Salmos 129

A Song of Ascents.

1 Many a time have they afflicted me from my youth up,

Let Israel now say,

2 Many a time have they afflicted me from my youth up:

Yet they have not prevailed against me.

3 The plowers plowed upon my back;

They made long their furrows.

4 Jehovah is righteous:

He hath cut asunder the cords of the wicked.

5 Let them be put to shame and turned backward,

All they that hate Zion.

6 Let them be as the grass upon the housetops,

Which withereth before it groweth up;

7 Wherewith the reaper filleth not his hand,

Nor he that bindeth sheaves, his bosom:

8 Neither do they that go by say,

The blessing of Jehovah be upon you;

We bless you in the name of Jehovah.

Die einde van Israel se vyande.

1 'n BEDEVAARTSLIED.

Alreeds te veel het hulle my as vyand behandel van my jeug af — laat Israel dit sê —

2 alreeds te veel het hulle my as vyand behandel van my jeug af; tog het hulle my nie oorwin nie.

3 Ploeërs het op my rug geploeg; hulle het hul vore lank getrek.

4 Die Here is regverdig: Hy het die toue van die goddelose afgekap.

5 Laat hulle beskaamd staan en agteruitwyk, almal wat Sion haat.

6 Laat hulle word soos gras op die dakke wat verdor voordat 'n mens dit uittrek,

7 waarmee die maaier sy hand en die gerwebinder sy arm nie vul nie.

8 Sodat die wat verbygaan, nie sê nie: Die seën van die Here oor julle! Ons seën julle in die Naam van die Here.