1 And the whole company of them rose up, and brought him before Pilate. 2 And they began to accuse him, saying, We found this man perverting our nation, and forbidding to give tribute to Cæsar, and saying that he himself is Christ a king. 3 And Pilate asked him, saying, Art thou the King of the Jews? And he answered him and said, Thou sayest. 4 And Pilate said unto the chief priests and the multitudes, I find no fault in this man. 5 But they were the more urgent, saying, He stirreth up the people, teaching throughout all Judæa, and beginning from Galilee even unto this place. 6 But when Pilate heard it, he asked whether the man were a Galilæan. 7 And when he knew that he was of Herod’s jurisdiction, he sent him unto Herod, who himself also was at Jerusalem in these days.

8 Now when Herod saw Jesus, he was exceeding glad: for he was of a long time desirous to see him, because he had heard concerning him; and he hoped to see some miracle done by him. 9 And he questioned him in many words; but he answered him nothing. 10 And the chief priests and the scribes stood, vehemently accusing him. 11 And Herod with his soldiers set him at nought, and mocked him, and arraying him in gorgeous apparel sent him back to Pilate. 12 And Herod and Pilate became friends with each other that very day: for before they were at enmity between themselves.

13 And Pilate called together the chief priests and the rulers and the people, 14 and said unto them, Ye brought unto me this man, as one that perverteth the people: and behold, I, having examined him before you, found no fault in this man touching those things whereof ye accuse him: 15 no, nor yet Herod: for he sent him back unto us; and behold, nothing worthy of death hath been done by him. 16 I will therefore chastise him, and release him. 17 *23:17 Many ancient authorities insert v. 17. Now he must needs release unto them at the feast one prisoner. Comp. Mat 27:15; Mrk 15:6; Jhn 18:39. Others add the same words after v. 19. 18 But they cried out all together, saying, Away with this man, and release unto us Barabbas:— 19 one who for a certain insurrection made in the city, and for murder, was cast into prison. 20 And Pilate spake unto them again, desiring to release Jesus; 21 but they shouted, saying, Crucify, crucify him. 22 And he said unto them the third time, Why, what evil hath this man done? I have found no cause of death in him: I will therefore chastise him and release him. 23 But they were urgent with loud voices, asking that he might be crucified. And their voices prevailed. 24 And Pilate gave sentence that what they asked for should be done. 25 And he released him that for insurrection and murder had been cast into prison, whom they asked for; but Jesus he delivered up to their will.

26 And when they led him away, they laid hold upon one Simon of Cyrene, coming from the country, and laid on him the cross, to bear it after Jesus.

27 And there followed him a great multitude of the people, and of women who bewailed and lamented him. 28 But Jesus turning unto them said, Daughters of Jerusalem, weep not for me, but weep for yourselves, and for your children. 29 For behold, the days are coming, in which they shall say, Blessed are the barren, and the wombs that never bare, and the breasts that never gave suck. 30 Then shall they begin to say to the mountains, Fall on us; and to the hills, Cover us. 31 For if they do these things in the green tree, what shall be done in the dry?

32 And there were also two others, malefactors, led with him to be put to death.

33 And when they came unto the place which is called The skull, there they crucified him, and the malefactors, one on the right hand and the other on the left. 34 And Jesus said, Father, forgive them; for they know not what they do. And parting his garments among them, they cast lots. 35 And the people stood beholding. And the rulers also scoffed at him, saying, He saved others; let him save himself, if this is the Christ of God, his chosen. 36 And the soldiers also mocked him, coming to him, offering him vinegar, 37 and saying, If thou art the King of the Jews, save thyself. 38 And there was also a superscription over him, THIS IS THE KING OF THE JEWS.

39 And one of the malefactors that were hanged railed on him, saying, Art not thou the Christ? save thyself and us. 40 But the other answered, and rebuking him said, Dost thou not even fear God, seeing thou art in the same condemnation? 41 And we indeed justly; for we receive the due reward of our deeds: but this man hath done nothing amiss. 42 And he said, Jesus, remember me when thou comest in thy kingdom. 43 And he said unto him, Verily I say unto thee, To-day shalt thou be with me in Paradise.

44 And it was now about the sixth hour, and a darkness came over the whole land until the ninth hour, 45 the sun’s light failing: and the veil of the temple was rent in the midst. 46 And Jesus, crying with a loud voice, said, Father, into thy hands I commend my spirit: and having said this, he gave up the ghost. 47 And when the centurion saw what was done, he glorified God, saying, Certainly this was a righteous man. 48 And all the multitudes that came together to this sight, when they beheld the things that were done, returned smiting their breasts. 49 And all his acquaintance, and the women that followed with him from Galilee, stood afar off, seeing these things.

