9 ถาเราสารภาพบาปของเรา พระองคทรงสตยซอและเทยงธรรม กจะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราใหพนจากการอธรรมทงสน

9 ถาเราสารภาพบาปของเรา พระองคทรงสตยซอและเทยงธรรม กจะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราใหพนจากการอธรรมทงสน

25 เรา เราคอพระองคนนผลบลางความละเมดของเจาดวยเหนแกเราเอง และเราจะไมจดจำบรรดาบาปของเจาไว

25 เรา เราคอพระองคนนผลบลางความละเมดของเจาดวยเหนแกเราเอง และเราจะไมจดจำบรรดาบาปของเจาไว

12 ตะวนออกไกลจากตะวนตกเทาใด พระองคทรงปลดการละเมดของเราจากเราไปไกลเทานน

5 ขาแตองคพระผเปนเจา เพราะพระองคประเสรฐและทรงพรอมทจะประทานอภย อดมดวยความเมตตาตอบรรดาผรองทลพระองค

5 ขาแตองคพระผเปนเจา เพราะพระองคประเสรฐและทรงพรอมทจะประทานอภย อดมดวยความเมตตาตอบรรดาผรองทลพระองค

5 ขาแตองคพระผเปนเจา เพราะพระองคประเสรฐและทรงพรอมทจะประทานอภย อดมดวยความเมตตาตอบรรดาผรองทลพระองค

12 เพราะเราจะกรณาตอการอธรรมของเขา และจะไมจดจำบาปและความชวชาของเขาอกตอไป"'

21 ขณะนนเปโตรมาทลพระองควา "พระองคเจาขา หากพนองของขาพระองคจะกระทำผดตอขาพระองคเรอยไป ขาพระองคควรจะยกความผดของเขาสกกครง ถงเจดครงหรอ"22 พระเยซตรสตอบเขาวา "เรามไดวาเพยงเจดครงเทานน แตเจดครงคณดวยเจดสบ

21 ขณะนนเปโตรมาทลพระองควา "พระองคเจาขา หากพนองของขาพระองคจะกระทำผดตอขาพระองคเรอยไป ขาพระองคควรจะยกความผดของเขาสกกครง ถงเจดครงหรอ"22 พระเยซตรสตอบเขาวา "เรามไดวาเพยงเจดครงเทานน แตเจดครงคณดวยเจดสบ

21 ขณะนนเปโตรมาทลพระองควา "พระองคเจาขา หากพนองของขาพระองคจะกระทำผดตอขาพระองคเรอยไป ขาพระองคควรจะยกความผดของเขาสกกครง ถงเจดครงหรอ"22 พระเยซตรสตอบเขาวา "เรามไดวาเพยงเจดครงเทานน แตเจดครงคณดวยเจดสบ

35 พระบดาของเราผทรงสถตในสวรรคจะทรงกระทำแกทานทกคนอยางนน ถาหากวาทานแตละคนไมยกโทษการละเมดใหแกพนองของทานดวยใจกวางขวาง"

14 เพราะวาถาทานยกการละเมดของเพอนมนษย พระบดาของทานผทรงสถตในสวรรคจะทรงโปรดยกโทษใหทานดวย15 แตถาทานไมยกการละเมดของเพอนมนษย พระบดาของทานจะไมทรงโปรดยกการละเมดของทานเหมอนกน

14 เพราะวาถาทานยกการละเมดของเพอนมนษย พระบดาของทานผทรงสถตในสวรรคจะทรงโปรดยกโทษใหทานดวย15 แตถาทานไมยกการละเมดของเพอนมนษย พระบดาของทานจะไมทรงโปรดยกการละเมดของทานเหมอนกน

14 เพราะวาถาทานยกการละเมดของเพอนมนษย พระบดาของทานผทรงสถตในสวรรคจะทรงโปรดยกโทษใหทานดวย

