6 पन गल त ईए, कि ज़ै थोड़ू बेते तै कटेलो भी थोड़ू; ते ज़ै हछु बेते तै हछु कटेलो। 7 हर अक मैन्हु ज़ेन्च़रे मने मां थापेरू भोते तेन्च़रे दान दे, न कुड़-कुड़ केरतां, ते न दबावे सेइं, किजोकि परमेशर खुशी सेइं देनेबालन पुड़ खुश भोते।
8 परमेशर ज़ैन किछ तुसन ज़रूरते तैसेरो अनुग्रह देइ बटते, ज़ैस सेइं हर गल्ली मां ते हर वक्त, सब किछ, ज़ेसेरी तुसन ज़रूरत भोए, तुसन कां राए, ते हर एक्की रोड़े कम्मेरे लेई तुसन कां बड़ू किछ भोए। 9 ज़ेन्च़रे पवित्रशास्त्रे मां लिखेरूए,
"परमेशर ज़ैन ज़रूरते तैन हछु देते,
ज़ैन तै केरते तैन ठीके ते तैन हमेशा रालू।"
10 आखरी, ज़ै बेनेबाले बीज़, ते खानेरे लेई रोट्टी देते, तै तुसन बीज़ देलो, ते तैस सेइं फलवन्त केरेलो, ते तुश्शे धार्मिकतारो फल बधालो। 11 तुसन हर गल्ली मां बरकत मैल्हेली ज़ैस सेइं तुस जादे दान देनेरे काबल बनेले, ते ज़ैखन अस तुश्शे हछ्छे दाने तैन कां नेमेले ज़ैन ज़रूरते त तैना लोक परमेशरेरू शुक्र केरेले। 12 किजोकि सेवारे पूरे केरने सेइं, न सिर्फ परमेशरेरे लोकां केरो घाटो पूरो भोते, पन लोकां केरे तरफां परमेशरेरू बड़ू शुक्र भोते।