1 Kom i hu, Herre, det som har hendt oss, sku og se hvor vi blir hånet! 2 Vår arv er gått over til fremmede, våre hus til utlendinger. 3 Vi er blitt farløse, har ingen far; våre mødre er som enker. 4 Vi må kjøpe det vann vi drikker, vår ved må vi betale. 5 Våre forfølgere er på nakken av oss; vi er trette, vi får ingen hvile. 6 Til Egypten har vi overgitt oss, og til Assyria, for å bli mettet med brød. 7 Våre fedre har syndet, de er ikke mere; vi bærer deres misgjerninger. 8 Træler hersker over oss; ingen river oss ut av deres hånd. 9 Med fare for vårt liv henter vi vårt brød, truet av ørkenens sverd. 10 Vår hud brenner som en ovn av hungerens luer. 11 Kvinner har de krenket i Sion, jomfruer i Judas byer. 12 Fyrster har de hengt, de gamles åsyn har de ikke hedret. 13 Unge menn bar kvernen, og gutter segnet under vedbøren. 14 De gamle sitter ikke mere i porten, de unge menn ikke mere ved sin strengelek. 15 Med vårt hjertes glede er det forbi, vår dans er omskiftet til sorg. 16 Kronen er falt av vårt hode; ve oss, vi har syndet.
17 Derfor er vårt hjerte sykt, derfor er våre øine blitt dimme,
18 for Sions bergs skyld, som er øde; rever løper om på det. 19 Du, Herre, troner til evig tid, din trone blir fra slekt til slekt. 20 Hvorfor skulde du glemme oss evig, forlate oss for så lang en tid? 21 Herre, før oss atter til dig, så vi kan komme tilbake! Forny våre dager, så de blir som i fordums tid! 22 For skulde du rent ha forkastet oss? Skulde du være så storlig vred på oss?
1 Lembra-te, Senhor,
do que nos tem sucedido;
considera, e olha
o nosso opróbrio.
2 A nossa herança passou
a estrangeiros,
e as nossas casas
a forasteiros.
3 Órfãos somos sem pai,
nossas mães são como viúvas.
4 A nossa água por dinheiro
a bebemos,
por preço vem
a nossa lenha.
5 Os nossos perseguidores
estão sobre os nossos pescoços;
estamos cansados,
e não temos descanso.
6 Aos egípcios
e aos assírios
estendemos as mãos,
para nos fartarem de pão.
7 Nossos pais pecaram,
e já não existem;
e nós levamos
as suas maldades.
8 Servos dominam sobre nós;
ninguém há que nos livre
da sua mão.
9 Com perigo de nossas vidas
trazemos o nosso pão,
por causa da espada
do deserto.
10 Nossa pele se queimou
como um forno,
por causa do ardor da fome.
11 Forçaram as mulheres em Sião,
as virgens nas cidades de Judá.
12 Os príncipes foram enforcados
pelas mãos deles;
as faces dos velhos
não foram reverenciadas.
13 Aos jovens obrigaram a moer,
e os meninos caíram
debaixo das cargas de lenha.
14 Os velhos já não estão mais
às portas,
os jovens já deixaram
a sua música.
15 Cessou o gozo
de nosso coração;
converteu-se em lamentação
a nossa dança.
16 Caiu a coroa da nossa cabeça;
ai de nós, porque pecamos!
17 Por isso desmaiou
o nosso coração;
por isso se escureceram
os nossos olhos.
18 Pelo monte de Sião,
que está assolado,
andam as raposas.
19 Tu, Senhor,
permaneces eternamente,
e o teu trono subsiste
de geração em geração.
20 Por que te esquecerias
de nós para sempre?
Por que nos desampararias
por tanto tempo?
21 Converte-nos a ti, Senhor,
e seremos convertidos;
renova os nossos dias
como dantes.
22 Mas tu nos rejeitaste totalmente.
Tu estás muito enfurecido
contra nós.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!