Genesis 19

1 Agus thàinig dà aingeal do Shòdom anns an fheasgar, agus bha Lot na shuidhe ann an geata Shòdoim: agus nuair a chunnaic Lot iad, dh’èirich e suas nan coinneamh; agus chrom e e fhèin air a aghaidh gu làr.

2 Agus thubhairt e, Feuch a-nis, mo thighearnan, tionndaidhibh a-steach, guidheam oirbh, do thaigh ur seirbhisich, agus fanaibh rè na h-oidhche, agus ionnlaidibh ur casan, agus èiridh sibh gu moch, agus thèid sibh air ur turas. Agus thubhairt iad, Chan eadh, ach fanaidh sinn air an t-sràid rè na h-oidhche.

3 Agus cho-èignich e iad; agus thionndaidh iad da ionnsaigh, agus chaidh iad a-steach da thaigh; agus rinn e cuirm dhaibh, agus dheasaich e aran neo-ghortaichte, agus dh’ith iad.

4 Ach mun deachaidh iad a laighe chuartaich daoine a’ bhaile an taigh, eadhon daoine Shòdoim, araon sean agus òg, an sluagh uile o gach ceàrn;

5 Agus ghairm iad air Lot, agus thubhairt iad ris, Càit a bheil na daoine a thàinig ad ionnsaigh a-nochd? Thoir a-mach iad dar n-ionnsaigh a-chum is gun aithnich sinn iad.

6 Agus chaidh Lot a-mach dan ionnsaigh air an doras, agus dhruid e an doras na dhèidh,

7 Agus thubhairt e, Na dèanaibh, guidheam oirbh, mo bhràithrean, gnìomh cho olc.

8 Feuch a-nis, tha agam dithis nighean do nach b’aithne fear; leigibh leam, guidheam oirbh, an toirt a-mach dur n-ionnsaigh, agus dèanaibh riu mar as àill leibh: a-mhàin air na daoine seo na dèanaibh a’ bheag, oir is ann a-chum na crìche seo a thàinig iad fo sgàil mo thaighe-sa.

9 Agus thubhairt iadsan, Seas air d’ais. Agus thubhairt iad a-rìs, Thàinig am fear seo na aonar air chuairt, agus is àill leis a bhith na bhritheamh: a-nis buinidh sinne riutsa nas miosa na riùsan. Agus rinn iad èiginn mhòr air an duine, eadhon air Lot, agus thàinig iad am fagas a bhriseadh an dorais.

10 Ach chuir na daoine a-mach an làmh, agus thug iad Lot a-steach dan ionnsaigh don taigh, agus dhùin iad an doras.

11 Agus bhuail iad na daoine a bha aig doras an taighe le doille, eadar bheag agus mhòr; ionnas gun do sgìthich iad iad fhèin ag iarraidh an dorais.

12 Agus thubhairt na daoine ri Lot, Cò tuilleadh a tha agad an seo? Do chliamhainn, agus do mhic, agus do nigheanan, agus ge bè nì a tha agad anns a’ bhaile, thoir a-mach iad as an àite seo:

13 Oir tha sinne gus an t-àite seo a sgrios, do bhrìgh gu bheil an glaodh air fàs mòr an làthair an Tighearna; agus chuir an Tighearna sinne ga sgrios.

14 Agus chaidh Lot a-mach, agus labhair e ra chleamhnan, a phòs a nigheanan, agus thubhairt e, Eiribh, rachaibh a-mach as an àite seo, oir tha an Tighearna gus am baile seo a sgrios. Ach bha e mar neach a bha ri fanaid ann an sùilean a chleamhnan.

15 Agus nuair a dh’èirich a’ mhadainn, an sin ghreas na h-ainglean Lot, ag ràdh, Eirich, gabh do bhean, agus do dhithis nighean a tha an seo; air eagal gun sgriosar thu ann an aingidheachd a’ bhaile.

16 Agus nuair a bha e a’ dèanamh moille, an sin rug na daoine air làimh air, agus air làimh air a mhnaoi, agus air làimh air a dhithis nighean; air don Tighearna a bhith tròcaireach dha: agus thug iad a-mach e, agus chuir iad e an taobh a-muigh den bhaile.

