1 Desce, e assenta-te no pó, ó virgem filha de Babilônia; assenta-te no chão sem trono, ó filha dos caldeus, porque nunca mais serás chamada a mimosa nem a delicada.2 Toma a mó, e mói a farinha; remove o teu véu, suspende a cauda da tua vestidura, descobre as pernas e passa os rios.3 A tua nudez será descoberta, e ver-se-á o teu opróbrio; tomarei vingança, e não pouparei a homem algum.4 Quanto ao nosso Redentor, o Senhor dos exércitos é o seu nome, o Santo de Israel.5 Assenta-te calada, e entra nas trevas, ó filha dos caldeus; porque não serás chamada mais a senhora de reinos.6 Muito me agastei contra o meu povo, profanei a minha herança, e os entreguei na tua mão; não usaste de misericórdia para com eles, e até sobre os velhos fizeste muito pesado o teu jugo.7 E disseste: Eu serei senhora para sempre; de sorte que até agora não tomaste a peito estas coisas, nem te lembraste do fim delas.8 Agora pois ouve isto, tu que és dada a prazeres, que habitas descuidada, que dizes no teu coração: Eu sou, e fora de mim não há outra; não ficarei viúva, nem conhecerei a perda de filhos.9 Mas ambas estas coisas virão sobre ti num momento, no mesmo dia, perda de filhos e viuvez; em toda a sua plenitude virão sobre ti, apesar da multidão das tuas feitiçarias, e da grande abundância dos teus encantamentos.10 Porque confiaste na tua maldade e disseste: Ninguém me vê; a tua sabedoria e o teu conhecimento, essas coisas te perverteram; e disseste no teu coração: Eu sou, e fora de mim não há outra.11 Pelo que sobre ti virá o mal de que por encantamentos não saberás livrar-te; e tal destruição cairá sobre ti, que não a poderás afastar; e virá sobre ti de repente tão tempestuosa desolação, que não a poderás conhecer.12 Deixa-te estar com os teus encantamentos, e com a multidão das tuas feitiçarias em que te hás fatigado desde a tua mocidade, a ver se podes tirar proveito, ou se porventura podes inspirar terror.13 Cansaste-te na multidão dos teus conselhos; levantem-se pois agora e te salvem os astrólogos, que contemplam os astros, e os que nas luas novas prognosticam o que há de vir sobre ti.14 Eis que são como restolho; o logo os queimará; não poderão livrar-se do poder das chamas; pois não é um braseiro com que se aquentar, nem fogo para se sentar junto dele.15 Assim serão para contigo aqueles com quem te hás fatigado, os que tiveram negócios contigo desde a tua mocidade; andarão vagueando, cada um pelo seu caminho; não haverá quem te salve.
1 Descende, sede in pulvere,virgo filia Babylon;sede in terra sine solio,filia Chaldaeorum,quia ultra non vocaberismollis et tenera.2 Tolle molam et mole farinam;depone velum tuum,subleva stolam, revela crura,transi flumina.3 Revelabitur ignominia tua,et videbitur opprobrium tuum. Ultionem capiam,nemini parcam ",4 dicit Redemptor noster, Dominus exercituum nomen illius,Sanctus Israel.5 Sede tacens et intra in tenebras,filia Chaldaeorum,quia non vocaberis ultraDomina regnorum.6 Iratus sum super populum meum,contaminavi hereditatem meamet dedi eos in manu tua;non posuisti eis misericordias,super senem aggravasti iugum tuum valde7 et dixisti: " In sempiternum ero domina ".Non posuisti haec super cor tuumneque recordata es novissimi tui.8 Et nunc audi haec, delicata,quae habitas confidenteret dicis in corde tuo: Ego, et praeter me non est altera, non sedebo vidua et orbitatem ignorabo ".9 Venient tibi duo haecsubito in die una,orbitas et viduitas;repente venerunt super tepropter multitudinem maleficiorum tuorum,propter abundantiam incantationum tuarum.10 Et fiduciam habuisti in malitia tuaet dixisti: " Non est qui videat me ".Sapientia tua et scientia tua,haec decepit te.Et dixisti in corde tuo: Ego, et praeter me non est altera ".11 Veniet super te malum,et nescies avertere;et irruet super te calamitas,quam non poteris expiare;veniet super te repentemiseria, quam nescies.12 Sta cum incantationibus tuiset cum multitudine maleficiorum tuorum,in quibus laborasti ab adulescentia tua:forte poteris iuvari, forte terrebis.13 Defecisti in multitudine consiliorum tuorum;stent et salvent te, qui metiuntur caelum,qui contemplantur sideraet annuntiant singulis noviluniisventura tibi.14 Ecce facti sunt quasi stipula,ignis combussit eos.Non liberabunt seipsosde manu flammae;non sunt prunae, quibus calefiant,nec focus, ut sedeant ad eum.15 Sic fiunt tibi incantatores tui,in quibuscumque laborasti ab adulescentia tua;unusquisque in via sua errat,non est qui salvet te.