A paixão de Cristo
A paixão de Cristo é o ato de amor supremo da história. Jesus sofreu voluntariamente a cruz, carregando os pecados da humanidade para nos dar vida eterna.
O caminho da cruz
Jesus sabia o que o aguardava. Mesmo em agonia, submeteu-se à vontade do Pai e caminhou resolutamente para o Calvário.
ईसु आह़फा ना दुख झेलवा ना अने पासो जीवतो हयवा ना बारा मे पेलेत केय
तीहयी टेमे गेथो ईसु आह़फा ना चेला ने आहयु ह़मजाड़वा बाज ज्यो के मने यरुसलेम जवा नु से; तां डायला पुडारी, अने भगवान ना डायला पुंजारा, अने युहदी धरम ह़ीकाड़न्या मने वेला पाड़हे अने मने मार नाख्हे। पण मे तीसरा दाड़े पासो जीवतो हय जही।
अळतेण ईसु तीमने केदो, "मारो मन घण-जबर दुखी से, अने मारो जीव नीकळवा हींडे; तमु आञे रेवो, अने मारी ह़ाते चेतीन रीन जागला रेवो।"
अने माणेह ना वेह मे उजन्तो हय्न आह़फा ने नानो कर्यो,
अने आञे लग के हुकम पाळ्यो के मरवा, ह़ाचली, होव कुरुस पोर नी मोत बी वेठ लेदो।
एतरे जत्यार सोरा माह अने लोय ना साजल्या से, ता तीहयो आह़फो बी तीमनीन तेम तीमना साजल्या हय ज्या, काहाके मोत नी लारे तीने जीने मोत पोर सक्ती जड़ली हती, काहाके भुतड़ा ने रीकामा कर देय; आहयीत रीते जेतरा मोत नी बीक नी करते जलम नी जीवाय मे गुलामी मे फस ज्या, तीमने छोड़ाय लेय।
O sacrifício voluntário
Ninguém tirou a vida de Jesus — Ele a deu voluntariamente. Ele veio para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
मारो बाह मने आनीन करते मोंग करे, के मे मारो जीव आप देम, अने पासो बी ली लेम। कोय बी मारा जीव ने हापकी नी सके, पण मे मारा जीव ने आप देम; मने मारा बाह पांह गेथो मारो जीव आपवा नो बी हक जड़लो से, अने पासो मांगवा नो बी हक जड़लो से, आहयो हुकम मने मारा बाह पांह गेथो जड़लो से।
काहाके मे मनख्या नो सोरो बी आहयी कळी मे आह़फा नी सेवा-चाकरी कराव्वा नी, पण आह़फोत सेवा-चाकरी करवा अने ढेरेत जणा नो जीव सोड़ाव्वा करीन अने आह़फा नो जीव ह़ाटे करवा आवलो से।"
मंदीर ना डायला पुंजारा अने युहदी जाती ना आखी पंचु, ईसु ने मारवा करीन गवा-पुरावा ह़ोद्ता हता पण तीमने गवा-पुरावा नी जड़्या।
पण भगवान आपणी पोर मोंग नी भलाय आहयी रीते उजन्ती करे के जत्यार आमु पापीत हता, तत्यार मसी अमारा लेदे मर्यो।
आनीन करते भगवान तमने टाळीन बोलावलो से के वण-गुनाळ्ळा हय्न बी दुख झेले जीसम ईसु मसी वण-गुनाळ्ळा हय्न बी दुख झेलवा भगवान नो दाखलो बण ज्यो। ईसु ते कानो बी पाप नी कर्यो, अने नी तीना मोडे ठगारी-दगाळी वात नकळी। तीहयो गाळ ते खादो, पण कदी पासो फीरीन गाळ नी देदो। ईसु बीजा ना हाते दुख ते झेल्यो, पण कदी बी गुनो नी लगाड़्यो। तीहयो आह़फा ने खरला नीयाव करन्या भगवान बाह ना हात मे ह़ोप देदो। अने तीहयो आह़फोत आपणा पाप ने तीना डील पोर लीन कुरुस पोर चड़ ज्यो जीनी सी आपणु पाप नी लेदे मरीन धरम जुगु जीवाय जीवया, तीनात मार खावा सी तमु आरगा हया।