1 And Jesus, full of the Holy Spirit, returned from the Jordan, and was led in the Spirit in the wilderness 2 during forty days, being tempted of the devil. And he did eat nothing in those days: and when they were completed, he hungered. 3 And the devil said unto him, If thou art the Son of God, command this stone that it become bread. 4 And Jesus answered unto him, It is written, Man shall not live by bread alone. 5 And he led him up, and showed him all the kingdoms of the world in a moment of time. 6 And the devil said unto him, To thee will I give all this authority, and the glory of them: for it hath been delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. 7 If thou therefore wilt worship before me, it shall all be thine. 8 And Jesus answered and said unto him, It is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou serve. 9 And he led him to Jerusalem, and set him on the pinnacle of the temple, and said unto him, If thou art the Son of God, cast thyself down from hence: 10 for it is written,

He shall give his angels charge concerning thee, to guard thee:

11 and,

On their hands they shall bear thee up,

Lest haply thou dash thy foot against a stone.

12 And Jesus answering said unto him, It is said, Thou shalt not make trial of the Lord thy God.

13 And when the devil had completed every temptation, he departed from him for a season.

14 And Jesus returned in the power of the Spirit into Galilee: and a fame went out concerning him through all the region round about. 15 And he taught in their synagogues, being glorified of all.

16 And he came to Nazareth, where he had been brought up: and he entered, as his custom was, into the synagogue on the sabbath day, and stood up to read. 17 And there was delivered unto him the book of the prophet Isaiah. And he opened the book, and found the place where it was written,

18 The Spirit of the Lord is upon me,

Because he anointed me to preach good tidings to the poor:

He hath sent me to proclaim release to the captives,

And recovering of sight to the blind,

To set at liberty them that are bruised,

19 To proclaim the acceptable year of the Lord.

20 And he closed the book, and gave it back to the attendant, and sat down: and the eyes of all in the synagogue were fastened on him. 21 And he began to say unto them, To-day hath this scripture been fulfilled in your ears. 22 And all bare him witness, and wondered at the words of grace which proceeded out of his mouth: and they said, Is not this Joseph’s son? 23 And he said unto them, Doubtless ye will say unto me this parable, Physician, heal thyself: whatsoever we have heard done at Capernaum, do also here in thine own country. 24 And he said, Verily I say unto you, No prophet is acceptable in his own country. 25 But of a truth I say unto you, There were many widows in Israel in the days of Elijah, when the heaven was shut up three years and six months, when there came a great famine over all the land; 26 and unto none of them was Elijah sent, but only to Zarephath, in the land of Sidon, unto a woman that was a widow. 27 And there were many lepers in Israel in the time of Elisha the prophet; and none of them was cleansed, but only Naaman the Syrian. 28 And they were all filled with wrath in the synagogue, as they heard these things; 29 and they rose up, and cast him forth out of the city, and led him unto the brow of the hill whereon their city was built, that they might throw him down headlong. 30 But he passing through the midst of them went his way.

31 And he came down to Capernaum, a city of Galilee. And he was teaching them on the sabbath day: 32 and they were astonished at his teaching; for his word was with authority. 33 And in the synagogue there was a man, that had a spirit of an unclean demon; and he cried out with a loud voice, 34 Ah! what have we to do with thee, Jesus thou Nazarene? art thou come to destroy us? I know thee who thou art, the Holy One of God. 35 And Jesus rebuked him, saying, Hold thy peace, and come out of him. And when the demon had thrown him down in the midst, he came out of him, having done him no hurt. 36 And amazement came upon all, and they spake together, one with another, saying, What is this word? for with authority and power he commandeth the unclean spirits, and they come out. 37 And there went forth a rumor concerning him into every place of the region round about.

38 And he rose up from the synagogue, and entered into the house of Simon. And Simon’s wife’s mother was holden with a great fever; and they besought him for her. 39 And he stood over her, and rebuked the fever; and it left her: and immediately she rose up and ministered unto them.

40 And when the sun was setting, all they that had any sick with divers diseases brought them unto him; and he laid his hands on every one of them, and healed them. 41 And demons also came out from many, crying out, and saying, Thou art the Son of God. And rebuking them, he suffered them not to speak, because they knew that he was the Christ.

