Hebreus 3

1 Derfor, hellige brødre, I som har fått del i et himmelsk kall, gi akt på den apostel og yppersteprest som vi bekjenner, Jesus, 2 han som var tro mot den som gjorde ham dertil, likesom og Moses var i hele hans hus. 3 For denne er aktet så meget større ære verd enn Moses, som den som har gjort huset, har større ære enn huset selv. 4 Hvert hus blir jo gjort av nogen; men den som har gjort alt, er Gud; 5 og Moses var vel tro i hele hans hus som tjener til å vidne om det som skulde tales, 6 men Kristus som Sønn over hans hus, og hans hus er vi, såfremt vi holder vår frimodighet og det håp som vi roser oss av, fast inntil enden.

7 Derfor, som den Hellige Ånd sier: Idag, om I hører hans røst, 8 da forherd ikke eders hjerter som ved forbitrelsen, på fristelsesdagen i ørkenen, 9 hvor eders fedre fristet mig ved å sette mig på prøve, enda de så mine gjerninger i firti år; 10 derfor harmedes jeg på denne slekt og sa: De farer alltid vill i hjertet; men de kjente ikke mine veier, 11 så jeg svor i min vrede: Sannelig, de skal ikke komme inn til min hvile! 12 Se til, brødre, at det ikke i nogen av eder er et ondt, vantro hjerte, så han faller fra den levende Gud; 13 men forman hverandre hver dag, så lenge det heter idag, forat ikke nogen av eder skal forherdes ved syndens svik; 14 for vi har fått del med Kristus, såfremt vi holder vår første fulle visshet fast inntil enden. 15 Når det sies: Idag, om I hører hans røst, da forherd ikke eders hjerter som ved forbitrelsen, 16 hvem var det da vel som hørte den og dog forbitret ham? var det ikke alle de som gikk ut av Egypten ved Moses? 17 Og hvem var det han harmedes på i firti år? var det ikke på dem som hadde syndet, så deres kropper falt i ørkenen? 18 Og om hvem var det han svor at de ikke skulde komme inn til hans hvile, uten om dem som ikke hadde villet tro? 19 Så ser vi da at det var for vantros skyld de ikke kunde komme inn.

1 Daarom, aan God toegewijde broeders en zusters, deelgenoten aan de hemelse roeping, bedenk dat Jezus, de apostel en hogepriester van het geloof dat wij belijden, 2 trouw was aan Degene die Hem had aangesteld, zoals ook Mozes trouw dienst heeft gedaan in heel Gods huis. 3 Maar zoals de bouwer van een huis meer eer krijgt dan het huis zelf, zo verdient Jezus meer eer dan Mozes. 4 Ieder huis wordt door iemand gebouwd, maar de bouwer van alles is God. 5 Door trouw zijn taak als dienaar in heel Gods huis te vervullen, getuigde Mozes van hetgeen later verkondigd zou worden. 6 Christus daarentegen is trouw als de Zoon die over het huis is aangesteld. En dat huis zijn wij, als wij tenminste blijmoedig vasthouden aan de verwachting waarop we zo fier zijn.

7 Daarom, zoals de Heilige Geest zegt: "Als jullie vandaag zijn stem horen, 8 wees dan niet eigenzinnig, zoals bij de opstand in de woestijn, toen jullie Mij uitdaagden. 9 Hoewel jullie voorouders mijn daden hadden gezien, daagden ze Mij uit en tergden ze Mij, 10 veertig jaar lang. Daarom werd Ik kwaad op die mensen. Ik zei: ‘Hun hart dwaalt voortdurend af, in plaats van de weg te volgen die Ik wijs.’ 11 Ik was zo kwaad dat Ik zwoer dat ze de rust die Ik aanbied nooit zouden ervaren." 12 Zorg er dus voor, broeders en zusters, dat niemand van jullie zich met een zondig, ongelovig hart afkeert van de God die het leven geeft. 13 Moedig elkaar iedere dag aan, zolang we het nog over "vandaag" kunnen hebben, opdat niemand van jullie zich door zonde laat misleiden en eigenzinnig wordt. 14 Wij mogen delen in alles wat van Christus is, als we tenminste tot het einde stevig vasthouden aan onze aanvankelijke overtuiging. 15 Zoals er is gezegd: "Als jullie vandaag zijn stem horen, wees dan niet eigenzinnig." 16 Wie waren het die in opstand kwamen hoewel ze Gods stem hadden gehoord? Waren dat niet allen die onder leiding van Mozes uit Egypte waren vertrokken? 17 En op wie was God veertig jaar lang kwaad? Waren dat niet zij die hadden gezondigd en van wie de lijken in de woestijn zijn achtergebleven? 18 En aan wie verklaarde God dat ze de rust die Hij aanbiedt niet zouden ervaren? Waren dat niet zij die ongehoorzaam waren? 19 We zien dus dat ze die rust niet konden ervaren wegens hun ongeloof.