Publicidade

Baruch 3

VULG

1 Senhor, Todo-poderoso, Deus de Israel, é uma alma angustiada e um coração atormentado que clama a vós:

2 Escutai, Senhor! Tende piedade! Porque pecamos contra vós.

3 Estais sentado sobre um trono eterno, e nós caminhamos para um definitivo aniquilamento.

4 Se­nhor, Todo-poderoso, Deus de Israel, escutai a prece dos mortos de Israel, dos filhos daqueles que pecaram contra vós, que não atenderam à voz do Senhor, seu Deus, e por isso foram levados à desgraça.

5 Não mais tomeis em conta os crimes de nossos pais; lembrai-vos, apenas, nesta hora, do poder de vosso nome.

6 Sois o Senhor, nosso Deus, e nós queremos louvar-vos, Senhor.

7 Por esse motivo é que nos inspirastes o temor a vós e a necessidade de vos invocar. Agora, em nosso exílio, vos louvamos, que o nosso coração renunciou às iniquidades de nossos pais, que contra vós pecaram.

8 Olhai! Aqui vivemos em um exílio, para onde nos dispersastes, a fim de sermos objeto de opróbrio, de insultos e maldições, e para carregarmos o peso das culpas de nossos pais, que haviam abandonado o Senhor, nosso Deus.

9 Escuta, Israel, os mandamentos de vida; medita, a fim de que aprendas a prudência.

10 Donde vem, Israel, donde vem, que te encontras em terra inimiga, que definhas em solo estranho, passas por imundo, qual cadáver,

11 e és contado entre os ocupantes dos túmulos?

12 Negligenciaste a fonte da sabedoria.

13 Se houvesses caminhado pelas sendas de Deus, poderias habitar para sempre na paz.

14 Aprende onde se acha a prudência, a força e a inteligência, a fim de que saibas, ao mesmo tempo, onde se encontram a vida longa e a felicidade, o fulgor dos olhos e a paz.

15 Quem jamais encontrou sua morada, e penetrou em seus domínios?

16 Onde estão os chefes das nações que domavam os animais da terra,

17 e brincavam com as aves do céu, que entesouravam prata e ouro, em quem os homens confiavam, e cujos bens são inesgotáveis?

18 Onde estão aqueles que trabalham a prata com dificuldade? Nada resta de suas obras.

19 Desapareceram, desceram à habitação dos mortos, e outros subiram ao lugar deles;

20 os mais jovens viram o dia e habitaram a terra; não descobriram, porém, o caminho da sabedoria,

21 nem conheceram a senda que a ela conduz. Também seus filhos não a alcançaram e longe permaneceram de seu caminho.

22 Dela não se ouviu falar em Canaã nem foi vista em Temã.

23 Mesmo os filhos de Agar, à procura de prudência terrestre, e os negociantes de Mercã e Temã, os amigos de provérbios e os desejosos de prudência, não puderam conhecer o caminho da sabedoria, nem dela obter informações sobre sua pista.

24 Ó Israel, quão imensa é a casa de Deus; como é vasta a extensão de seus domínios!

25 Sim, é vasta, imensa, ampla, ilimitada.

26 nasceram os famosos gigantes antigos, de estatura imensa e alma de guerreiros.

27 Não os escolheu Deus, nem lhes mostrou o caminho da sabedoria.

28 E por falta de sagacidade pereceram, vítimas da própria estultícia.

29 Quem escalou o céu a fim de procurar a sabedoria, e a trouxe para baixo das nuvens?

30 Quem atravessou o mar para encontrá-la, e a adquiriu, a preço de ouro mais puro?

31 Ninguém conhece o caminho que a ela conduz, nem sabe a pista que o possa levar.

32 Somente aquele que tudo sabe a conhece, e por efeito de sua prudência a descobre; aquele que criou a terra para tempos que não findam; aquele que de animais a povoou;

33 aquele que lança o relâmpago e o faz brilhar, que o chama e ele, bramindo, obedece.

34 Brilham em seus postos as estrelas e se alegram;

35 e as chama, e respondem: "Aqui estamos". E jubilosas refulgem para o seu Criador.

36 É ele o nosso Deus, com ele nenhum outro se compara.

37 Conhece a fundo os caminhos que conduzem à sabedoria, galardoando com ela Jacó, seu servo, e Israel, seu favorecido.

38 Foi então que ela apareceu sobre a terra, onde permanece entre os homens.

1 Et nunc, Domine omnipotens, Deus Israël,

anima in angustiis, et spiritus anxius clamat ad te.

