Eseciel 17

1 Agus thàinig facal an Tighearna am ionnsaigh, ag ràdh,

2 A mhic an duine, cuir a-mach tòimhseachan, agus labhair cosamhlachd ri taigh Israeil;

3 Agus abair, Mar seo tha an Tighearna Dia ag ràdh, Thàinig fìor-eun mòr le sgiathan mòra, agus le altan làidir, làn de chlùmhach, air an robh dathan eug-samhail, gu Lebanon, agus ghabh e am meangan a b’àirde den t-seudar.

4 Gheàrr e dheth bàrr a mheangan òga, agus thug e leis e gu tìr malairt: shuidhich e ann am baile cheannaichean e.

5 Ghabh e fòs de shìol an fhearainn, agus chuir e ann am machair thorraich e; shuidhich e ri taobh uisgeachan mòra e, ga chur mar chrann seilich:

6 Agus dh’fhàs e, agus thàinig e gu bhith na fhìonain leathainn, air bheag àirde, aig an robh a geugan air an tionndadh ris an fhìor-eun, agus aig an robh a freumhan foidhpe: mar sin dh’fhàs e na fhìonain, agus thug e a-mach geugan, agus chuir e uaithe meangain.

7 Bha fòs ann fìor-eun mòr eile, le sgiathan mòra, agus mòran itich; agus, feuch, chlaon an fhìonain seo a freumhan da ionnsaigh, agus thilg i a-mach a geugan thuige, a-chum a bhith air a h-uisgeachadh le claisean a gàrraidh.

8 Bha i air a suidheachadh ann am fearann math, ri taobh uisgeachan mòra, a-chum gun tugadh i a-mach geugan, agus gun giùlaineadh i toradh, agus gum biodh i na deagh fhìonain.

9 Abair thusa, Mar seo tha an Tighearna Dia ag ràdh, Am bi piseach oirre? Nach spìon e a-nìos a freumhan, agus nach geàrr e dhith a toradh, air chor is gun searg e? Crìonaidh i ann an uile dhuilleagan a ciad-fhàis, eadhon gun chumhachd mòr no mòran sluaigh ga spìonadh a-nìos as a freumhan.

10 Seadh, feuch, an dèidh a suidheachadh, am bi piseach oirre? Nach searg i gu tur nuair a bheanas a’ ghaoth an ear rithe? Crìonaidh i anns na claisean anns an d’fhàs i.

11 Os bàrr, thàinig facal an Tighearna am ionnsaigh, ag ràdh,

12 Abair a-nis ris an taigh cheannairceach, Nach eil fhios agaibh ciod as ciall do na nithean seo? Innis dhaibh, Feuch, tha rìgh Bhàbiloin air teachd gu Ierusalem, agus ghlac e a rìgh, agus a prionnsachan, agus thug e leis iad gu Bàbilon:

13 Agus ghabh e de shliochd an rìgh, agus rinn e coicheangal ris, agus ghabh e mionnan dheth: ghlac e fòs daoine cumhachdach na tìre:

14 A-chum gum biodh an dùthaich suarach, ionnas nach togadh i suas i fhèin; ach le a choicheangal a choimhead gum faodadh i seasamh.

15 Ach rinn e ar-a-mach na aghaidh-san le a theachdairean a chur don Eiphit, a-chum gun tugadh iad dha eich agus mòran sluaigh: an èirich gu math dha? An tèid esan a nì na nithean seo as? No am bris e an coicheangal, agus an saorar e?

16 Mar as beò mise, deir an Tighearna Dia, gu deimhinn anns an àite anns a bheil còmhnaidh an rìgh a rinn rìgh dhethsan, neach a rinn e tàir air a mhionnan, agus a bhris e a chùmhnantan, eadhon leis-san, ann am meadhon Bhàbiloin, gheibh e bàs.

17 Cha mhò a nì Phàraoh feum dha, le a fheachd cumhachdach, agus le a bhuidhinn mhòir, anns a’ chogadh, le tòrr a thilgeadh suas, agus le daingnichean a thogail, a ghearradh as mòran anaman.

18 A chionn gun do rinn e tàir air na mionnan, leis a’ choicheangal a bhriseadh (nuair a thug e, feuch, a làmh), agus a rinn e na nithean seo uile, cha tèid e as.

19 Uime sin, mar seo tha an Tighearna Dia ag ràdh, Mar as beò mise, mo mhionnan air an do rinn e tàir, agus mo choicheangal a bhris e, eadhon sin dìolaidh mise air a cheann fhèin.

20 Agus sgaoilidh mi mo lìon air, agus glacar ann am rib e; agus bheir mi e gu Bàbilon, agus tagraidh mi ris an sin airson a chionta, leis an do chiontaich e am aghaidh.

21 Agus tuitidh na theich thuige le a uile fheachd, leis a’ chlaidheamh; agus bidh iadsan a dh’fhàgar air an sgapadh ris na h-uile ghaothan: agus aithnichidh sibh gur mise Iehòbhah a labhair e.

22 Mar seo tha an Tighearna Dia ag ràdh, Gabhaidh mise mi fhèin den ghèig as àirde den t-seudar àrd, agus suidhichidh mi e; gearraidh mi o bhàrr a mheangan òga geug mhaoth, agus suidhichidh mi air sliabh uachdarach agus àrd i.

23 Air sliabh àrd Israeil suidhichidh mi i: agus togaidh i suas a geug, agus bheir i a-mach toradh, agus fàsaidh i na seudar rìoghail: agus foidhpe gabhaidh an uile eunlaith de gach aon iteig còmhnaidh: fo dhubhar a geug nì iad còmhnaidh.

24 Agus aithnichidh uile chraobhan na machrach gun tug mise, Iehòbhah, a-nuas an crann àrd, gun d’àrdaich mi an crann ìosal, gun do rinn mi an crann uaine tioram, agus gun tug mi air a’ chrann thioram a bhith fo bhlàth: mise Iehòbhah labhair, agus nì mi e.