João 8

1 Men Jesus gikk til Oljeberget. 2 Og tidlig om morgenen kom han atter til templet, og alt folket kom til ham, og han satte sig og lærte dem. 3 Da kom de skriftlærde og fariseerne med en kvinne som var grepet i hor, og de stilte henne frem for ham 4 og sa til ham: Mester! denne kvinne er grepet på fersk gjerning i hor. 5 I loven har Moses foreskrevet oss at slike kvinner skal stenes; hvad sier nu du? 6 Dette sa de for å friste ham, så de kunde få klagemål imot ham. Men Jesus bukket sig ned og skrev med fingeren på jorden. 7 Og da de blev ved å spørre, rettet han sig op og sa: Den av eder som er uten synd, han kaste den første sten på henne! 8 Og han bukket sig atter ned og skrev på jorden. 9 Men da de hørte det, gikk de ut, den ene efter den annen, de eldste først; og Jesus blev alene tilbake med kvinnen som stod der. 10 Da rettet Jesus sig op og sa til henne: Kvinne! hvor er de? Har ingen fordømt dig? 11 Hun sa: Nei, Herre! ingen. Da sa Jesus: Heller ikke jeg fordømmer dig; gå bort, og synd ikke mere!

12 Atter talte da Jesus til dem og sa: Jeg er verdens lys; den som følger mig, skal ikke vandre i mørket, men ha livsens lys.

13 Fariseerne sa da til ham: Du vidner om dig selv; ditt vidnesbyrd er ikke sant. 14 Jesus svarte og sa til dem: Om jeg også vidner om mig selv, er mitt vidnesbyrd sant; for jeg vet hvorfra jeg er kommet, og hvor jeg går hen; men I vet ikke hvorfra jeg kommer, eller hvor jeg går hen. 15 I dømmer efter kjødet; jeg dømmer ingen. 16 Men om jeg også dømmer, da er min dom rett; for jeg er ikke alene, men jeg og Faderen, som har sendt mig; 17 men også i eders lov står det skrevet at to menneskers vidnesbyrd er sant. 18 Jeg er den som vidner om mig, og Faderen, som har utsendt mig, vidner om mig. 19 De sa da til ham: Hvor er din Fader? Jesus svarte: I kjenner hverken mig eller min Fader; kjente I mig, da kjente I også min Fader. 20 Disse ord talte han ved tempelkisten, mens han lærte i templet, og ingen grep ham; for hans time var ennu ikke kommet.

21 Han sa da atter til dem: Jeg går bort, og I skal lete efter mig, og I skal dø i eders synd; dit jeg går, kan I ikke komme. 22 Jødene sa da: Han vil vel ikke drepe sig selv, siden han sier: Dit jeg går, kan I ikke komme? 23 Og han sa til dem: I er nedenfra, jeg er ovenfra; I er av denne verden, jeg er ikke av denne verden. 24 Derfor sa jeg til eder: I skal dø i eders synder; for tror I ikke at det er mig, da skal I dø i eders synder. 25 De sa da til ham: Hvem er du? Jesus sa til dem: Nettop det jeg sier eder. 26 Jeg har meget å si og å dømme om eder; men han som har sendt mig, er sanndru, og det jeg har hørt av ham, det taler jeg til verden. 27 De skjønte ikke at det var om Faderen han talte til dem. 28 Jesus sa da: Når I får ophøiet Menneskesønnen, da skal I skjønne at det er mig, og at jeg intet gjør av mig selv, men taler dette således som min Fader har lært mig. 29 Og han som har sendt mig, er med mig; han har ikke latt mig alene, fordi jeg alltid gjør det som er ham til behag. 30 Da han talte dette, trodde mange på ham.

31 Jesus sa da til de jøder som var kommet til tro på ham: Dersom I blir i mitt ord, da er I i sannhet mine disipler, 32 og I skal kjenne sannheten, og sannheten skal frigjøre eder. 33 De svarte ham: Vi er av Abrahams ætt og har aldri vært nogens træler; hvorledes kan da du si: I skal bli fri?