2 Audi, Domine, et miserere,

quia Deus es misericors :

et miserere nostri, quia peccavimus ante te :

3 quia tu sedes in sempiternum,

et nos, peribimus in ævum ?

4 Domine omnipotens, Deus Israël,

audi nunc orationem mortuorum Israël,

et filiorum ipsorum qui peccaverunt ante te,

et non audierunt vocem Domini Dei sui,

et agglutinata sunt nobis mala.

5 Noli meminisse iniquitatum patrum nostrorum,

sed memento manus tuæ et nominis tui in tempore isto :

6 quia tu es Dominus Deus noster,

et laudabimus te, Domine :

7 quia propter hoc dedisti timorem tuum in cordibus nostris,

et ut invocemus nomen tuum,

et laudemus te in captivitate nostra,

quia convertimur ab iniquitate patrum nostrorum,

qui peccaverunt ante te.

8 Et ecce nos in captivitate nostra sumus hodie,

qua nos dispersisti in improperium,

et in maledictum, et in peccatum,

secundum omnes iniquitates patrum nostrorum,

qui recesserunt a te, Domine Deus noster.

9 Audi, Israël, mandata vitæ :

auribus percipe, ut scias prudentiam.

10 Quid est, Israël, quod in terra inimicorum es,

11 inveterasti in terra aliena,

coinquinatus es cum mortuis,

deputatus es cum descendentibus in infernum ?

12 Dereliquisti fontem sapientiæ :

13 nam si in via Dei ambulasses,

habitasses utique in pace sempiterna.

14 Disce ubi sit prudentia,

ubi sit virtus, ubi sit intellectus,

ut scias simul ubi sit longiturnitas vitæ et victus,

ubi sit lumen oculorum, et pax.

15 Quis invenit locum ejus ?

et quis intravit in thesauros ejus ?

16 Ubi sunt principes gentium,

et qui dominantur super bestias quæ sunt super terram ?

17 qui in avibus cæli ludunt,

18 qui argentum thesaurizant, et aurum,

in quo confidunt homines,

et non est finis acquisitionis eorum ?

qui argentum fabricant, et solliciti sunt,

nec est inventio operum illorum ?

19 Exterminati sunt, et ad inferos descenderunt,

et alii loco eorum surrexerunt.

20 Juvenes viderunt lumen, et habitaverunt super terram,

viam autem disciplinæ ignoraverunt,

21 neque intellexerunt semitas ejus,

neque filii eorum susceperunt eam :

a facie ipsorum longe facta est ;

22 non est audita in terra Chanaan,

neque visa est in Theman.

23 Filii quoque Agar, qui exquirunt prudentiam quæ de terra est,

negotiatores Merrhæ et Theman,

et fabulatores, et exquisitores prudentiæ et intelligentiæ :

viam autem sapientiæ nescierunt,

neque commemorati sunt semitas ejus.

24 O Israël, quam magna est domus Dei,

et ingens locus possessionis ejus !

25 magnus est, et non habet finem :

excelsus, et immensus.

26 Ibi fuerunt gigantes nominati illi, qui ab initio fuerunt,

statura magna, scientes bellum.

27 Non hos elegit Dominus,

neque viam disciplinæ invenerunt :

propterea perierunt,

28 et quoniam non habuerunt sapientiam,

interierunt propter suam insipientiam.

29 Quis ascendit in cælum, et accepit eam,

et eduxit eam de nubibus ?

30 Quis transfretavit mare, et invenit illam, et attulit illam super aurum electum ?

31 Non est qui possit scire vias ejus,

neque qui exquirat semitas ejus :

32 sed qui scit universa novit eam,

et adinvenit eam prudentia sua

qui præparavit terram in æterno tempore :

et replevit eam pecudibus et quadrupedibus

33 qui emittit lumen, et vadit,

et vocavit illud, et obedit illi in tremore.

34 Stellæ autem dederunt lumen in custodiis suis,

et lætatæ sunt :

35 vocatæ sunt, et dixerunt : Adsumus,

et luxerunt ei cum jucunditate, qui fecit illas.

36 Hic est Deus noster,

et non æstimabitur alius adversus eum.

37 Hic adinvenit omnem viam disciplinæ,

et tradidit illam Jacob puero suo,

et Israël dilecto suo.

38 Post hæc in terris visus est,

et cum hominibus conversatus est.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-