Preocupação
A preocupação é uma das maiores armadilhas da vida moderna. Jesus ensinou que a ansiedade nada acrescenta à nossa vida e nos convida a confiar na provisão do Pai celestial.
Não se preocupe
Jesus disse: não andeis ansiosos pela vossa vida. O Pai celestial sabe do que precisamos e cuida de nós com ternura e fidelidade.
एतरे मे तमने केम के आह़फाम ना जीव ना लेदे आहयी फीकर नी करजो के आमु ह़ु खाहु अने ह़ु पीहु; अने नीता आह़फाम ना डील जुगु ह़ु पेरहु। ह़ु जीव खाणा सी, अने डील लुगड़ा सी मोटु नी हय ह़ु?
एतरे काले नी फीकर ना करो, काहाके काले नो दाड़ो आह़फा नी फीकर आह़फो कर लेहे; आज नी लेदे आज नोत दुख ढेरेत से।
जे बीज झाटवा वाळी जागा मे पड़्यु तीहयु ते माणेह नी सेलाणी से, जे भगवान ना बोलु ह़मळे ते खरो, पण तीने कळी मे वाळी जीवाय्न नी फीकर अने धन नी लालच भगवान ना बोलु ने पाळीन चालवा नी देय, अने तीहयो जीवाय्न फोळ नी लावे।
तीहयी वखत ह़मज मे नी पड़े एतरी जबर माणहु नी गड़दी हय जी, के माणहु-माणहु ने कोहणी र्या हता। तत्यार ईसु आखान पेले आह़फा ना चेला ने केवा बाज ज्यो, "फरीसी माणहु ना दगाळा खमीर सी चेतीन रेजो।" आसम कंय बी ह़तायलु नी हय, जे उगाड़ीन उजन्तु नी हये, अने आसम कंय बी ह़तायलु नी हय जे कोयने मालम नी पड़े। एतरे जे वात तमु अंदारला मे केदला से, तीहयी वात वीजाळा मे ह़मळावहे अने जे वात तमु ह़ुनकार घोर ना कोपरा मे कान्टा सी ह़मळ्या हय तीहयी वात घोर पोर चड़ीन आड़ी-आड़ीन केहे।
"मे तमु मारा दोस्तीदार्या ने केम जे माणेह तमारा डील नु एतरुत नुकसान करे तीमनी सी ना बीहो। पण तीहया ते अगु कंय बी बगाड़ नी सके। मे तमने देखाड़ु के कोय सी बहवा जोवे। भगवान सी बीहो, जीनी पांह मारीन अळतेण नरक मे नाखवा नो बी हक से। होव, मे तमने वळ-वळीन केम, तीनी सी एतरात बीहो।
"बे पय्हा मे पांच घंचड़ा नी वेचाय ह़ु? ते बी भगवान तीमनी मेथी एक ने बी नी वीहरे। होव, तमारा मुंडान आखा नीम्बाळा गणायला से। एतरे तमु ना बीहो काहाके तमारो भाव घंचड़ा गेथो वदु से।
"मे तमने केम कानो बी माणेह मने बीजा अगळ मान लेहे। तीने मनख्या नो बेटो बी भगवान ना ह़रगे वाळा दुत अगळ मान लेहे। पण जे माणेह मने बीजा माणहु अगळ नीकारो करहे, तीने मे बी भगवान ना ह़रगे वाळा दुत अगळ नीकारो कर देही।"
"जे मनख्यान बेटा ना वीरोद मे कंय केहे, तीने माफी जड़ जहे, पण चोखला आत्मा नी नामबद्दी करवा वाळा माणेह ने माफी नी जड़े।"
"जत्यार माणहु तमने भगवान ना भक्तीन घोर मे, अने नीयाव करन्या अने अदीकार्या अगळ ली जाय, ता आहयी वात नी फीकर नी करजो के आमु कीसम आह़फा ने बचाड़वा करीन ह़ु केहु; काहाके तीहयी टेमे चोखली आत्मा तमने ह़ीकाड़हे के तमने ह़ु-ह़ु केवा जोवे।"