42 And when it was day, he came out and went into a desert place: and the multitudes sought after him, and came unto him, and would have stayed him, that he should not go from them. 43 But he said unto them, I must preach the good tidings of the kingdom of God to the other cities also: for therefore was I sent.

44 And he was preaching in the synagogues of Galilee.

1 İsa Kutsal Ruhʼla dolu olarak Şeria Irmağıʼndan ayrıldı, Ruhʼa uyarak ıssız yerleri dolaştı. 2 İblis İsaʼyı kırk gün, kırk gece günaha düşürmeye çalıştı. O sırada İsa hiçbir şey yemedi. Bu sebeple o günlerin sonunda acıktı.

3 İblis Oʼna şöyle dedi: "Eğer Allahʼın Oğluʼysan, emret, şu taş ekmek olsun."

4 İsa ona şöyle cevap verdi: "Tevratʼta ‘İnsan sadece ekmekle yaşamaz’*4:4 Yasanın Tekrarı 8:3 diye yazılmıştır."

5 Sonra İblis İsaʼyı yüksek bir yere götürdü. Oradan Oʼna dünyanın bütün ülkelerini bir anda gösterdi. 6 İblis İsaʼya, "Bak" dedi. "Bütün bu ülkelerin yönetimini ve servetini sana vereceğim. Çünkü bunlar bana teslim edildi. Ben de istediğim kişiye veririm. 7 Önümde eğilip bana taparsan, hepsi senin olacak."

8 İsa ona şu cevabı verdi: "Şöyle yazılmıştır: ‘Allahınız Rabbe tapının, yalnız Oʼna hizmet edin.’ "*4:8 Yasanın Tekrarı 6:13

9 Sonra İblis İsaʼyı Yeruşalimʼe götürdü. Tapınağın en yüksek yerine çıkardı ve Oʼna şöyle dedi: "Eğer Allahʼın Oğluʼysan, kendini buradan aşağı at. 10 Çünkü şöyle yazılmıştır:

‘Allah seni korumaları için

meleklerine buyruk verecek.

11 Ayağın taşa çarpmasın diye

seni elleri üzerinde taşıyacaklar.’ "*4:11 Mezmur 91:11,12

12 İsa ona şu cevabı verdi: " ‘Allahınız Rabbi denemeyin’ diye yazılmıştır."*4:12 Yasanın Tekrarı 6:16

13 İblis İsaʼyı günaha düşürmek için her yolu denedikten sonra Oʼndan ayrıldı. Başka fırsat çıkana kadar Oʼnu rahat bıraktı.

14 İsa, Kutsal Ruhʼun gücüyle dolu olarak Celile bölgesine döndü. Oʼnun hakkındaki haber bütün bölgeye yayıldı. 15 Celileʼdeki toplantı yerlerinde vaaz etti. Herkes de Oʼnu övdü.

16 Böylece İsa büyüdüğü memleket olan Nasıraʼya geldi. Her zaman yaptığı gibi, Şabat gününde Yahudilerin toplantı yerine gitti. Toplanan halka Kutsal Yazılarʼdan okumak için ayağa kalktı. 17 Oʼna Yeşaya peygamberin kitabı verildi. Kitabı açıp şu sözlerin yazılı olduğu yeri buldu:

18 "Rabbin Ruhu üzerimdedir:

Bu sayede O beni meshetti.*4:18 O beni meshetti. Meshetmek: Birini seçip göreve koymak. Örneğin, Eski Antlaşmaʼda görevlerine başlarken krallar, peygamberler ve tapınaktaki görevliler üzerlerine yağ sürülerek meshedilirdi.

Öyle ki, Müjdeʼyi fakirlere duyurayım.

Esirlere serbest bırakılacaklarını,

körlere, göreceklerini bildirmem için beni göndermiştir.

Öyle ki, ezilenleri özgürlüğe kavuşturayım

19 ve Rabbin halkına lütuf göstereceği yılın geldiğini bildireyim."*4:19 Yeşaya 61:1-3 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.) Yeşaya 58:6

20 Sonra İsa kitabı kapadı, onu görevliye geri verdi ve oturdu. Toplantı yerinde herkes Oʼna dikkatle bakıyordu. 21 O da onlara şöyle konuşmaya başladı: "Bugün dinlediğiniz bu Kutsal Yazı yerine gelmiştir."

