2 Rìgh 4

1 A-nis ghlaodh bean àraidh de mhnathan mic nam fàidh ri Elisa, ag ràdh, Fhuair d’òglach m’fhear bàs; agus tha fhios agad gu robh eagal an Tighearna air d’òglach: agus tha fear nam fiach air teachd a thoirt mo dhithis mhac leis gu bhith nan tràillean aige.

2 Agus thubhairt Elisa rithe, Ciod a nì mise air do shon? Innis dhomh ciod a tha agad anns an taigh? Agus thubhairt ise, Chan eil aig do bhanoglaich nì air bith anns an taigh, ach soitheach ola.

3 An sin thubhairt esan, Falbh, is iarr dhut fhèin soithichean an coingheall a-muigh od choimhearsnaich uile, eadhon soithichean falamh: na dèan le beagan.

4 Agus nuair a thèid thu a-steach, druididh tu an doras ort fhèin, agus air do mhic, agus taomaidh tu anns na soithichean sin uile, agus cuiridh tu an soitheach làn a lethtaobh.

5 Agus dh’fhalbh i uaithe, agus dhruid i an doras oirre fhèin, agus air a mic, agus thug iadsan na soithichean da h-ionnsaigh, agus thaom ise a-mach.

6 Agus nuair a bha na soithichean làn, thubhairt i ra mac, Thoir am ionnsaigh fhathast soitheach. Agus thubhairt esan rithe, Chan eil soitheach ann tuilleadh. Agus stad an ola.

7 An sin thàinig i agus dh’innis i sin don duine le Dia: agus thubhairt esan, Falbh, reic an ola, agus dìol d’fhiachan; agus thig fhèin agus do mhic beò air a’ chuid eile.

8 Agus thachair air là àraidh gun deachaidh Elisa thairis gu Sunam, far an robh bean mhòr; agus chuir i impidh air aran ithe. Agus ge bè uair a rachadh e seachad, thionndaidheadh e a-steach an sin a dh’ithe arain.

9 Agus thubhairt ise ra fear, Feuch a-nis, tha fhios agam gur duine naomh le Dia e seo, a tha a’ gabhail seachad oirnn cho tric.

10 Dèanamaid, guidheam ort, seòmar beag balla, agus cuireamaid dha an sin leabaidh, agus bòrd, agus cathair, agus coinnleir: agus nuair a thig e dar n-ionnsaigh, tionndaidhidh e a-steach an sin.

11 Agus thàrladh air là àraidh gun tàinig e an sin, agus thionndaidh e a-steach don t-seòmar, agus laigh e an sin.

12 Agus thubhairt e ri Gehasi a òglach, Gairm air a’ bhan-Sunamaich seo. Agus ghairm esan oirre, agus sheas i na fhianais.

13 Agus thubhairt e ris, Abair a-nis rithe, Feuch, ghabh thu cùram dar taobh-ne leis a’ chùram seo uile; ciod a tha ri dhèanamh air do shon? An àill leat labhairt air do shon ris an rìgh, no ri ceannard an t-slòigh? Agus fhreagair ise, Am measg mo shluaigh fhèin tha mi am chòmhnaidh.

14 Agus thubhairt esan, Ciod matà a tha ri dhèanamh air do shon? Agus thubhairt Gehasi, Gu deimhinn chan eil mac aice, agus tha a fear sean.

15 Agus thubhairt esan, Gairm oirre. Agus nuair a ghairm e oirre, sheas i anns an doras.

16 Agus thubhairt e, Aig an àm shuidhichte seo, a rèir àm na beatha, bidh mac agad ad ghlacan. Agus thubhairt ise, Na dèan, mo thighearna, a dhuine le Dia, na dèan breug dod bhanoglaich.

17 Agus dh’fhàs a’ bhean torrach, agus rug i mac aig an àm shuidhichte sin mun do labhair Elisa rithe, a rèir àm na beatha.

18 Agus dh’fhàs an leanabh suas: agus thachair air là àraidh gun deachaidh e a-mach a-chum a athar, a dh’ionnsaigh nam buanaichean.

19 Agus thubhairt e ra athair, Mo cheann, mo cheann! Agus thubhairt esan ri òglach, Tog leat e a dh’ionnsaigh a mhàthar.

20 Agus thog esan leis e, agus thug e a dh’ionnsaigh a mhàthar e; agus shuidh e air a glùinean gu meadhon-là, agus an sin dh’eug e.

21 Agus chaidh i suas, agus chuir i na laighe e air leabaidh an duine le Dia, agus dhruid i an doras air, agus chaidh i a-mach.

22 Agus ghairm i air a fear, agus thubhairt i, Cuir am ionnsaigh, guidheam ort, aon de na h-òglaich, agus aon de na h-asail, a-chum is gun ruith mi a dh’ionnsaigh an duine le Dia, agus gun tig mi a-rìs.

23 Agus thubhairt esan, Carson a thèid thu da ionnsaigh? An-diugh chan eil gealach nodha, no sàbaid, ann. Agus thubhairt ise, Bidh gach nì gu math.

