।
पन अगर तुसन मरां कोन्ची अक्लरी घटी भोए, त तै परमेशरे करां मग्गे, ज़ै बगैर दोष लेइतां सेब्भन खुशी सेइं देते, त मगने बाले दित्ती गाली।
यहोवा ते तैसेरी शक्ति तोप्पा;
तैसेरे दर्शनेरे लेई लगातार तलाश केरा।
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
भली कौन्श कौन हासिल केरि सकते?
किजोकि तैसेरी कीमत हीरे मोतन करां भी बड़ी जादे भोतीए।
तै ताकत ते इज़्ज़तरू लान लातीए,
ते एजने बाले कालेरे बारे मां हसतीए।
तै अक्लरी गल ज़ोतीए,
ते तैसेरी गल्लां दयारी शिक्षारे मुताबिक भोतिन।
तैसेरे बच्चे उठी-उठी तैस धन ज़ोतन,
तैसेरो मुन्श भी उठतां तैसेरी एरी तारीफ़ केरते:
"बड़े कौन्शेइं रोड़ां-रोड़ां कम्मां त कियोरन पन तू तैन सेब्भन मां रोड़ी आस।"
शोभा त झूठी ते खूबसूरती बेकारे,
पन ज़ै कौन्श यहोवारो डर मन्नतीए, तैसेरी तारीफ़ की गाली।
रोड़े सभावेरी कौन्श अपने मुन्शेरू ताजे,
पन ज़ै शरमरां कम्मां केरती तै मन्ना तैसेरी हेड्डी केरि शड़नेरी वजा भोतीए।
दया केरनेबाली कौन्श आदर न गुवाए,
ते बेरहम लोक दौलती न गुवान।
घर ते दौलत दादे पड़दादां केरे हिस्से सेइं,
पन अक्लमन्द कौन्श यहोवारे तरफां मैलतीए।
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
एन्च़रे बुड्डी कुआन्शन शिखाल कि एरी ज़िन्दगी ज़ीन ज़ैस सेइं परमेशरेरी आदर भोए। तैना होरन पुड़ दोष लाने बैली, ते पीने बैली नईं, पन ते तैन ज़ो कि तैन होरन तैन शिखालन ज़ैन रोड़ूए। ताके तैना जुवान कुआन्शां केरे लेई मिसाल भोन ते तैन शिखालनेरे काबल भोन कि अपने मुन्शन ते बच्चन सेइं केन्च़रे प्यार केरन। ते तैना अपने आपे कैबू केरनेबैली, अपने मुन्शां केरे लेई वफादार, ते घरेरो कारोबार केरनेबैली, भलियाई केरनेबैली ते अपने-अपने मुन्शां केरे अधीन रानेबैली भोन, ताके परमेशरेरे वचनेरी तुहीन न भोए।
एन्च़रे कलीसियाई मां सेवा केरनेबालां केरि कुआन्शां भी आदरारे काबल भोन, होरन बदनाम केरनेबैली न लोड़न, पन शांत स्भावे बैली, ते सेब्भी गल्लन मां ईमानदार भोन।
तैखन यीशुए अपने चेलन सेइं ज़ोवं, ज़ैखन मैन्हेरू मट्ठू यानी अवं वापस एज्जेलो तैस मौके सुर्गेरू राज़ तैन दश अड्लैई कुइयां केरू ज़ेरू भोल्हु, ज़ैना अपनि मिसालां बैलतां लाड़े सेइं मिलनेरे लेई निस्सी। तैन मां पंच़ बेवकूफ थी, पन पंच़ अक्लमन्द थी। ज़ैना बेवकूफ थी तैनेईं मिसालां त नी, पन होरो तेल साथी न नियो। "पन ज़ैना अक्लमन्द थी तैनेईं मिसालां केरे अलावा कुप्पन मां होरो तेल भी साथी नियो।" लाड़ो एजने च़िर लग्गू, ते तैना सब बलगते-बलगते डिगरी लेई देने, ते झ़ुल्ली जेई।
"अध्धी रात भोइ त शौर मच़ी कि लाड़ो एवरोए, ते तैस सेइं मिलनेरे लेई एज्जा। तैखन सैरी अड्लैई कुइयां बींझ़ी, ते अपनि-अपनि मिसालां ठीक केरने लेगि। बेवकूफ कुइयेईं अक्लमन्द अड्लैई कुइयन सेइं ज़ोवं, ‘अपने तेले मरां थोड़ो ज़ेरो तेल असन भी देथ, किजोकि इश्शी मिसालां हिश्शने लेवरिन।’ पन अक्लमन्द कुइयेईं जुवाब दित्तो, ‘असन कां एत्रो तेल नईं, कि इश्शे लेई ते तुश्शे लेई पूरो भोए, तुस एरू केरा कि बेच़नेबालन करां आनां।’ ज़ैखन तैना तेल घिन्ने च़ेलोरी थी त तेत्रे मां लाड़ो पुज़ी जेव, ते ज़ैना तियार थी, तैना लाड़े सेइं साथी अन्तर ड्लाहेरे घरे मां च़ेलि जेई, ते दार बंद केरतां छ़डू। बादे मां तैना होरि अड्लैई कुइयां भी वापस पुज़ी ते लाड़े जो ज़ोने लेगि, ‘प्रभु! प्रभु!’ इश्शे लेई दार खोल्ल। पन तैनी जुवाब दित्तो, ‘अवं तुसन सेइं सच़ ज़ोताईं, अवं तुसन न ज़ैंनी।’ एल्हेरेलेइ खबरदार राथ, किजोकि तुस मेरे वापस एजनेरे दिहाड़ेरे बारे मां न ज़ानथ।"