Gênesis 38

1 Agus anns an àm sin fhèin chaidh Iùdah sìos o a bhràithrean, agus thionndaidh e a-steach a dh’ionnsaigh Adulamaich àraidh, dom b’ainm Hirah.

2 Agus chunnaic Iùdah an sin nighean Canàanaich àraidh, dom b’ainm Suah: agus ghabh e i, agus chaidh e a-steach da h-ionnsaigh.

3 Agus dh’fhàs i torrach, agus rug i mac: agus thug e Er mar ainm air.

4 Agus dh’fhàs i torrach a-rìs, agus rug i mac; agus thug i Onan mar ainm air.

5 Agus dh’fhàs i torrach fhathast, agus rug i mac; agus thug i Selah mar ainm air: agus bha esan ann an Chedsib, nuair a rug i e.

6 Agus ghabh Iùdah bean do Er a chiad-ghin, dom b’ainm Tàmar.

7 Agus bha Er, ciad-ghin Iùdah, aingidh ann an sealladh an Tighearna; agus mharbh an Tighearna e.

8 Agus thubhairt Iùdah ri Onan, Falbh a-steach a dh’ionnsaigh bean do bhràthar, agus pòs i, agus tog suas sliochd dod bhràthair.

9 Agus bha fhios aig Onan nach b’ann leis fhèin a bhiodh an sliochd; agus nuair a chaidh e a-steach a dh’ionnsaigh bean a bhràthar, dhòirt e air a’ bhlàr e, a-chum nach tugadh e sliochd da bhràthair.

10 Agus bha an nì a rinn e olc ann an sealladh an Tighearna: uime sin mharbh e esan mar an ceudna.

11 An sin thubhairt Iùdah ri Tàmar, bean a mhic, Fan ad bhantraich ann an taigh d’athar, gus am fàs mo mhac Selah suas; oir thubhairt e, Air eagal gum faigheadh esan bàs mar an ceudna mar a fhuair a bhràithrean. Agus dh’fhalbh Tàmar, agus dh’fhan i ann an taigh a h-athar.

12 Agus ùine fhada an dèidh sin fhuair nighean Shuah, bean Iùdah, bàs: agus thog Iùdah a mhisneach, agus chaidh e suas a dh’ionnsaigh luchd-lomairt a chaorach, e fhèin agus a charaid Hirah an t-Adulamach, gu Timnat.

13 Agus dh’innseadh do Thàmar, ag ràdh, Feuch, tha d’athair-cèile a’ dol suas gu Timnat a lomairt a chaorach.

14 Agus chuir i a culaidh-bantraich dhith, agus chòmhdaich i i fhèin le gnùis-bhrat, agus phaisg i i fhèin, agus shuidh i ann an ionad follaiseach a tha làimh ris an t-slighe gu Timnat: oir chunnaic i gun d’fhàs Selah suas, agus nach tugadh i dha mar mhnaoi.

15 Nuair a chunnaic Iùdah i, shaoil e gum bu strìopach i, a chionn gun do chòmhdaich i a h-aodann.

16 Agus thionndaidh e da h-ionnsaigh air an t-slighe, agus thubhairt e, Leig leam, guidheam ort, teachd a-steach ad ionnsaigh; oir cha robh fhios aige gum b’i bean a mhic i: agus thubhairt i, Ciod a bheir thu dhomh, a-chum is gun tig thu a-steach am ionnsaigh?

17 Agus thubhairt esan, Cuiridh mi meann ad ionnsaigh on treud: agus thubhairt ise, An toir thu geall dhomh gus an cuir thu am ionnsaigh e?

18 Agus thubhairt e, Ciod an geall a bheir mi dhut? Agus thubhairt ise, Do sheula, agus do làmh-fhailean, agus do lorg a tha ann ad làimh: agus thug e dhi iad, agus chaidh e a-steach da h-ionnsaigh, agus rinneadh i torrach leis.

19 Agus dh’èirich i, agus dh’fhalbh i roimhpe, agus chuir i seachad a gnùis-bhrat uaipe, agus chuir i a culaidh-bantraich oirre.

20 Agus chuir Iùdah am meann le làimh a charaid an t-Adulamach, a-chum is gum faigheadh e an geall o làimh na mnà: ach cha d’fhuair e i.

21 An sin dh’fheòraich e de dhaoine an àite sin, ag ràdh, Càit a bheil an strìopach a bha gu follaiseach ri taobh na slighe? Agus thubhairt iadsan, Cha robh strìopach sam bith an seo.

22 Agus thill e a dh’ionnsaigh Iùdah, agus thubhairt e, Cha d’fhuair mi i: agus mar an ceudna thubhairt daoine an àite, Cha robh strìopach sam bith an seo.

23 Agus thubhairt Iùdah, Gabhadh i dhi fhèin e, air eagal gum maslaichear sinn: feuch, chuir mi am meann seo da h-ionnsaigh, agus cha d’fhuair thu i.

24 Agus beul ri trì mìosan an dèidh sin, dh’innseadh do Iùdah, ag ràdh, Rinn Tàmar, bean do mhic, strìopachas; agus, feuch, cuideachd, tha i torrach le strìopachas. Agus thubhairt Iùdah, Thugaibh a-mach i, agus loisgear i.

25 Nuair a thugadh a-mach i, chuir i fios a dh’ionnsaigh a h-athar-cèile, ag ràdh, Aig an fhear dom buin iad sin tha mise leatromach: agus thubhairt i, Faic, guidheam ort, cò leis an seula, agus na làmh-fhailean, agus an lorg seo.

26 Agus ghabh Iùdah riu, agus thubhairt e, Bha i na bu cheirte na mise, a chionn nach tug mi i do Shelah mo mhac. Agus cha robh aithne aige oirre nas mò.

27 Agus nuair a bha i ri saothair chloinne, feuch, bha leth-aona na bolg.

28 Agus nuair a bha i ri saothair, chuir aon dhiubh a-mach a làmh: agus rug a’ bhean-ghlùine air a làimh, agus cheangail i snàthainn sgàrlaid oirre, ag ràdh, Thàinig e seo a-mach an toiseach.

29 Agus nuair a tharraing e a làmh air ais, feuch, thàinig a bhràthair a-mach; agus thubhairt ise, Cionnas a bhris thu a-mach? Biodh am briseadh seo ortsa. Uime sin thugadh Phareds mar ainm air.

30 Agus an dèidh sin thàinig a bhràthair a-mach, aig an robh an snàthainn sgàrlaid air a làimh; agus thugadh Sàrah mar ainm air.