12 และขอทรงโปรดยกหนของขาพระองค เหมอนขาพระองคยกหนผทเปนหนขาพระองคนน

7 บคคลผใดมใจกรณา ผนนเปนสข เพราะวาเขาจะไดรบพระกรณา

13 จงผอนหนกผอนเบาซงกนและกน และถาแมวาผใดมเรองราวตอกนกจงยกโทษใหกนและกน พระครสตไดทรงโปรดยกโทษใหทานฉนใด ทานจงกระทำอยางนนเหมอนกน

13 จงผอนหนกผอนเบาซงกนและกน และถาแมวาผใดมเรองราวตอกนกจงยกโทษใหกนและกน พระครสตไดทรงโปรดยกโทษใหทานฉนใด ทานจงกระทำอยางนนเหมอนกน

13 จงผอนหนกผอนเบาซงกนและกน และถาแมวาผใดมเรองราวตอกนกจงยกโทษใหกนและกน พระครสตไดทรงโปรดยกโทษใหทานฉนใด ทานจงกระทำอยางนนเหมอนกน

32 และทานจงเมตตาตอกน มใจเอนดตอกน และอภยโทษใหกนเหมอนดงทพระเจาไดทรงโปรดอภยโทษใหทาน เพราะเหนแกพระครสต

32 และทานจงเมตตาตอกน มใจเอนดตอกน และอภยโทษใหกนเหมอนดงทพระเจาไดทรงโปรดอภยโทษใหทาน เพราะเหนแกพระครสต

32 และทานจงเมตตาตอกน มใจเอนดตอกน และอภยโทษใหกนเหมอนดงทพระเจาไดทรงโปรดอภยโทษใหทาน เพราะเหนแกพระครสต

7 ในพระเยซนน เราไดรบการไถโดยพระโลหตของพระองค คอไดรบการอภยโทษบาปของเรา โดยพระคณอนอดมของพระองค

7 ในพระเยซนน เราไดรบการไถโดยพระโลหตของพระองค คอไดรบการอภยโทษบาปของเรา โดยพระคณอนอดมของพระองค

13 พระองคไดทรงชวยเราใหพนจากอำนาจของความมด และไดทรงยายเรามาตงไวในอาณาจกรแหงพระบตรทรกของพระองค14 ในพระบตรนนเราจงไดรบการไถโดยพระโลหตของพระองค คอเปนการทรงโปรดยกบาปทงหลายของเรา

13 จงฉกใจของเจา มใชฉกเสอผาของเจา" จงหนกลบมาหาพระเยโฮวาหพระเจาของทานทงหลาย เพราะวาพระองคทรงกอปรดวยพระคณและทรงพระกรณา ทรงกรวชาและบรบรณดวยความเมตตา และทรงกลบพระทยไมลงโทษ

18 ใครเลาจะเปนพระเจาเสมอเหมอนพระองค ผทรงยกโทษความชวชา และทรงใหอภยการละเมดแกคนทเหลออยอนเปนมรดกของพระองค พระองคมไดทรงถอพระพโรธเนองนตย เพราะวาพระองคทรงพอพระทยในความเมตตา

31 ถงกระนนดวยพระกรณาซบซอนของพระองค พระองคมไดทรงกระทำใหเขาพนาศหรอละทงเขาเสย เพราะพระองคทรงเปนพระเจาผทรงพระเมตตาและพระกรณา

25 พระองคจะทรงสำแดงความเมตตาตอผทมความเมตตา พระองคจะทรงสำแดงพระองคอยางไรตำหนตอผทไรตำหน

14 ถาประชาชนของเราผซงเขาเรยกกนโดยนามของเรานนจะถอมตวลง และอธษฐาน และแสวงหาหนาของเรา และหนเสยจากทางชวของเขา เรากจะฟงจากสวรรค และจะใหอภยแกบาปของเขา และจะรกษาแผนดนของเขาใหหาย

