Sofrimento
O sofrimento é uma realidade da vida neste mundo, mas a Bíblia revela que Deus está presente em toda dor, produzindo caráter, esperança e redenção através das tribulações.
O sofrimento de Cristo
Jesus sofreu por nós, carregando nossas dores e enfermidades. Ele é o modelo supremo de como enfrentar o sofrimento com fé e obediência.
Ii ka a jɛrɛ la faaninilu bɔ a kan na, ka durukiba wulenman kadikadi bila a kan na. Ii ka nɔnbɔ bolon wɔninmailu mɔrɔmɔrɔ ii ɲɔɔn ma ka ii kɛ mansa fula munuɲa ri, ka wo birin a kun na, ka gbeleke do don a bolokinin dɔ. Wo kɛni, ii ka ii ɲɔnkin a kɔrɔ ka a lafɛya ko: «Judiyailu la mansa, an ye i fola.»
Alla ka ai kili wo le ma, baa Ɲenematɔmɔnin jɛrɛ tɔrɔra le ai yɛ, ka misali to ai bolo kosa ai ye bila a kɔfɛ.
N ye a fɛ sinɛn ka Isa lɔn, a ni fanka mɛn ka a lawuli ka bɔ saya rɔ, an ni ale ye tɔrɔya kelen di, ka kɛ ikomin ale a la saya rɔ
O propósito do sofrimento
Deus usa as tribulações para produzir perseverança, caráter e esperança. O sofrimento presente não se compara com a glória que será revelada.
Wo gbansan tɛ, kɔni an sɛwanin fanan an na tɔrɔyailu la ka a masɔrɔn an ka a lɔn ko tɔrɔya le tunadiya lanala. Tunadiya ye kɛɲa bɛrɛ lanala. Kɛɲa bɛrɛ ye jii lanala.
N da a lɔn ko an ye tɔrɔya mɛn sɔrɔnna sisɛn, a ni gbiliya mɛn ye nala, woilu tɛma ka jan kosɛbɛ!
Baa, an ye tɔrɔyanin mɛn dɔ waati ɲin dɔ dunuɲa rɔ, wo ma bon, wo ri habadan gbiliya ba lajiriwa an ma, mɛn ka bon ii bɛɛ ri.
An ni Ɲenematɔmɔnin ye tɔrɔla an ɲɔɔn fɛ ɲa mɛn ma, an nalemɛniya ye warala Ɲenematɔmɔnin baraka rɔ wo ɲa le ma.
Baa a ra a sɔn a la hina rɔ ko ai ye la Ɲenematɔmɔnin na, wo kelen tɛ kɔni ka tɔrɔ a la ko rɔ fanan,
Wo le rɔ, ikomin Ɲenematɔmɔnin da tɔrɔ a faribanku rɔ, ai fanan ye ai rabɛn wo hankili kelen na, ka a masɔrɔn mɛn da tɔrɔ faribanku rɔ, wo ni julumun da fara.
Consolação e companhia
Deus consola os aflitos para que possamos consolar outros. Nunca estamos sozinhos no sofrimento — Ele é o Pai das misericórdias.
An ye baraka bilala an Maari Isa Ɲenematɔmɔnin Fa Alla yɛ, an Fa kininkinin tii, Alla mɛn ye mɔɔilu lalemɛniyala ko bɛɛ rɔ, mɛn ka an nalemɛniya an na tɔrɔyailu bɛɛ rɔ kosa an ye se mɔɔilu lalemɛniyala mɛnilu ye tɔrɔya ɲa su bɛɛ rɔ wo lemɛniya fɛ Alla ka mɛn di an ma.
Ai ye i ɲɔɔn dɛmɛn ai la doninilu tala sa ai ri Ɲenematɔmɔnin na sariya labato a ɲa ma.
Ai wa tɔrɔ waati do rɔ, Alla hina bɛɛ tii mɛn ka ai kili habadan gbiliya rɔ Ɲenematɔmɔnin dɔ, wo jɛrɛ ri ai lawuli, ka fanka di ai ma, ka ai kologbɛlɛnya, ai ma yɛrɛyɛrɛ.
Kɔni hali ni ai wa tɔrɔ ai la baara ɲumailu la ko rɔ, sɛwa le wo ri ai yɛ. Ii ye silanna mɛn ɲɛrɔ, ai kana silan wo ɲɛrɔ, ai kana kɔndafili.
Fé em meio à dor
Os grandes homens e mulheres de fé sofreram e perseveraram. O sofrimento nos aproxima de Deus e nos leva a entender seu coração.
Mɔɔ mɛn ma sɔn ka a jɛrɛ gbɔngbɔn jiri ta ka a bila n kɔ, wo tii ti se kɛla n na karanden di,
baa mɔɔ mɛn ye a fɛ ka a nii lakisi, wo tii ri bɔnɔ ɲenemaya bɛrɛbɛrɛ rɔ. Kɔni ni mɔɔ mɛn bɔnɔra a faribanku rɔ nde kosɔn, wo tii ri a jɛrɛ lakisi.
Ka nanfulutii jakankatani to lakira, a ka a ɲa lɔ ka Iburahima yen yɔrɔ jan. Lasari siini tɛrɛ Iburahima dafɛ. Nanfulutii ka a kan nabɔ Iburahima ma ko: ‹N fa Iburahima. I ye hina n na ka n dɛmɛn. I ye Lasari lɔ a bolo koyini sunna ji rɔ, ka na a maa n nen na. N jakankatani ta rɔ yan kojuuya.›
Nfen ye an bɔla Ɲenematɔmɔnin na kaninteya rɔ? Tɔrɔya ni kɔndafili wa, wala bɛsɛnkɔlɔnteya wala kɔnkɔ wala feriyabɔ ko wala gbalo wala saya fanmuru la?
Ni n wa n bolofen bɛɛ di bolokolonilu ma, ni n wa n faribanku di ko a ri janin, kɔni kaninteya tɛ n jusu rɔ, wo tɛ foyi dila n ma.
Kɔni Alla ra n dɛmɛn haan bi. Wo rɔ, n lɔni yan ka tuɲa fɔ mɔɔbailu ni fantanilu yɛ. Musa ni keladen fisamante tɔilu ka ko mɛnilu fɔ ko woilu ri kɛ, n ma foyi fɔ ka tamin woilu kan. Woilu ka a fɔ ko Mɔɔ Ɲenematɔmɔnin di tɔrɔ kojuuya ka faa. Ko ale fɔlɔ ri wuli ka bɔ suilu tɛma. Ko a ri kisiko lase an na mɔɔilu ni siya gbɛrɛilu ma. Ko kisiko wo ri kɛ ikomin mɛlɛnmɛlɛn ba.»