Temor do Senhor
O temor do Senhor é o princípio da sabedoria. Não se trata de medo, mas de reverência profunda, respeito e admiração diante da santidade e grandeza de Deus.
O princípio da sabedoria
A Escritura afirma que temer ao Senhor é o primeiro passo para a verdadeira sabedoria. Quem teme a Deus discerne o certo e aprende a viver com prudência.
Is e eagal an Tighearna toiseach a’ ghliocais; tha deagh thuigse acasan uile a nì a àitheantan-san; mairidh a chliù gu bràth.
Is e eagal an Tighearna toiseach a’ ghliocais; agus is e eòlas nithean naomha, tuigse.
Is e eagal an Tighearna fòghlam a’ ghliocais; agus ro urram tha irioslachd.
Agus thubhairt e ris an duine, Feuch, eagal an Tighearna, is e sin gliocas; agus an t-olc a thrèigsinn, tuigse.
Tha eagal an Tighearna fìorghlan, a’ maireachdainn am feasd; is fìrinn breitheanais an Tighearna; tha iad gu h-iomlan cothromach.
Nas mò rin iarraidh tha iad na an t-òr, seadh, na mòran den òr fhìorghlan; agus nas mìlse na a’ mhil, seadh, na a’ mhil a shileas as na cìrean-meala.
Os bàrr, tha do sheirbhiseach a’ faotainn rabhaidh uapa; nan coimhead tha mòr-dhuais.
Bênçãos do temor
Quem teme ao Senhor encontra vida longa, provisão e proteção. O temor de Deus nos guarda do mal e nos conduz à humildade.
Trìd irioslachd agus eagal an Tighearna, thig saoibhreas, agus urram, agus beatha.
Cuiridh eagal an Tighearna ri làithean duine; ach giorraichear bliadhnachan nan aingidh.
Is e eagal an Tighearna tobar na beatha, a-chum dol as o lìontan a’ bhàis.
Trìd tròcair agus fìrinn glanar euceart; agus trìd eagal an Tighearna trèigear an t-olc.
Is beannaichte an duine air am bi eagal a-ghnàth; ach esan a chruadhaicheas a chridhe, tuitidh e ann an olc.
O blaisibh agus faicibh gur math an Tighearna; is beannaichte an duine sin a dh’earbas as.
Biodh eagal an Tighearna oirbh, a naoimh-san, oir cha bhi dìth air a luchd-eagail-san.
Vivendo no temor do Senhor
Temer ao Senhor é obedecer seus mandamentos, andar em seus caminhos e amá-lo de todo coração. Essa reverência se expressa em justiça e integridade.
An dèidh an Tighearna ur Dia gluaisidh sibh, agus bidh a eagal-san oirbh, agus gleidhidh sibh a àitheantan, agus èisdidh sibh ra ghuth, agus nì sibh seirbhis dha, agus dlùth-leanaidh sibh ris.
Uime sin gleidhidh tu àitheantan an Tighearna do Dhia, a-chum gun gluais thu na shlighean, agus gum bi a eagal-san ort.
Dèanaibh seirbhis don Tighearna le eagal, agus dèanaibh gàirdeachas le ball-chrith.
Thigibh, a chlann, agus èisdibh rium; teagaisgidh mi dhuibh eagal an Tighearna.
Cò e am fear a mhiannaicheas beatha, a ghràdhaicheas làithean a dh’fhaicinn maith?
Glèidh do theanga o olc, agus do bhilean o labhairt ceilg.
Seachainn an t-olc, agus dèan am math; iarr sìochaint, agus lean i.
A-nis, matà, biodh eagal an Tighearna oirbh: thugaibh an aire agus bithibh a’ dèanamh; oir maille ris an Tighearna ar Dia chan eil euceart, no bàidh ri neach seach a chèile, no gabhail duaise.
Cha mhallaich thu am bodhar, agus ron dall cha chuir thu ceap-tuislidh, ach bidh eagal do Dhè ort; Is mise an Tighearna.
Agus cha dèan sibh eucoir air a chèile: ach bidh eagal do Dhè ort; oir is mise an Tighearna ur Dia.
Agus ma dh’fhàsas do bhràthair bochd, agus gun tèid e a dhèidh-làimh agad, an sin fuasglaidh tu air: seadh, ged as coigreach no fear-cuairt e: agus bidh e beò maille riut.
Na gabh riadh uaithe, no tuilleadh is a thug thu dha: ach biodh eagal do Dhè ort, a-chum is gum faod do bhràthair a bhith beò maille riut.
Agus tha mi ag ràdh ribhse, mo chàirdean, Na biodh eagal oirbh ron mhuinntir sin a mharbhas an corp, agus na dhèidh sin aig nach eil nì tuilleadh a dh’fhaodas iad a dhèanamh.
Ach nochdaidh mi dhuibh cò e ron còir dhuibh eagal a bhith oirbh: Biodh eagal an Tì ud oirbh aig a bheil cumhachd, an dèidh neach a mharbhadh, a thilgeadh do ifrinn; seadh, tha mi ag ràdh ribh, Biodh eagal an Tì seo oirbh.