1 เฮเซคียาห์ทรงรับสั่งไปถึงอิสราเอลและยูดาห์ทั้งปวง และทรงพระอักษรถึงเอฟราอิมกับมนัสเสห์ด้วยว่า เขาทั้งหลายควรจะมายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ที่เยรูซาเล็ม เพื่อจะถือเทศกาลปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล2 เพราะว่ากษัตริย์และเจ้านายของพระองค์ทั้งชุมนุมชนทั้งปวงในเยรูซาเล็มได้ปรึกษากันที่จะถือเทศกาลปัสกาในเดือนที่สอง3 ด้วยเขาทั้งหลายจะถือปัสกาตามกำหนดไม่ได้ เพราะว่าพวกปุโรหิตยังมิได้ชำระตนให้บริสุทธิ์เพียงพอแก่จำนวน และประชาชนยังมิได้ชุมนุมกันในเยรูซาเล็ม4 และแผนงานนั้นก็เป็นที่ชอบแก่กษัตริย์และชุมนุมชนทั้งปวง5 เขาจึงลงมติให้ทำประกาศออกไปทั่วอิสราเอล ตั้งแต่เบเออร์เชบาถึงเมืองดานว่า ประชาชนควรมาถือปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลที่เยรูซาเล็ม เพราะเขามิได้ถือเป็นเวลานานตามที่ได้กำหนดไว้6 คนเดินหนังสือจึงออกไปทั่วอิสราเอลและยูดาห์ ถือหนังสือจากกษัตริย์และบรรดาเจ้านายของพระองค์ เพราะกษัตริย์ได้ทรงบัญชาว่า "ชนอิสราเอลเอ๋ย จงกลับมาหาพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล เพื่อพระองค์จะหันกลับมายังคนส่วนที่เหลืออยู่ของท่าน ผู้ซึ่งหนีรอดจากพระหัตถ์ของกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย7 ท่านอย่าเป็นเหมือนบิดาและเหมือนพี่น้องของท่านผู้ได้กระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา พระองค์จึงทรงมอบเขาให้ถึงความเศร้าสลดตามที่ท่านเองก็เห็นอยู่8 และคราวนี้อย่าคอแข็งอย่างบิดาของท่านทั้งหลายเลย แต่จงยอมมอบตัวท่านแด่พระเยโฮวาห์ และมายังสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงชำระไว้ให้บริสุทธิ์เป็นนิตย์ และปรนนิบัติพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน เพื่อพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์จะหันไปเสียจากท่าน9 เพราะถ้าท่านทั้งหลายหันกลับมายังพระเยโฮวาห์ พี่น้องของท่านและลูกหลานของท่านจะประสบความเอ็นดูจากผู้ที่จับเขาไปเป็นเชลย และจะได้กลับมายังแผ่นดินนี้อีก เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงพระเมตตาและกรุณา ถ้าท่านกลับมาหาพระองค์ พระองค์จะไม่ทรงหันพระพักตร์ไปจากท่าน"10 คนเดินหนังสือจึงไปตามหัวเมืองต่างๆทั่วแผ่นดินเอฟราอิมและมนัสเสห์ไกลไปจนถึงเศบูลุน แต่คนทั้งหลายก็หัวเราะเยาะเขา และเย้ยหยันเขา11 มีแต่คนอาเชอร์ มนัสเสห์และเศบูลุนบางคนที่ถ่อมตัวและมายังเยรูซาเล็ม12 พระหัตถ์ของพระเจ้าอยู่เหนือยูดาห์ด้วย ทรงให้เขาเป็นใจเดียวกันที่จะกระทำตามซึ่งกษัตริย์และเจ้านายได้บัญชาเขาไว้ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์13 ประชาชนเป็นอันมากมาประชุมกันในเยรูซาเล็มเพื่อถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อในเดือนที่สอง