22 Herkes İsa hakkında iyi konuşuyordu. Oʼnun ağzından çıkan lütufkâr sözlere hayran kaldılar. Birbirlerine, "Bu Yusufʼun oğlu değil mi?" diye sordular.

23 İsa da onlara şöyle dedi: "Herhalde bana şu atasözünü söyleyeceksiniz: ‘Ey doktor, önce kendini iyileştir.’ Kefernahumʼda neler yaptığını duyduk. Şimdi aynı şeyleri burada, kendi memleketinde de yap!"

24 İsa şöyle devam etti: "Size doğrusunu söylüyorum: hiçbir peygamber kendi memleketinde iyi karşılanmaz! 25 Size gerçeği söylüyorum: İlyas zamanında gökyüzü üç yıl altı ay kapalı kalınca bütün ülkede korkunç bir kıtlık oldu. O günlerde İsrail halkında çok dul kadın vardı. 26 Yine de İlyas onların hiçbirine gönderilmedi. Yalnız Sayda bölgesindeki Sarfat kasabasında oturan dul bir kadına gönderildi. 27 Elişa Peygamber zamanında İsrail halkında birçok cüzzam hastası vardı. Ama Suriyeli Naamanʼdan başka onların hiçbiri hastalığından temiz kılınmadı."

28 Bunu duyunca toplantı yerinde oturan herkes öfkeden kudurdu. 29 Kalkıp İsaʼyı kasabadan kovdular. Kasaba bir tepenin üzerinde kurulmuştu. İsaʼyı o tepenin ta yukarısına götürdüler. Oʼnu uçurumdan aşağı atmak istediler. 30 Ama İsa onların ortasından geçip yoluna devam etti.

31 Sonra İsa Celileʼnin Kefernahum kasabasına indi. Şabat gününde oradakilere vaaz verdi. 32 Onlar da İsaʼnın öğrettiklerine şaşırıp kaldılar. Çünkü İsa yetkiyle konuşuyordu.

33 Toplantı yerinde cinli bir adam vardı. İçinde şeytani ruh bulunuyordu. Yüksek sesle bağırıp şöyle dedi: 34 "Ah, Nasıralı İsa! Bizden ne istiyorsun? Bizi yok etmeye mi geldin? Senin kim olduğunu biliyorum: sen Allahʼın Kutsal Mesihiʼsin!"

35 İsa cini azarladı. Ona, "Sus! Çık o adamdan!" dedi. Cin adamı herkesin gözü önünde yere yıktı. Sonra adama hiç zarar vermeden içinden çıktı.

36 Herkes şaşırıp kaldı. Aralarında şöyle konuşmaya başladılar: "Bu nasıl sözdür? Güç ve yetkiyle şeytani ruhlara emrediyor, onlar da insanlardan çıkıyorlar!" 37 Böylece İsa hakkındaki haber o bölgenin her tarafına yayıldı.

38 İsa kalkıp Yahudilerin toplantı yerinden çıktı ve Simunʼun*4:38 Simunʼun İsaʼnın ona verdiği Petrus adıyla daha çok tanınır. evine gitti. Simunʼun kaynanası hastaydı. Yüksek ateşi vardı. Kadın için İsaʼdan yardım istediler. 39 İsa kadının başucunda durup ateşi azarladı. Kadının ateşi düştü ve hemen kalkıp onlara hizmet etmeye başladı.

40 Güneş batarken insanlar çeşitli hastalıklara yakalanmış bütün yakınlarını İsaʼya getirdiler. İsa elleriyle her birine dokundu ve onları iyileştirdi. 41 Aynı zamanda birçoklarından cinler çıktı. Yüksek sesle bağırıp, "Sen Allahʼın Oğluʼsun!" dediler. Fakat İsa onları azarlayıp konuşmalarına izin vermedi. Çünkü cinler Oʼnun Mesih olduğunu biliyorlardı.

42 Gün doğunca İsa dışarı çıkıp ıssız bir yere gitti. Halk ise Oʼnu arıyordu. İsaʼnın bulunduğu yere varınca bir daha onlardan ayrılmamasını istediler. 43 Ama İsa onlara şunu söyledi: "Allahʼın Krallığı hakkındaki Müjdeʼyi diğer kasabalara da duyurmam lazım. Çünkü ben bunun için gönderildim." 44 İsa, Yahudi topraklarında olan toplantı yerlerinde vaaz etmeye devam etti.