1 Ekmeğini suya at, 2 Çünkü günler sonra onu bulursun. alıp paranı ticarete yatırarak geçimini sağla›› ya da ‹‹İhtiyacı olanlara ver›› anlamına gelir.2 Yedi, hatta sekiz kişiye pay ver, 2 Çünkü ülkenin başına ne felaket geleceğini bilemezsin.3 Bulutlar su yüklüyse, 2 Yeryüzüne döker yağmurlarını. 2 Ağaç ister güneye ister kuzeye devrilsin, 2 Devrildiği yerde kalır.4 Rüzgarı gözeten ekmez, 2 Bulutlara bakan biçmez.5 Ana rahmindeki çocuğun nasıl ruh ve beden aldığını bilmediğin gibi, 2 Her şeyi yaratan Tanrının yaptıklarını da bilemezsin.6 Tohumunu sabah ek, 2 Akşam da elin boş durmasın. 2 Çünkü bu mu iyi, şu mu, 2 Yoksa ikisi de aynı sonucu mu verecek, bilemezsin.7 Işık tatlıdır, 2 Güneşi görmek güzeldir.8 Evet, insan uzun yıllar yaşarsa, 2 Sevinçle yaşasın. 2 Ama karanlık günleri unutmasın, 2 Çünkü onlar da az değil. 2 Gelecek her şey boştur.9 Ey delikanlı, gençliğinle sevin, 2 Bırak gençlik günlerinde yüreğin sevinç duysun. 2 Gönlünün isteklerini, gözünün gördüklerini izle, 2 Ama bil ki, bütün bunlar için Tanrı seni yargılayacaktır.10 Öyleyse at tasayı yüreğinden, 2 Uzaklaştır derdi bedeninden. 2 Çünkü gençlik de dinçlik de boştur.

1 Getta il tuo pane sulle acque, perché dopo molto tempo tu lo ritroverai.2 Fanne parte a sette, ed anche a otto, perché tu non sai che male può avvenire sulla terra.3 Quando le nuvole son piene di pioggia, la riversano sulla terra; e se un albero cade verso il sud o verso il nord, dove cade, quivi resta.4 Chi bada al vento non seminerà; chi guarda alle nuvole non mieterà.5 Come tu non conosci la via del vento, né come si formino le ossa in seno alla donna incinta, così non conosci l’opera di Dio, che fa tutto.6 Fin dal mattino semina la tua semenza, e la sera non dar posa alle tue mani; poiché tu non sai quale dei due lavori riuscirà meglio: se questo o quello, o se ambedue saranno ugualmente buoni.7 La luce è dolce, ed è cosa piacevole agli occhi vedere il sole.8 Se dunque un uomo vive molti anni, si rallegri tutti questi anni, e pensi ai giorni delle tenebre, che saran molti; tutto quello che avverrà è vanità.9 (12:1) Rallegrati pure, o giovane, durante la tua adolescenza, e gioisca pure il cuor tuo durante i giorni della tua giovinezza; cammina pure nelle vie dove ti mena il cuore e seguendo gli sguardi degli occhi tuoi; ma sappi che, per tutte queste cose, Iddio ti chiamerà in giudizio!10 (12:2) Bandisci dal tuo cuore la tristezza, e allontana dalla tua carne la sofferenza; poiché la giovinezza e l’aurora sono vanità.