เป็นการชุมนุมใหญ่ยิ่งนัก14 พวกเขาลุกขึ้นและได้กำจัดแท่นบูชาที่อยู่ในเยรูซาเล็มและแท่นสำหรับเผาเครื่องหอมทั้งปวงนั้น เขาขนไปทิ้งเสียในลำธารขิดโรน15 และเขาทั้งหลายได้ฆ่าแกะปัสกาในวันที่สิบสี่ของเดือนที่สอง ปุโรหิตและคนเลวีก็ต้องรู้สึกละอาย เพราะฉะนั้นเขาจึงชำระตัวให้บริสุทธิ์ และนำเครื่องเผาบูชามาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์16 เขาทั้งหลายเข้าประจำตำแหน่งที่เขาเคย ตามพระราชบัญญัติของโมเสสคนของพระเจ้า ปุโรหิตก็เอาเลือดซึ่งเขารับมาจากมือของคนเลวีประพรม17 เพราะว่ามีหลายคนในชุมนุมชนนั้นยังมิได้ชำระตนให้บริสุทธิ์ เพราะฉะนั้นคนเลวีจึงต้องฆ่าแกะปัสกาแทนทุกคนที่มลทิน เพื่อกระทำให้บริสุทธิ์ต่อพระเยโฮวาห์18 เพราะว่ามวลชนนั้น คนเป็นอันมากที่มาจากเอฟราอิม มนัสเสห์ อิสสาคาร์ และเศบูลุนยังไม่ได้ชำระตน ถึงกระนั้นเขาก็ยังรับประทานปัสกาผิดต่อข้อที่กำหนดไว้ แต่เฮเซคียาห์ทรงอธิษฐานเผื่อเขาว่า "ขอพระเยโฮวาห์ผู้ประเสริฐทรงให้อภัยแก่ทุกๆคน19 ผู้ปักใจเสาะหาพระเจ้า คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ถึงแม้ว่าจะไม่ชำระตัวตามกฎของความบริสุทธิ์แห่งสถานบริสุทธิ์นี้"20 พระเยโฮวาห์ทรงฟังเฮเซคียาห์และทรงรักษาประชาชน21 และประชาชนอิสราเอลที่อยู่ ณ เยรูซาเล็มได้ถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวันด้วยความยินดียิ่ง และคนเลวีกับปุโรหิตได้สรรเสริญพระเยโฮวาห์ทุกวันๆ ร้องเพลงทำเสียงดังด้วยเครื่องดนตรีของเขาถวายแด่พระเยโฮวาห์22 และเฮเซคียาห์ทรงกล่าวหนุนใจพวกคนเลวีทั้งปวงผู้สอนถึงความรู้อันประเสริฐแห่งพระเยโฮวาห์ พวกเขาจึงรับประทานอาหารในเทศกาลนั้นเจ็ดวัน ได้ถวายสัตว์เป็นเครื่องสันติบูชา และสารภาพความผิดบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของตน23 แล้วชุมนุมชนทั้งสิ้นก็ตกลงกันที่จะถือเทศกาลไปอีกเจ็ดวัน เขาจึงถือเทศกาลไปอีกเจ็ดวันด้วยความยินดี24 เพราะเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้ทรงประทานวัวผู้หนึ่งพันตัวและแกะเจ็ดพันตัวแก่ชุมนุมชน และพวกเจ้านายได้ให้วัวผู้หนึ่งพันตัวและแกะหนึ่งหมื่นตัวแก่ชุมนุมชน และปุโรหิตเป็นจำนวนมากก็ได้ชำระตนให้บริสุทธิ์25 ชุมนุมชนทั้งสิ้นของยูดาห์ กับบรรดาปุโรหิตและคนเลวี และชุมนุมชนทั้งสิ้นซึ่งออกมาจากอิสราเอล และคนต่างด้าวซึ่งออกมาจากแผ่นดินอิสราเอลและซึ่งอยู่ในยูดาห์เปรมปรีดิ์กัน26 จึงมีความชื่นบานใหญ่ยิ่งในเยรูซาเล็ม เพราะตั้งแต่สมัยของซาโลมอนโอรสของดาวิดกษัตริย์แห่งอิสราเอลไม่เคยมีอย่างนี้เลยในเยรูซาเล็ม27 แล้วบรรดาปุโรหิตและคนเลวีได้ลุกขึ้นอวยพรประชาชน เสียงของเขาก็ถึงพระกรรณ และคำอธิษฐานของเขาก็ขึ้นมายังที่ประทับบริสุทธิ์ของพระองค์คือสวรรค์

