Salmos 5

1 Ao mestre de canto. Com flautas. Salmo de Davi.

2 Senhor, ouvi minhas palavras, escutai meus gemidos.

3 Atendei à voz de minha prece, ó meu rei, ó meu Deus.

4 É a vós que eu invoco, Senhor, desde a manhã; escutai a minha voz, porque, desde o raiar do dia, vos apresento minha súplica e espero.

5 Pois vós não sois um Deus a quem agrade o mal, o mau não poderia morar junto de vós;

6 os ímpios não podem resistir ao vosso olhar. Detestais a todos os que praticam o mal,

7 fazeis perecer aqueles que mentem, o homem cruel e doloso vos é abominável, ó Senhor.

8 Mas eu, graças à vossa grande bondade, entrarei em vossa casa. Irei prostrar-me em vosso santuário, com o respeito que vos é devido, Senhor.

9 Conduzi-me pelas sendas da justiça, por causa de meus inimigos; aplainai, para mim, vosso caminho.

10 Porque em seus lábios não há sinceridade, seus corações só urdem projetos ardilosos. A garganta deles é como um sepulcro escancarado, com a língua distribuem lisonjas.

11 Deixai-os, Senhor, prender-se nos seus erros, que suas maquinações malogrem! Por causa do número de seus crimes, rejeitai-os, pois é contra vós que se revoltaram.

12 Regozijam-se, pelo contrário, os que em vós confiam, permanecem para sempre na alegria. Protegei-os e triunfarão em vós os que amam vosso nome.

13 Pois, vós, Senhor, abençoais o justo; vossa benevolência, como um escudo, o cobrirá.

Προσευχή στον Κύριο ν’ αποκριθεί

1 Στον πρωτοψάλτη· με το νεχιλώθ.*νεχιλώθ. Πιθανώς πρόκειται για είδος αυλού. Ψαλμός του Δαβίδ.

2 Κύριε,

άκουσε τα λόγια μου·

στο θρήνο μου στρέψε την προσοχή σου.

3 Πρόσεξε την κραυγή μου για βοήθεια,

Θεέ μου και βασιλιά μου,

γιατί σ’ εσένα δέομαι.

4 Κύριε, το πρωί θ’ ακούσεις τη φωνή μου,

θυσία για σένα θα ετοιμάσω το πρωί,

και θα προσμένω απόκριση.

5 Γιατί δεν είσ’ εσύ Θεός

που την ασέβεια θέλει·

κοντά σου η πονηριά είν’ αδύνατο να φιλοξενηθεί.

6 Οι άφρονες δεν θα σταθούν αντίκρυ σου·

μίσησες όλους που την ανομία πράττουν.

7 Όλους τους ψεύτες τούς εξόντωσες·

αιμοχαρείς και ύπουλους

ο Κύριος τους απεχθάνεται.

8 Εγώ, χάρη στην άπειρη ευσπλαχνία σου

στον οίκο σου θα μπω,

μ’ ευσέβεια θα προσκυνήσω

στον άγιο σου ναό.

9 Οδήγησέ με, Κύριε, με τη δικαιοσύνη σου

ώστε να λυπηθούν οι εχθροί μου·

κοντά σου βόηθα με να ’ρθώ.

10 Στο στόμα τους η αλήθεια δεν στεριώνει,

μέσα τους έχουν διαφθορά·

τάφος ολάνοιχτος ο λάρυγγάς τους

και κολακεύει η γλώσσα τους.

11 Άσ’ τους, Θεέ, στην καταδίκη τους·

ας αποτύχουν τα σχέδιά τους!

Διώξ’ τους για τις πολλές τους ανομίες,

αφού στραφήκαν εναντίον σου.

12 Όσοι σ’ εσένα ελπίζουν

ας ευφραίνονται,

ας χαίρονται παντοτινά,

γιατί τους προστατεύεις·

και τ’ όνομά σου όσοι αγαπούν,

για σένανε ας καυχιούνται.

13 Τον δίκαιο εσύ, Κύριε, τον ευλογείς·

ωσάν ασπίδα η εύνοιά σου τον σκεπάζει.