50 And behold, a man named Joseph, who was a councillor, a good and righteous man 51 (he had not consented to their counsel and deed), a man of Arimathæa, a city of the Jews, who was looking for the kingdom of God: 52 this man went to Pilate, and asked for the body of Jesus. 53 And he took it down, and wrapped it in a linen cloth, and laid him in a tomb that was hewn in stone, where never man had yet lain. 54 And it was the day of the Preparation, and the sabbath drew on. 55 And the women, who had come with him out of Galilee, followed after, and beheld the tomb, and how his body was laid. 56 And they returned, and prepared spices and ointments.

And on the sabbath they rested according to the commandment.

1 Sonra toplantıdaki herkes kalkıp İsaʼyı Pilatusʼa götürdüler. 2 Oʼnu suçlamaya başladılar. "Bu adam var ya!" dediler. "Milletimizi yoldan saptırırken yakaladık. Bir de Sezarʼa vergi ödenmesine karşı çıkıyor. Aynı zamanda kendisinin Mesih, yani kral olduğunu söylüyor."

3 Pilatus İsaʼya, "Sen Yahudilerin kralı mısın?" diye sordu.

İsa ona şöyle cevap verdi: "Bunu sen söylüyorsun."

4 Pilatus başrahiplere ve kalabalığa, "Ben bu adamda hiçbir suç bulmuyorum" dedi.

5 Onlar ise ısrarla şöyle dediler: "Bütün Yahudiyeʼde vaaz ederek halkı kışkırtıyor. Celileʼden başlayarak ta buraya kadar geldi."

6 Pilatus bunu duyunca, "Bu adam Celileʼden mi?" diye sordu. 7 İsaʼnın Hirodesʼin yetkisi altındaki bölgeden olduğunu öğrenince, Oʼnu Hirodesʼin yanına gönderdi. Çünkü Hirodes de o arada Yeruşalimʼdeydi.

8 Hirodes İsaʼyı görünce çok sevindi. Uzun zamandan beri Oʼnu görmek istiyordu. Çünkü Oʼnun hakkındaki haberleri duymuştu ve Oʼnun bir mucizesini görmeyi umut ediyordu. 9 İsaʼya birçok soru sordu. Ama İsa hiç cevap vermedi. 10 Başrahipler ve Tevrat uzmanları da orada durup İsaʼyı ağır dille suçladılar. 11 Hirodes de askerleriyle birlikte İsaʼyı aşağılayıp alay etti. Sonra Oʼna gösterişli bir kaftan giydirip, Pilatusʼa geri yolladı. 12 Aynı gün Hirodes ile Pilatus arkadaş oldular. Daha önce birbirlerine düşmandılar.

13 Ondan sonra Pilatus başrahipleri, halkın liderlerini ve halkı bir araya çağırdı. 14 Onlara şöyle dedi: "Siz bana bu adamı halkı saptıran biri diye getirdiniz. Ben de Oʼnu önünüzde sorguya çektim. Ama Oʼnu yüklediğiniz suçlamaların hiçbirinden suçlu bulmadım. 15 Üstelik Hirodes de bir şey bulamadı, çünkü Oʼnu bize geri gönderdi. Bakın, adam ölümü hak edecek hiçbir şey yapmadı. 16,17 Bunun için Oʼnu kamçılatıp, serbest bırakacağım."*23:16-17 Bazı Grekçe elyazmalarında şu sözler ekleniyor: "Pilatusʼun her Özgürlük Bayramıʼnda onlar için bir kişi serbest bırakması gerekiyordu".

18 Ama onlar hep bir ağızdan şöyle bağırdılar: "Bu adamı yok et! Bize Barabbaʼyı serbest bırak!" 19 Barabba şehirdeki ayaklanma ve adam öldürme suçları yüzünden cezaevine atılmıştı.

20 Pilatus İsaʼyı serbest bırakmak istediği için sesini yükseltip onlarla bir daha konuştu. 21 Ama onlar hep, "Oʼnu çarmıha ger, Oʼnu çarmıha ger!" diye bağrıştılar.

22 Pilatus üçüncü defa, "Adam ne kötülük yaptı ki? Oʼnda ölüm cezasını hak eden hiçbir suç bulmadım. Bu nedenle Oʼnu kamçılatıp serbest bırakacağım" dedi.

23 Fakat onlar yüksek sesle bağırarak ısrarla İsaʼnın çarmıha gerilmesini istediler. Onların sesleri üstün geldi. 24 Pilatus da onların isteğini yerine getirmeye karar verdi. 25 İstedikleri kişiyi, Barabbaʼyı serbest bıraktı. O, ayaklanma ve adam öldürme suçları yüzünden hapishaneye atılmıştı. İsaʼyı da onların isteğine teslim etti.