एक दाड़े माणहु ईसुन वात ह़मळवा बाज रेला। तत्यार मेळा मे गेथो एक अदमी ईसु ने केदो, "मास्तर, मारा भाय ने कीदे के तीहयो मने तीहया माल-धन मे गेथो मारो वाटो मने आप देय, तीहया माल-धन ने अमारो बाह मरती वखत अमारी जुगु रेवा दीन जत रेलो हतो।"
ईसु तीने केदो, "ए मनख्या! कोय मने तमारो नीयाव करवा वाळो नीता वाटवा वाळो बणायो।" तत्यार ईसु तीहया माणहु ने केदो, "चेतीन रेवो, अने हयाळ्ळा ना बणो! कानो अदमी केतरो बी मालदार हय, हीनो मतलब आहयो नी हय के तीनी उमर वद जहे।"
तत्यार ईसु तीमने एक मालदार अदमी नो दाखलो ह़मळायो, "एक मालदार अदमी पांह एक खेतर हतु; तीनी मे घणी जबर मेर पाकी।" तीहयो मालदार माणेह आह़फा ना मन मे आसम वीच्यार कर्यो, मारी आखी मेर मेकवा जुगु मारी पांह जागो नी हय ह़ु करु एतरा दाणा ने कां मेकु? ता तीहयो केदो, "मने मालम से के मे ह़ु कर सकु: मे जुन्ला मोहट्या वेखड़ी देही, अने तीमनी गेथा बी मोटा बणावही। तत्यार मे मेर अने रेली आखी चीज तीमनी मे मेक देही। अने मे मनेत केही तारी पांह घणा साल तक, घण ढेरकु धन भेळु करलु से, एतरे अराम कर, खा-पी अने मजा कर।" पण भगवान तीहया अदमी ने केदो, "ए वण-अकल्या! आहयीत राते तारो जीव तारी पांह गेथो मांग लेही अने तु मर जही। अने तु आह़फा जुगु भेळु करलो से, तीहयु हाव कोय नु रेहे?"
"जे आह़फा जुगु धन भेळु करे, तीहयो माणेह बी आहया वण-अकल्या माणेह तेम मरीन खुट जहे; पण भगवान नी नींगा मे तीहयो मालदार नी हय।"
तीहयो आह़फा ना चेला ने केदो, "एम करीन मे तमने केम, ह़ु खाय्न जीवहु; अने डील पोर ह़ु पेरहु करीन फीकर नी करजो। काहाके जीव खाणु गेथो जादा अने डील लुगड़ा गेथु जादा मोगु से।" चड़ा ना बारा मे वीच्यार करो; तीहया नी ते वेरे, अने नी ते वाडे; अने नी ते तीमनी पांह दाणा मेलवा ना मोहट्या हय; ते बी भगवान तीमने पेट भरीन खवाड़े। तमु ते चड़ा गेथा घणा मोगा से। तमारी मे गेथु आसम कोय से, जे फीकर करीन आह़फा नी जीवाय नी अमाळ बी उमर बड़ाय सके? कदीम तमने आतरु नानु काम बी करते नी अवड़े, ता बीजी वात नी फीकर काहा करो? "बड़ा मे वाळा फुलु ने देखीन वीच्यार करो; हीय्या केवाक वदे! हीय्या नी ते मेहनत करे, अने नी ते लुगड़ा बणावे, ते बी मे तमने केम के सुलेमान राजा बी पुरा ठट मे हीय्या फुलुन तेवा लुगड़ा पेरलो नी हतो। ए वण-भरह्या! खेतर नु खोड़ ने लग भगवान एतरु जबर बड़ावे, अने तीहयु घणु घटाळु देखाय, अने जे आज पुरतु लीलुगार से, अने वाहणे ह़ुकीन भाटी मे धपवा जुगु हय जहे। ता तमने तीहयो काहा नी पेरावे?"