38 ฝายเปโตรจงกลาวแกเขาวา "จงกลบใจเสยใหมและรบบพตศมาในพระนามแหงพระเยซครสตสนทกคน เพอวาพระเจาทรงยกความผดบาปของทานเสย และทานจะไดรบของประทานของพระวญญาณบรสทธ

19 เหตฉะนนทานทงหลายจงหนกลบและตงใจใหม เพอจะทรงลบลางความผดบาปของทานเสย เพอเวลาชนใจยนดจะไดมาจากพระพกตรขององคพระผเปนเจา

38 เหตฉะนนพนองทงหลาย จงเขาใจเถดวา โดยพระองคนนแหละจงไดประกาศการยกความผดแกทานทงหลาย39 และโดยพระองคนน ทกคนทเชอจะพนโทษไดทกอยาง ซงจะพนไมไดโดยพระราชบญญตของโมเสส

30 ในเวลาเมอมนษยยงโฉดเขลาอยพระเจาทรงมองขามไปเสย แตเดยวนพระองคไดตรสสงแกมนษยทงปวงทวทกแหงใหกลบใจใหม

5 ขาพระองคสารภาพบาปของขาพระองคตอพระองค และขาพระองคมไดซอนความชวชาของขาพระองคไว ขาพระองคทลวา "ขาพระองคจะสารภาพการละเมดของขาพระองคตอพระเยโฮวาห" แลวพระองคทรงยกโทษความชวชาแหงความบาปของขาพระองค เซลาห

13 บคคลทซอนความบาปของตนจะไมจำเรญ แตบคคลทสารภาพและทงความชวเสยจะไดความกรณา

7 ใหคนชวละทงทางของเขา และคนไมชอบธรรมสละความคดของเขา ใหเขากลบยงพระเยโฮวาห เพอพระองคจะทรงเมตตาเขา และยงพระเจาของเรา เพราะพระองคจะทรงอภยอยางลนเหลอ

7 ใหคนชวละทงทางของเขา และคนไมชอบธรรมสละความคดของเขา ใหเขากลบยงพระเยโฮวาห เพอพระองคจะทรงเมตตาเขา และยงพระเจาของเรา เพราะพระองคจะทรงอภยอยางลนเหลอ

3 จงระวงตวใหด ถาพนองทำการละเมดตอทาน จงเตอนเขา และถาเขากลบใจแลว จงยกโทษใหเขา4 แมเขาจะทำการละเมดตอทานวนหนงเจดหน และจะกลบมาหาทานทงเจดหนในวนเดยวนน แลววา ฉนกลบใจแลว' จงยกโทษใหเขาเถด"

37 อยาวนจฉยโทษเขา และทานทงหลายจะไมไดถกวนจฉยโทษ อยากลาวโทษเขา และทานทงหลายจะไมถกกลาวโทษ จงยกโทษใหเขา และทานจะไดรบการอภยโทษ

37 อยาวนจฉยโทษเขา และทานทงหลายจะไมไดถกวนจฉยโทษ อยากลาวโทษเขา และทานทงหลายจะไมถกกลาวโทษ จงยกโทษใหเขา และทานจะไดรบการอภยโทษ

37 อยาวนจฉยโทษเขา และทานทงหลายจะไมไดถกวนจฉยโทษ อยากลาวโทษเขา และทานทงหลายจะไมถกกลาวโทษ จงยกโทษใหเขา และทานจะไดรบการอภยโทษ

34 ฝายพระเยซจงทรงอธษฐานวา "โอ พระบดาเจาขา ขอโปรดอภยโทษเขา เพราะวาเขาไมรวาเขาทำอะไร" เขากเอาฉลองพระองคจบสลากแบงปนกน

