Publicidade

Isaías 50

VULG

1 Eis o que diz o Senhor: "Onde está a carta de divórcio pela qual eu teria repudiado vossa mãe? Ou, então, a qual de meus credores eu vos vendi? Está bem claro que por vossos crimes fostes vendidos, e por causa de vossos pecados vossa mãe foi repudiada.

2 Então, por que não encontrei pessoa alguma quando vim? Por que ninguém respondeu ao meu apelo? Tenho eu realmente a mão demasiado curta para libertar, ou não tenho bastante força para salvar? Contudo, com uma simples ameaça, seco o mar e transformo as ondas em terra firme, de forma tal a faltar água para seus peixes, e seus animais perecerem de sede.

3 Visto os céus com vestimentas de luto, e os cubro como de um cilício".

4 O Senhor Deus deu-me a língua de um discípulo para que eu saiba reconfortar pela palavra o que está abatido. Cada manhã ele desperta meus ouvidos para que escute como discípulo;

5 o Senhor Deus abriu-me o ouvido e eu não relutei, não me esquivei.

6 Aos que me feriam, apresentei as espáduas, e as faces àqueles que me arrancavam a barba; não desviei o rosto dos ultrajes e dos escarros.

7 Mas o Senhor Deus vem em meu auxílio: eis por que não me senti desonrado; enrijeci meu rosto como uma pedra, convicto de não ser desapontado.

8 Aquele que me fará justiça está. Quem ousará atacar-me? Vamos medir-nos! Quem será meu adversário? Que se apresente!

9 O Senhor Deus vem em meu auxílio: quem ousaria condenar-me? Cairão em frangalhos como um manto velho; a traça os roerá.

10 Que aqueles dentre vós que temem o Senhor ouçam a voz de seu Servo! Que aqueles que caminham no escuro, privados de luz, confiem no nome do Senhor e contem com o seu Deus!

11 Mas vós, que ateais um incêndio, que preparais projéteis inflamáveis, ide ao fogo do vosso incêndio, e dos projéteis que fizestes arder! É minha mão que vos imporá esse tratamento: sereis prostrados nos tormentos.

1 Hæc dicit Dominus :

Quis est hic liber repudii matris vestræ,

quo dimisi eam ?

aut quis est creditor meus,

cui vendidi vos ?

Ecce in iniquitatibus vestris venditi estis,

et in sceleribus vestris dimisi matrem vestram.

2 Quia veni, et non erat vir ;

vocavi, et non erat qui audiret.

Numquid abbreviata et parvula facta est manus mea,

ut non possim redimere ?

aut non est in me virtus ad liberandum ?

Ecce in increpatione mea desertum faciam mare,

ponam flumina in siccum ;

computrescent pisces sine aqua,

et morientur in siti.

3 Induam cælos tenebris,

et saccum ponam operimentum eorum.

4 Dominus dedit mihi

linguam eruditam,

ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo.

Erigit mane,

mane erigit mihi aurem,

ut audiam quasi magistrum.

5 Dominus Deus aperuit mihi aurem,

ego autem non contradico :

retrorsum non abii.

6 Corpus meum dedi percutientibus,

et genas meas vellentibus ;

faciem meam non averti ab increpantibus

et conspuentibus in me.

7 Dominus Deus auxiliator meus,

ideo non sum confusus ;

ideo posui faciem meam ut petram durissimam,

et scio quoniam non confundar.

8 Juxta est qui justificat me ; quis contradicet mihi ?

Stemus simul ;

quis est adversarius meus ? accedat ad me.

9 Ecce Dominus Deus auxiliator meus ;

quis est qui condemnet me ?

Ecce omnes quasi vestimentum conterentur ;

tinea comedet eos.

10 Quis ex vobis timens Dominum,

audiens vocem servi sui ?

Qui ambulavit in tenebris,

et non est lumen ei,

speret in nomine Domini,

et innitatur super Deum suum.

11 Ecce vos omnes accendentes ignem,

accincti flammis :

ambulate in lumine ignis vestri,

et in flammis quas succendistis ;

de manu mea factum est hoc vobis :

in doloribus dormietis.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-