एतरे ह़ु खाहु अने ह़ु पीहु करीन खावा-पीवा नी ह़ोद मे ना पड़ो अने कानी बी वात नी फीकर ना करो। आहयी कळी ना माणहु आहयी आखी चीज ना ह़ोद मे रेय। पण तमारो ह़रग मे रेण्यो बाह जाणे के तमने ह़ु-ह़ु जोय र्यु। पण तमु भगवान ना राज ना ह़ोदवाळ्या पड़ो, ता तमने आहयी आखी चीज बी जड़ जहे।
ए नान्ला टोळा ना माणहु, बीहो ना, काहाके तमारो बाह तमने राज आपवा करीन खुस से। आपणु धन वेच देवो, अने बीजा गरीब माणहु ने दान कर देवो। आपणी जुगु एवा कोथळ्या तीयार करो, जे कदी जुना हय्न फाटे नी। ह़रग मे जलमकु धन भेळु करो, जे कदी कमतु नी हये, अने तीनी ह़ाते चोरी करन्या चोट्टा नी जाय। अने तीहया धन ने कीड़ो नी खाय; काहाके जां तमारु धन से तां तमारु मन बी लागलु रेहे।
"जलम तीयार रेजो, अने तमारा दीवा धपला रेवा जोवे। तमु तीहया माणहु ह़रका बण जावो, जे अमारो मालीक वेवा मे गेथो पासो कत्यार आवह़े करीन वाट जोय र्या अने जत्यार तीमनो मालीक वेवा करीन पासो आवीन झापलु ठोके; ता तत्यारुत तीनी जुगु झापलु उगाड़ देय। जुगाळा से तीहया चाकरी करन्या गुलाम, जत्यार मालीक आवे, तत्यार जागला हात करे! मे तमने ह़ाचलीन केम तीहयो मालीक आह़फो कणाटी वातड़ी बांदीन वारती बण जहे अने तीमने खावा बहाड़हे अने एक-एक जणा ने खाणु वाटीन खवाड़हे। अने घणा जुगाळा से तीहया चाकरी करन्या गुलाम, जत्यार मालीक आदी राते अने कुकड़ा वाहरे आवे, तत्यार तीमने हेमेत जागला हात करे! तमु ते आहयु वारु रीती सी जाणो, के कदीम घोर मालीक ने मालम रेय के चोट्टा कानी टेमे आवह़े, ता तीहयो आह़फा ना घोर नी चोरी नी हयवा देय। तमु बी तीयार रेवो, काहाके जे टेमे तमु तीना आव्वा ना बारा मे नी वीच्यारो, तीहयीत टेमे मनख्या नो बेटो बी आवह़े।"
तत्यार पतरस तीने केदो, "ए मालीक! तु, आहयो दाखलो अमारी जुगु की र्यो, के आखा जुगु की र्यो?"
मालीक ईसु केदो, "आसवो कोय ईमानदार अने अक्कल वाळो माणेह से, तीने तीनो मालीक आह़फा ना पावर्या नो मुख्यो बणावे अने केय के तु मारा पावर्या ने खावा-पीवा नी चीज टेमे-टेमे आप्या करजे?" जुगाळो से तीहयो चाकरी करन्यो गुलाम, तीनो मालीक आवे, तत्यार तीहयो तीने सुपरत करलु काम करत्लो हात करे! मे तमने ह़ाचलीन केम, तीहयो मालीक तीने, आह़फा ना आखा माल-धन पोर मुख्यो ठेरावहे। पण कदीम तीहयो चाकरी करन्यो गुलाम आह़फा ना मन मे वीच्यार करवा बाज जाय, "मारो मालीक आव्वा मे वार लगाड़ र्यो, करीन तीहयो बीजा पावर्या ने अने पावर्याण ने ठोके, अने खावा-पीवा अने ह़रु पीन छाकवा बाज जाय" "ता तीहया चाकरी करन्या गुलाम नो मालीक एवा दाड़े आवह़े, जत्यार तीहयो तीनी वाट नी जोय र्यो हय, अने आसवी टेम मे आवह़े तीहयी टेम तीने जणाय नी। मालीक तीने घणो भारी डंड आपहे अने वण-भरह्या ह़ाते भेसकी देहे।"
आपणा मालीक नी मरजी जाणीन बी तीहयो गुलाम चाकर्यो, कंय बी तीयारी नी कर्यो, एतरे तीहयो घण-जबर मार खाहे। पण जे मालीक नी मरजी जाण्या वगर गलत काम कर्यो, तीहयो तीनी गेथो कम मार खाहे। एतरे जीने ढेरकु आपलु से, तीनी पांह ढेरकु मांगहे, अने जीने ढेरकु ह़ोपलु से, तीनी पांह तीने आपलु तीनी गेथो बी वदु मांगहे।
मे धरती पोर आक्ठु लीन धपाड़वा आवलो से, अने मारी हेर आहयी से के आहयु आक्ठु हमणेत ह़ळगी जाय, ता घणु वारु हय जाय! मने एक अळी बपतीस्मा लेवा नु से, अने तीहयो बपतीस्मा नी लेवाय, तांह लग, मे कंदराय्लो रेही। तमु आसम ह़मजी र्या ह़ु? "मे धरती पोर सांती लीन आवलो से, मे तमने केम, आसम नी हय, मे माणहु मे बेरजाव पाड़वा आवलो से। काहाके हमणे गेथा कदी एक घोर मे पांच जणा हहे, ता तीमनी मे गेथा तीन जणा बे जणा नो वीरोद करहे, अने तीहया बे जणा तीन जणा नो वीरोद करहे। बाह बेटा नो वीरोद करहे; अने बेटो आह़फा ना बाह नो वीरोद करहे। आय्ह आह़फी नी बेटी नो वीरोद करहे, अने बेटी आह़फी नी आय्ह नो वीरोद करहे। ह़ाहु आह़फी नी ववेह नो वीरोद करहे, अने ववेह आह़फी नी ह़ाहु नो वीरोद करहे।"
ईसु तीनी पसळ हुड़ु-हुड़ु आवण्या माणहु ने केदो, "कदी तमु बुडवणु गेथु वादळु नीकळतलु देखो, ता तत्यारुत केवो, ‘के पाणी आवह़े’ अने तेमेत हये बी। जत्यार दखणाव गेथा वाहळु सुटे, ता केवो के, ‘झाव चालहे’ अने हेमेत हये ए ढोंगड़ा करन्या ढोंगी! तमु ह़रग मे अने धरती पोर हयवा वाळी वात ने घणा वारु अकनी लेय, ता आहयी कळी मे ह़ु हय र्यु तीहयु काहा नी अकनायतु?