24 An sin chuir i dìollaid air asail, agus thubhairt i ra h-òglach, Tarraing, agus bi ag imeachd: na cuir moille orm a’ marcachd, mura iarr mi ort.

25 Agus dh’imich i, agus thàinig i a dh’ionnsaigh an duine le Dia gu sliabh Charmeil: agus nuair a chunnaic an duine le Dia i fa chomhair, thubhairt e ri Gehasi a òglach, Feuch, is i siud a’ bhan-Sunamach.

26 Ruith a-nis, guidheam ort, na coinneamh, agus abair rithe, A bheil thu fhèin gu math? A bheil d’fhear gu math? A bheil an leanabh gu math? Agus fhreagair ise, Tha gu math.

27 Agus nuair a thàinig i a dh’ionnsaigh an duine le Dia a-chum an t-slèibh, rug i air a chasan; ach thàinig Gehasi am fagas gus a cur air falbh. Agus thubhairt an duine le Dia, Leig dhi, oir tha a h-anam air a chràdh innte; agus cheil an Tighearna ormsa e, agus cha d’innis e dhomh.

28 Agus thubhairt ise, An d’iarr mise mac om thighearna? Nach dubhairt mi, Na meall mi?

29 An sin thubhairt e ri Gehasi, Crioslaich do leasraidh, agus glac mo bhata-sa ann ad làimh, agus bi ag imeachd: ma thachras tu air duine sam bith, na beannaich dha: agus ma bheannaicheas duine sam bith dhut, na freagair e a-rìs: agus cuir mo bhata air aghaidh an leinibh.

30 Agus thubhairt màthair an leinibh, Mar as beò an Tighearna, agus mar as beò d’anam-sa chan fhàg mi thu. Agus dh’èirich e, agus lean e i.

31 Agus chaidh Gehasi air aghaidh romhpa, agus chuir e am bata air aghaidh an leinibh; ach cha robh cainnt no claisteachd aige: uime sin thill e na choinneamh, agus dh’innis e dha, ag ràdh, Chan eil an leanabh air dùsgadh.

32 Agus nuair a thàinig Elisa a-steach don taigh, feuch, bha an leanabh marbh, agus na laighe air a leabaidh-san.

33 Uime sin chaidh e a-steach, agus dhùin e an doras orra nan dithis, agus rinn e ùrnaigh ris an Tighearna.

34 Agus chaidh e suas agus laigh e air an leanabh, agus chuir e a bheul air a bheul, agus a shùilean air a shùilean, agus a làmhan air a làmhan, agus shìn e e fhèin sìos air, agus dh’fhàs feòil an leinibh blàth.

35 Agus a-rìs, dh’imich e anns an taigh a-null agus a-nall, agus chaidh e suas, agus shìn e e fhèin sìos air; agus rinn an leanabh sreothartaich seachd uairean, agus dh’fhosgail an leanabh a shùilean.

36 Agus ghairm e air Gehasi, agus thubhairt e, Gairm air a’ bhan-Sunamaich seo. Agus ghairm esan oirre; agus nuair a thàinig i a-steach da ionnsaigh, thubhairt esan, Tog leat do mhac.

37 Agus thàinig i agus thuit i aig a chasan, agus chrom i i fhèin sìos gu làr, agus thog i leatha a mac, agus chaidh i a-mach.

38 Agus thill Elisa gu Gilgal; agus bha gorta anns an tìr, agus bha mic nam fàidh nan suidhe fa chomhair: agus thubhairt e ra òglach, Cuir air a’ phoit mhòr, agus bruith brochan do mhic nam fàidh.

39 Agus chaidh aon a-mach don achadh a thional luibhean, agus fhuair e fìonain fhiadhaich, agus thionail e dhith dearcan fiadhaich, làn a fhallainge, agus thàinig e agus gheàrr e sìos iad anns a’ phoit bhrochain; oir cha b’aithne dhaibh iad.

40 Agus thaom iad a-mach do na daoine gu ithe; agus nuair a bha iad ag ithe den bhrochan, ghlaodh iad, agus thubhairt iad, Bàs anns a’ phoit, a dhuine le Dia. Agus cha b’urrainn iad ithe dheth.

41 Agus thubhairt esan, Thugaibh, matà, min am ionnsaigh. Agus thilg e anns a’ phoit i; agus thubhairt e, Taom a-mach airson an t-sluaigh, a-chum gun ith iad: agus cha robh nì air bith olc anns a’ phoit.

42 Agus thàinig duine o Bhàal-salisa, agus thug e a dh’ionnsaigh an duine le Dia aran den chiad toradh, fichead buileann eòrna, agus làn dhiasan arbhair na mhàla; agus thubhairt e, Thoir don t-sluagh, a-chum is gun ith iad.

43 Agus thubhairt a fhear-frithealaidh ris, Carson a chuirinn seo an làthair ceud fear? Agus thubhairt esan a-rìs, Thoir don t-sluagh, a-chum is gun ith iad: oir mar seo tha an Tighearna ag ràdh, Ithidh iad, agus bidh fuidheall ann.

44 Uime sin chuir e na làthair e, agus dh’ith iad, agus bha fuidheall aca, a rèir facal an Tighearna.