25 เมอทานยนอธษฐานอย ถาทานมเหตกบผหนงผใด จงยกโทษใหผนนเสย เพอพระบดาของทาน ผทรงสถตในสวรรค จะโปรดยกการละเมดของทานดวย

25 เมอทานยนอธษฐานอย ถาทานมเหตกบผหนงผใด จงยกโทษใหผนนเสย เพอพระบดาของทาน ผทรงสถตในสวรรค จะโปรดยกการละเมดของทานดวย

25 เมอทานยนอธษฐานอย ถาทานมเหตกบผหนงผใด จงยกโทษใหผนนเสย เพอพระบดาของทาน ผทรงสถตในสวรรค จะโปรดยกการละเมดของทานดวย26 แตถาทานทงหลายไมยกโทษให พระบดาของทาน ผทรงสถตในสวรรค จะไมทรงโปรดยกการละเมดของทานเหมอนกน"

18 เจาอยาแกแคนหรอผกพยาบาทลกหลานญาตพนองของเจา แตเจาจงรกเพอนบานเหมอนรกตนเอง เราคอพระเยโฮวาห

3 อยาใหความเมตตาและความจรงทอดทงเจา จงผกมนไวทคอของเจา จงเขยนมนไวทแผนจารกแหงหวใจของเจา4 ดงนน เจาจะพบความโปรดปรานและความเขาใจอนดในสายพระเนตรพระเจาและในสายตามนษย

9 บคคลผปดบงการละเมดกเสาะหาความรก แตคนกลาวเรองนนซำซากกทำใหเพอนสนทแยกจากกน

15 และจงระวงใหดเกรงวาจะมบางคนกำลงเสอมจากพระกรณาคณของพระเจา และเกรงวาจะมรากขมขนแซมขนมาทำใหเกดความยงยากแกทาน และเปนเหตใหคนเปนอนมากมลทนไป

5 ถาผใดเปนตนเหตทำใหเกดความทกข ผนนกมไดทำใหขาพเจาเปนทกขแตคนเดยว แตไดทำใหพวกทานเปนทกขบางดวย เพราะขาพเจาไมอยากจะปรกปรำพวกทานจนเหลอเกน6 ทคนสวนมากไดลงโทษคนเชนนนกพอสมควรแลว7 ฉะนนทานทงหลายควรจะยกโทษใหผนน และปลอบประโลมใจเขาตางหาก กลววาคนเชนนนจะจมลงในความทกขเหลอลน8 ดงนนขาพเจาขอวงวอนทานใหยนยนความรกตอคนนนใหม

2 และพระองคทรงเปนผลบลางพระอาชญาทตกกบเราทงหลายเพราะบาปของเรา และไมใชแตบาปของเราพวกเดยว แตบาปของมนษยทงปวงในโลกดวย

11 นางนนทลวา "พระองคเจาขา ไมมผใดเลย" และพระเยซตรสกบนางวา "เรากไมเอาโทษเจาเหมอนกน จงไปเถด และอยาทำบาปอก"

14 มผใดในพวกทานเจบปวยหรอ จงใหผนนเชญบรรดาผปกครองของครสตจกรมา และใหทานเหลานนอธษฐานเพอเขา และเจมเขาดวยนำมนในพระนามขององคพระผเปนเจา15 และการอธษฐานดวยความเชอจะชวยใหผปวยรอดชวต และองคพระผเปนเจาจะทรงโปรดใหเขาหายโรค และถาเขาไดกระทำบาป พระองคกจะทรงโปรดอภยให