"तमु आपणा जीव मे काहा नी जाण जता के ह़ुते ह़ु से? जत्यार तमु आपणी पोर गुनो ढाळन्या ह़ाते थाणा मे जवा बाज र्या हय, ता वाट्येत तीनी ह़ाते वीच्यारीन झगड़ो भांग लेवो। कदी माय्न आसम नी हय जाय के तीहयो नीयाव करन्यान तां धकलीन ली जाय। अने नीयाव करन्यो तमने सीपायड़ा ना हात मे कर देय, अने सीपायड़ा तमने जेल मे घाल देय। मे तमने केम, जां तक तमु पाय-पाय नी आप देय, तत्यार लग तां गेथा नी नीकळाय।"
Entregar a ansiedade a Deus
Lançar sobre o Senhor toda ansiedade é um ato de fé. A paz de Deus, que excede todo entendimento, guarda nosso coração e mente.
कानी बी वात नी फीकर ना करो; पण आखी वात मे तमारी वीन्ती अने रावण्या नी लारे घण वारु से केता जाय्न भगवान अगळ आवो। तत्यार भगवान नी सांती, जे आखी ह़मज गेथी अलग से, तमारा हीय्या मन ने मसी ईसु मे रखवाळी करहे।
आपणी आखी चीन्ता भगवान पोर सोड़ देवो, काहाके तीने तमारी फीकर से।
A paz de Cristo
Jesus prometeu sua paz — não como o mundo dá, mas uma paz que transcende as circunstâncias e silencia o medo.
मे तमने सांती आपीन जाम, मे मारीत सांती तमने आपु, जीसम कळी ना माणहु तमने आपे, तीसम मे नी आपु, तमु मन मे नी घबरायजो अने नी बीहजो।
ईसु चेला ने केदो, "तमारु मन दुखी नी हयवा जोवे भगवान पोर भरहो राखो, अने मार पोर बी भरहो राखो।
जत्यार तीहया तमने बंदी बणावीन पंचु अगळ ली जाय, ता पेले गेथात आहयी फीकर नी करजो, के आमु ह़ु केहु, पण जे कंय तमने तीहयी टेम मे भगवान देखाड़हे, तीहयुत केजो; काहाके बोलवा वाळा तमु नी, पण चोखली आत्मा से।
Confiança na provisão divina
Deus é poderoso para suprir abundantemente. O choro pode durar uma noite, mas a alegria vem pela manhã. Sua graça basta.
अने भगवान आखी भाती नी संयबरकत तमने आप सके, जीनी सी तमु आखी वात मे अने आखी टेमे, जे जोवे तीहयु आखु तमारी पांह रेवा जोवे, अने बीजा नु भलु करवा जुगु तमारी पांह ढेरेत रेवा जोवे।
अळतेण मे राजगादी मे गेथो काना ने उची अवाज सी आहयु केते ह़मळ्यो, "देख, हाव भगवान नु घोर माणहु नी वच मे से। अने तीहयो तीमनी ह़ाते रेहे, अने तीहया तीना माणहु केवायहे। अने भगवान खुद तीमनी ह़ाते रेहे अने तीमनो भगवान केवायहे। अने तीहयो तीमना डोळा ना आखा आंहवा नुस देहे। अने आनीन अळतेण मोत नी रेय, अने नी दुख, अने नी रड़वा-कलपवा नु रेय, अने नी वेला रेय; पेल्नी वात हाव खत्तम हय जी।"
काहाके जादा अक्कल भेळ जादा चीन्ता बी हये, अने जे आह़फा ना ग्यान ने बड़ावे, तीहयो आह़फा ना दुख ने बी बड़ावे।
तारा मन सी वेला अने दुख ने सेटो कर, काहाके बचपन अने जुवानी बेम फालतु से।