नेबेरे दुख ते तैसेरी उमीद
1 अवं इन लिखने बालो यहोवारे क्रोधेरे लट्ठी सेइं दुख झ़ैलने बालो मैन्हु आईं;
2 तै मीं नेइतां लौई मां नईं, आंधरे मां च़लाते;
3 तैसेरो हथ पूरे दिहैड़ी मेरे खलाफ उठतो रहते।
4 तैनी मेरू मास ते चमड़ो गालोरोए,
ते मेरी हेड्डी ट्लोड़ोरिन;
5 तैनी मीं रोकनेरे लेई क़िलो बनाव,
ते अवं सखत दुख ते मुसीबती सेइं घेरोरोईं;
6 तैनी अवं बड़े च़िरेरे मेरे मरोरे लोकां केरो ज़ेरो आंधरेरे ठैरन मां बस्सनेरे लेई मजबूर कियो।
7 मेरे च़ेवरे पासन तैनी बाड़ बन्धोरोए कि अवं निस्सी न सेखी;
तैनी अवं भारी शंगली सेइं बन्धोरोईं।
8 अवं ज़ोरे-ज़ोरे सेइं फरियाद केरताईं,
फिरी भी तै मेरी प्राथना न शुने;
9 मेरी बत्तां तैनी घोड़ां केरि दिवारन सेइं रोकतां रेखोरिन,
मेरी बत्तां तैनी टैरी कियोरिन।