1 "เขาทั้งหลายว่า `ถ้าชายคนใดหย่าภรรยาของตนและเธอก็ไปจากเขาเสีย และไปเป็นภรรยาของชายอีกคนหนึ่ง เขาจะกลับไปหาเธอหรือ แผ่นดินนั้นจะไม่โสโครกมากมายหรือ' แต่เจ้าได้เล่นชู้กับคนรักมากมายแล้ว ถึงกระนั้นเจ้าจงกลับมาหาเรา" พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ2 "จงแหงนหน้าขึ้นสู่บรรดาที่สูงนั้น และดูซี ที่ไหนบ้างที่ไม่มีคนมานอนด้วย เจ้าได้นั่งคอยคนรักของเจ้าอยู่ที่ริมทาง อย่างคนอาระเบียในถิ่นทุรกันดาร เจ้าได้กระทำให้แผ่นดินโสโครกด้วยการแพศยาและความชั่วช้าของเจ้า3 เพราะฉะนั้นฝนจึงได้ระงับเสีย และฝนชุกปลายฤดูจึงขาดไป แต่เจ้ามีหน้าผากของหญิงแพศยา เจ้าปฏิเสธไม่ยอมอาย4 ตั้งแต่เวลานี้เจ้าจะร้องเรียกเรามิใช่หรือว่า `พระบิดาของข้าพระองค์ พระองค์ทรงเป็นผู้ชี้นำตั้งแต่ข้าพระองค์ยังสาวๆ5 พระองค์จะทรงพระพิโรธอยู่เป็นนิตย์หรือ พระองค์จะทรงกริ้วอยู่จนถึงที่สุดปลายหรือ' ดูเถิด เจ้าลั่นวาจาแล้ว แต่เจ้าก็ยังกระทำความชั่วช้าทุกอย่างซึ่งเจ้ากระทำได้"6 พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าในรัชกาลของกษัตริย์โยสิยาห์ว่า "เธอทำอะไรเจ้าเห็นหรือ คืออิสราเอลผู้กลับสัตย์ เธอขึ้นไปบนภูเขาสูงทุกลูก และใต้ต้นไม้เขียวสดทุกต้น แล้วก็ไปเล่นชู้อยู่ที่นั่น7 เมื่อเธอทำอย่างนี้จนหมดแล้วเรากล่าวว่า `เจ้าจงกลับมาหาเรา' แต่เธอก็ไม่กลับมา และยูดาห์น้องสาวที่ทรยศนั้นก็เห็น8 และเราเห็นว่า เพราะเหตุทั้งปวงที่อิสราเอลผู้กลับสัตย์ได้ล่วงประเวณีนั้น เราได้ไล่เธอไปพร้อมกับให้หนังสือหย่า แต่ยูดาห์น้องสาวที่ทรยศนั้นก็ไม่กลัว เธอก็กลับไปเล่นชู้ด้วย9 ต่อมาเพราะการแพศยาเป็นการเบาแก่เธอมาก เธอก็กระทำให้แผ่นดินโสโครกไป โดยไปล่วงประเวณีกับศิลากับลำต้น10 แม้ว่าเธอกระทำไปสิ้นอย่างนี้แล้ว ยูดาห์น้องสาวที่ทรยศของเธอก็มิได้หันกลับมาหาเราด้วยสิ้นสุดใจ แต่แสร้งทำเป็นกลับมา" พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ11 แล้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า "อิสราเอลผู้กลับสัตย์ยังสำแดงตัวว่ามีผิดน้อยกว่ายูดาห์ที่ทรยศ12 จงไปประกาศถ้อยคำเหล่านี้ไปทางเหนือกล่าวว่า `พระเยโฮวาห์ตรัสว่า อิสราเอลผู้กลับสัตย์เอ๋ย กลับมาเถิด เราจะไม่ให้ความกริ้วของเราสวมทับเจ้า เพราะเราประกอบด้วยพระกรุณาคุณ พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ เราจะไม่กริ้วเป็นนิตย์13 เพียงแต่ยอมรับความชั่วช้าของเจ้าว่า เจ้าได้ละเมิดต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และเที่ยวเอาใจพระอื่นที่ใต้ต้นไม้เขียวสดทุกต้น และเจ้ามิได้เชื่อฟังเสียงของเรา'" พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ14 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า "ลูกหลานที่กลับสัตย์เอ๋ย กลับมาเถิด เพราะเราแต่งงานกับเจ้าแล้ว เราจะรับเจ้าจากเมืองละคนและจากครอบครัวละสองคน และเราจะนำเจ้ามาถึงศิโยน15 และเราจะให้ผู้เลี้ยงแกะคนที่พอใจเราแก่เจ้า ผู้ซึ่งจะเลี้ยงเจ้าด้วยความรู้และความเข้าใจ16 และต่อมาเมื่อเจ้าทวีและเพิ่มขึ้นในแผ่นดินนั้น ในครั้งนั้น" พระเยโฮวาห์ตรัสว่า "เขาทั้งหลายจะไม่กล่าวอีกว่า `หีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์' เรื่องนี้จะไม่มีขึ้นในใจ ไม่มีใครระลึกถึง ไม่มีใครนึกถึง จะไม่ทำกันขึ้นอีกเลย17 ในครั้งนั้นเขาจะเรียกกรุงเยรูซาเล็มว่า เป็นพระที่นั่งของพระเยโฮวาห์ และบรรดาประชาชาติจะรวบรวมกันเข้ามาหายังพระนามของพระเยโฮวาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม และเขาจะไม่ติดตามใจอันชั่วของเขาอย่างดื้อกระด้างอีกต่อไป18 ในสมัยนั้นวงศ์วานของยูดาห์จะเดินมากับวงศ์วานของอิสราเอล เขาทั้งสองจะรวมกันมาจากแผ่นดินฝ่ายเหนือ มายังแผ่นดินซึ่งเรามอบให้แก่บรรพบุรุษของเจ้าให้เป็นมรดก19 แต่เรากล่าวว่า `เราจะตั้งเจ้าไว้ท่ามกลางบุตรทั้งหลายของเราอย่างไรดีหนอ และให้แผ่นดินที่น่าปรารถนาแก่เจ้า เป็นมรดกที่สวยงามที่สุดในบรรดาประชาชาติ' และเรากล่าวว่า `เจ้าจะเรียกเราว่า พระบิดาของข้าพระองค์ และจะไม่หันกลับจากการติดตามเรา'"20 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า "วงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย แน่นอนทีเดียวที่ภรรยาทรยศละทิ้งสามีของนางฉันใด เจ้าก็ได้ทรยศต่อเราฉันนั้น"21 เขาได้ยินเสียงมาจากที่สูง เป็นเสียงร้องไห้และเสียงวิงวอนของบุตรทั้งหลายของอิสราเอล เพราะเขาได้แปรวิถีของเขาเสียแล้ว เขาได้ลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา22 "บรรดาบุตรที่กลับสัตย์เอ๋ย จงกลับมาเถิด เราจะรักษาความสัตย์ของเจ้าให้หาย" "ดูเถิด ข้าพระองค์ทั้งหลายมาหาพระองค์แล้ว เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์23 แท้จริงความหวังว่าจะได้ความรอดจากเนินเขาและจากภูเขาหลายลูกก็เป็นความไร้สาระ แท้จริงความรอดของอิสราเอลนั้นอยู่ในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา24 แต่ว่าสิ่งที่น่าอายนั้นได้กัดกินสิ่งทั้งปวงที่บรรพบุรุษของเราได้ลงแรงทำไว้ ตั้งแต่เรายังเป็นเด็กอนุชนอยู่ คือฝูงแกะ ฝูงวัว บุตรชาย และบุตรสาวทั้งหลายของเขา25 ให้เรานอนลงจมในความอายของเรา และให้ความอัปยศคลุมเราไว้ เพราะเราได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ทั้งตัวเราและบรรพบุรุษของเรา ตั้งแต่เราเป็นอนุชนอยู่จนทุกวันนี้ และเราหาได้เชื่อฟังพระสุรเสียงแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราไม่"

8 ยงกวาอะไรทงหมดกจงรกซงกนและกนใหมาก ดวยวาความรกกปกปดความผดไวมากหลาย