26 Askerler İsaʼyı götürürken, şehir dışından gelen Kireneli Simun adındaki adamı yakaladılar. İsaʼnın arkasından taşıması için çarmıhı sırtına yüklediler. 27 Halktan büyük bir kalabalık İsaʼyla birlikte gidiyordu. Aralarında Oʼnun için ağlayıp dövünen kadınlar da vardı. 28 İsa onlara dönüp, "Ey Yeruşalim kızları" dedi. "Benim için ağlamayın, kendiniz ve çocuklarınız için ağlayın. 29 Çünkü günler gelecek, insanlar şöyle diyecek: ‘Ne mutlu kısır kadınlara, hiç doğurmamış rahimlere ve hiç emzirmemiş memelere!’ 30 O zaman dağlara, ‘Üzerimize düşün!’ ve tepelere, ‘Bizi örtün!’*23:30 Hoşeya 10:8 demeye başlayacaklar. 31 Çünkü ağaç yaşken böyle yaparlarsa, kuru ağaca neler olacak?"*23:31 Ağaç yaşken böyle yaparlarsa, kuru ağaca neler olacak? Suçsuz olan İsa Mesih böyle acı çekerse, hiç de suçsuz olmayan Yahudi halkı ne kadar daha çok acı çekecek.

32 Ayrıca iki suçlu İsaʼyla birlikte ölüme götürülüyordu. 33 Kafatası denilen yere geldiler. Orada İsaʼyı ve suçluları birer çarmıha gerdiler. Suçlulardan biri İsaʼnın sağında, öbürü ise solundaydı. 34 O zaman İsa şöyle dedi: "Baba, onları bağışla. Çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar." Askerler İsaʼnın elbiselerini aralarında paylaşmak için kura çektiler.

35 Halk etrafta durmuş bakıyordu. Halkın liderleri de İsaʼyla alay ettiler. "Başkalarını kurtardı. Eğer O Allahʼın Mesihi, Allahʼın seçtiği kişiyse kendini de kurtarsın bakalım!" diyorlardı.

36 Askerler de İsaʼyla alay ettiler. Yaklaşıp Oʼna ekşi şarap*23:36 Ekşi şarap Sulandırılan bu ekşi şarap işçilerin ve askerlerin susuzluğunu gidermek için kullanılırdı. uzattılar. 37 "Eğer sen Yahudilerin kralıysan, kendini kurtar bakalım" dediler.

38 İsaʼnın başının üzerinde bir de şöyle bir yazı vardı: Yahudilerin Kralı budur.

39 Çarmıha gerilmiş suçlulardan biri İsaʼyı aşağılamaya başladı. "Sen Mesih değil misin? Haydi kendini de bizi de kurtar!" dedi.

40 Ama öbürü onu azarladı. "Sen Allahʼtan hiç mi korkmuyorsun?" diye karşılık verdi. "Sen de aynı ölüm cezasını çekiyorsun. 41 Aslında, biz haklı olarak ceza çekiyoruz. Yaptıklarımızın karşılığını alıyoruz. Ama bu adam hiçbir kötülük yapmadı."

42 Sonra, "Ey İsa, kral olarak geldiğinde beni hatırla" dedi.

43 İsa ona, "Sana doğrusunu söylüyorum, bugün benimle birlikte cennette olacaksın" dedi.

44 Saat aşağı yukarı öğlen on iki olmuştu. Saat üçe kadar bütün ülkenin üzerine karanlık çöktü. 45 Güneş karardı. Tapınaktaki perde de ortadan yırtıldı. 46 O zaman İsa yüksek sesle şöyle bağırdı: "Baba, ruhumu senin ellerine teslim ediyorum!"*23:46 Mezmur 31:5 Bunu söyledikten sonra son nefesini verdi.

47 Oradaki yüzbaşı bunu görünce Allahʼı yüceltti ve şöyle dedi: "Bu adam gerçekten iyi bir insandı!" 48 Büyük bir kalabalık olanları görmek için toplanmıştı. Olanları seyrettikten sonra göğüslerine vura vura evlerine döndüler. 49 İsaʼnın bütün tanıdıkları ve Oʼnunla beraber Celileʼden gelen kadınlar ise olanlara uzaktan bakıp duruyorlardı.

50 Meclis üyelerinden Yusuf adında iyi ve doğru bir adam vardı. 51 Yusuf Yahudilerin Aramatya kasabasındandı. Meclisʼin kararına ve yaptıklarına hiç razı gelmemişti. Allahʼın Krallığıʼnı umutla bekleyen biriydi. 52 Pilatusʼa gidip İsaʼnın ölüsünü istedi. 53 Ondan sonra Oʼnu çarmıhtan indirip bir keten beze sardı. Kayanın içine oyulmuş bir mezara yatırdı. Oraya daha önce hiç kimse yatırılmamıştı. 54 Hazırlık Günüʼydü ve Şabat günü başlamak üzereydi.

55 İsaʼyla beraber Celileʼden gelmiş olan kadınlar Yusufʼu arkadan izlediler. Mezarı ve İsaʼnın cesedinin oraya nasıl koyulduğunu gördüler. 56 Sonra dönüp cenaze için güzel kokular ve hoş kokulu yağlar hazırladılar. Şabat gününde Allahʼın buyruğuna göre hiçbir iş yapmadılar.