17 Agus nuair a thug iad a-mach iad, thubhairt e, Teich airson d’anama; na seall ad dhèidh, agus na stad anns a’ chòmhnard uile; teich don t-sliabh, air eagal gum millear thu.

18 Agus thubhairt Lot riu, Och! chan ann mar sin, mo thighearna:

19 Feuch a-nis, fhuair do sheirbhiseach deagh-ghean ad shùilean, agus mheudaich thu do thròcair, a nochd thu dhòmhsa lem anam a theasairginn; agus chan urrainn mise dol as don t-sliabh, air eagal gun tig olc-eigin orm, agus gum faigh mi bàs:

20 Feuch a-nis, tha am baile ud am fagas gu teicheadh da ionnsaigh, agus e beag: leigear dhomh a-nis teicheadh an siud (nach beag e?), agus bidh m’anam beò.

21 Agus thubhairt e ris, Feuch, ghabh mi rid athchuinge anns an nì seo mar an ceudna, nach sgrios mi am baile seo, mun do labhair thu.

22 Greas ort, teich an siud; oir chan urrainn mi nì air bith a dhèanamh gus an tèid thu an siud. Uime sin thugadh Sòar mar ainm air a’ bhaile.

23 Bha a’ ghrian air èirigh air an talamh, nuair a chaidh Lot a-steach do Shòar.

24 An sin thug an Tighearna air pronnasg agus teine frasadh air Sòdom agus air Gomorrah a-nuas on Tighearna as na nèamhan:

25 Agus sgrios e na bailtean sin, agus an còmhnard uile, agus uile luchd-àiteachaidh nam bailtean, agus na dh’fhàs air an talamh.

26 Ach sheall a bhean na dèidh o a chùlaibh, agus dh’fhàs i na carragh salainn.

27 Agus chaidh Abrahàm suas moch anns a’ mhadainn don àit anns an do sheas e an làthair an Tighearna.

28 Agus sheall e air Sòdom agus Gomorrah, agus air fearann a’ chòmhnaird uile, agus chunnaic e, agus, feuch, chaidh deatach na tìre suas mar dheatach àmhainn.

29 Agus nuair a sgrios Dia bailtean a’ chòmhnaird, an sin chuimhnich Dia air Abrahàm, agus chuir e a-mach Lot à meadhon an lèirsgrios, nuair a sgrios e na bailtean anns an robh Lot na chòmhnaidh.

30 Agus chaidh Lot suas à Sòar, agus ghabh e còmhnaidh anns an t-sliabh, agus a dhithis nighean maille ris; oir bha eagal air còmhnaidh a ghabhail ann an Sòar: agus ghabh e còmhnaidh ann an uaimh, e fhèin agus a dhithis nighean.

31 Agus thubhairt an tè a bu shine ris an tè a b’òige, Tha ar n-athair sean, agus chan eil fear air an talamh gu teachd a-steach dar n-ionnsaigh a rèir gnàth na talmhainn uile:

32 Thig, thugamaid air ar n-athair fìon òl, agus laigheamaid maille ris, a-chum is gun glèidh sinn sliochd o ar n-athair.

33 Agus thug iad air an athair fìon òl air an oidhche sin: agus chaidh an tè a bu shine a-steach, agus laigh i maille ra h-athair; agus cha do mhothaich e nuair a laigh i sìos, no nuair a dh’èirich i.

34 Agus air an là màireach thubhairt an tè a bu shine ris an tè a b’òige, Feuch, laigh mise a-raoir maille rim athair: thugamaid air fìon òl a-nochd mar an ceudna; agus theirig-sa a-steach agus laigh maille ris, a-chum is gun glèidh sinn sliochd o ar n-athair.

35 Agus thug iad air an athair fìon òl air an oidhche sin mar an ceudna: agus dh’èirich an tè a b’òige, agus laigh i maille ris; agus cha do mhothaich e nuair a laigh i sìos, no nuair a dh’èirich i.

36 Mar seo bha dithis nighean Lot torrach aig an athair.

37 Agus rug an tè a bu shine mac, agus thug i Mòab mar ainm air: is esan athair nam Mòabach gus an là-an-diugh.

38 Agus an tè a b’òige, rug ise mar an ceudna mac, agus thug i Ben-ammi mar ainm air: is esan athair chloinn Ammoin gus an là-an-diugh.