1 Quanto às carnes oferecidas aos ídolos, somos esclarecidos, possuímos todos a ciência... Porém, a ciência incha, a caridade constrói.
2 Se alguém pensa que sabe alguma coisa, ainda não conhece nada como convém conhecer.
3 Mas, se alguém ama a Deus, esse é conhecido por ele.
4 Assim, pois, quanto ao comer das carnes imoladas aos ídolos, sabemos que não existem realmente ídolos no mundo e que não há outro Deus, senão um só.
5 Pretende-se, é verdade, que existam outros deuses, quer no céu quer na terra (e há um bom número desses deuses e senhores).
6 Mas, para nós, há um só Deus, o Pai, do qual procedem todas as coisas e para o qual existimos, e um só Senhor, Jesus Cristo, por quem todas as coisas existem e nós também.
7 Todavia, nem todos têm esse conhecimento. Alguns, habituados ao modo antigo de considerar o ídolo, comem a carne como sacrificada ao ídolo; e sua consciência, por ser débil, se mancha.
8 Não é, entretanto, a comida que nos torna agradáveis a Deus: comendo, não ganhamos nada; e não comendo, nada perdemos.
9 Atenção, porém: que essa vossa liberdade não venha a ser ocasião de queda aos fracos.
10 Se alguém te vir, a ti que és instruído, sentado à mesa no templo dos ídolos, não se sentirá, por fraqueza de consciência, também autorizado a comer do sacrifício aos ídolos?
11 E assim por tua ciência vai se perder quem é fraco, um irmão, pelo qual Cristo morreu!
12 Assim, pecando vós contra os irmãos e ferindo sua débil consciência, pecais contra Cristo.
13 Pelo que, se a comida serve de ocasião de queda a meu irmão, jamais comerei carne, a fim de que eu não me torne ocasião de queda para o meu irmão.
Epäjumalain uhrien syömisestä apostoli sanoo, että kristityt, vaikka tietävätkin, ettei epäjumalia ole olemassa ja ettei syöminen tai syömättä oleminen ratkaise suhdettamme Jumalaan, ovat kuitenkin velvolliset käyttämään vapauttaan rakkauden vaatimusten mukaan, niin ettei heikko veli haavoitu omassatunnossaan ja tule vietellyksi 1-13.
1 Ap. t. 15:20; Room. 14:3Mitä sitten epäjumalille uhrattuun lihaan tulee, niin tiedämme, että meillä kaikilla on tieto. Tieto paisuttaa, mutta rakkaus rakentaa. 2 Gal. 6:3; 1. Tim. 6:4Jos joku luulee jotakin tietävänsä, ei hän vielä tiedä, niinkuin tietää tulee; 3 Joh. 10:27mutta joka rakastaa Jumalaa, sen Jumala tuntee. 4 5. Moos. 4:35; Ps. 86:10; Jes. 37:16; Mark. 12:29; 1. Kor. 10:19-20; Ef. 4:5-6; 1. Tim. 2:5Mitä nyt epäjumalille uhratun lihan syömiseen tulee, niin tiedämme, ettei maailmassa ole yhtään epäjumalaa ja ettei ole muuta Jumalaa kuin yksi. 5 Ps. 82:6; Ps. 136:2-3; Joh. 10:34-35Sillä vaikka olisikin niin sanottuja jumalia, olipa heitä sitten taivaassa tai maassa, ja niitä on paljon semmoisia jumalia ja herroja, 6 Mal. 2:10; Joh. 1:3; Joh. 13:13; Ap. t. 17:28; Room. 11:36; 1. Kor. 12:5; Fil. 2:11; Kol. 1:16; Hebr. 1:2niin on meillä kuitenkin ainoastaan yksi Jumala, Isä, josta kaikki on ja johon me olemme luodut, ja yksi Herra, Jeesus Kristus, jonka kautta kaikki on, niin myös me hänen kauttansa. 7 Room. 14:1-2; Room. 14:14; Room. 14:22-23; 1. Kor. 10:28-29Mutta ei ole kaikilla tätä tietoa, vaan tottumuksesta epäjumaliin muutamat vielä nytkin syövät uhrilihaa ikäänkuin epäjumalille uhrattuna, ja heidän omatuntonsa, joka on heikko, tahraantuu siitä. 8 Room. 14:17; Hebr. 13:9Mutta ruoka ei lähennä meitä Jumalaan; jos olemme syömättä, emme siitä vahingoitu; jos syömme, emme siitä hyödy. 9 Room. 14:13,20; Gal. 5:13; 1. Piet. 2:16Katsokaa kuitenkin, ettei tämä vapautenne koidu heikoille loukkaukseksi. 10 Sillä jos joku näkee sinun, jolla on tieto, aterioivan epäjumalan huoneessa, eikö hänen omatuntonsa, kun hän on heikko, vahvistu epäjumalille uhratun syömiseen? 11 Room. 14:15Sinun tietosi kautta turmeltuu silloin tuo heikko, sinun veljesi, jonka tähden Kristus on kuollut. 12 Mutta kun te näin teette syntiä veljiä vastaan ja haavoitatte heidän heikkoa omaatuntoaan, niin teette syntiä Kristusta vastaan. 13 Room. 14:21; 2. Kor. 11:29Sentähden, jos ruoka on viettelykseksi veljelleni, en minä ikinä enää syö lihaa, etten olisi viettelykseksi veljelleni.