2 Reis 4

1 A-nis ghlaodh bean àraidh de mhnathan mic nam fàidh ri Elisa, ag ràdh, Fhuair d’òglach m’fhear bàs; agus tha fhios agad gu robh eagal an Tighearna air d’òglach: agus tha fear nam fiach air teachd a thoirt mo dhithis mhac leis gu bhith nan tràillean aige.

2 Agus thubhairt Elisa rithe, Ciod a nì mise air do shon? Innis dhomh ciod a tha agad anns an taigh? Agus thubhairt ise, Chan eil aig do bhanoglaich nì air bith anns an taigh, ach soitheach ola.

3 An sin thubhairt esan, Falbh, is iarr dhut fhèin soithichean an coingheall a-muigh od choimhearsnaich uile, eadhon soithichean falamh: na dèan le beagan.

4 Agus nuair a thèid thu a-steach, druididh tu an doras ort fhèin, agus air do mhic, agus taomaidh tu anns na soithichean sin uile, agus cuiridh tu an soitheach làn a lethtaobh.

5 Agus dh’fhalbh i uaithe, agus dhruid i an doras oirre fhèin, agus air a mic, agus thug iadsan na soithichean da h-ionnsaigh, agus thaom ise a-mach.

6 Agus nuair a bha na soithichean làn, thubhairt i ra mac, Thoir am ionnsaigh fhathast soitheach. Agus thubhairt esan rithe, Chan eil soitheach ann tuilleadh. Agus stad an ola.

7 An sin thàinig i agus dh’innis i sin don duine le Dia: agus thubhairt esan, Falbh, reic an ola, agus dìol d’fhiachan; agus thig fhèin agus do mhic beò air a’ chuid eile.