34 Jesus svarte dem: Sannelig, sannelig sier jeg eder: Hver den som gjør synd, er syndens træl. 35 Men trælen blir ikke i huset til evig tid; sønnen blir der til evig tid. 36 Får da Sønnen frigjort eder, da blir I virkelig fri. 37 Jeg vet at I er av Abrahams ætt; men I står mig efter livet, fordi mitt ord ikke finner rum i eder.

38 Jeg taler det jeg har sett hos min Fader; så gjør også I det I har hørt av eders far. 39 De svarte ham: Vår far er Abraham! Jesus sier til dem: Var I Abrahams barn, da gjorde I Abrahams gjerninger; 40 men nu står I mig efter livet, et menneske som har sagt eder sannheten, som jeg har hørt av Gud; det gjorde ikke Abraham. 41 I gjør eders fars gjerninger. De sa til ham: Vi er ikke avlet i hor, vi har én far, Gud. 42 Jesus sa til dem: Var Gud eders far, da elsket I mig; for jeg er utgått fra Gud og kommer fra ham; for jeg er heller ikke kommet av mig selv, men han har utsendt mig. 43 Hvorfor skjønner I ikke min tale? Fordi I ikke tåler å høre mitt ord. 44 I har djevelen til far, og I vil gjøre eders fars lyster; han var en manndraper fra begynnelsen og står ikke i sannheten; for sannhet er ikke i ham. Når han taler løgn, taler han av sitt eget, for han er en løgner og løgnens far. 45 Men mig tror I ikke, fordi jeg sier eder sannheten.

46 Hvem av eder kan overbevise mig om synd? Men sier jeg sannhet, hvorfor tror I mig da ikke? 47 Den som er av Gud, hører Guds ord; derfor hører I ikke, fordi I ikke er av Gud. 48 Jødene svarte ham: Sier vi ikke med rette at du er en samaritan og er besatt? 49 Jesus svarte: Jeg er ikke besatt, men jeg ærer min Fader, og I vanærer mig. 50 Men jeg søker ikke min ære; det er en som søker den og dømmer.

51 Sannelig, sannelig sier jeg eder: Om nogen holder mitt ord, skal han aldri i evighet se døden. 52 Jødene sa til ham: Nu skjønner vi at du er besatt. Abraham er død, og profetene likeså, og du sier: Om nogen holder mitt ord, skal han aldri i evighet smake døden! 53 Du er da vel ikke større enn vår far Abraham, som døde? og profetene døde; hvem gjør du dig selv til? 54 Jesus svarte: Ærer jeg mig selv, da er min ære intet; det er min Fader som ærer mig, han som I sier er eders Gud. 55 Og I kjenner ham ikke, men jeg kjenner ham; og om jeg sier at jeg ikke kjenner ham, da blir jeg en løgner som I. Men jeg kjenner ham og holder hans ord. 56 Abraham, eders far, frydet sig til å se min dag; og han så den og gledet sig. 57 Jødene sa da til ham: Du er ennu ikke femti år og har sett Abraham? 58 Jesus sa til dem: Sannelig, sannelig sier jeg eder: Før Abraham blev til, er jeg. 59 Da tok de stener op for å kaste på ham; men Jesus skjulte sig og gikk ut av templet.

1 Jezus vertrok naar de Olijfberg. 2 Toen Hij de volgende ochtend naar het tempelterrein terugkeerde, kwam heel het volk naar Hem toe. Hij ging zitten en onderwees hen. 3 Toen brachten de Schriftgeleerden en de farizeeën een vrouw naar Hem toe, die op overspel betrapt was. Ze zetten haar in het midden, 4 en zeiden tegen Jezus: "Leraar, deze vrouw is op heterdaad op overspel betrapt. 5 Mozes heeft ons in de Wet bevolen dat zo’n vrouw gestenigd moet worden. Wat vindt U?" 6 Ze zeiden dit om Hem op de proef te stellen, om iets te hebben waarvan ze Hem zouden kunnen beschuldigen. Maar Jezus boog zich voorover en schreef met zijn vinger op de grond. 7 Toen ze bleven doorvragen, ging Hij rechtop zitten en zei Hij tegen hen: "Wie van jullie heeft nog nooit gezondigd? Laat die persoon de eerste steen naar haar gooien." 8 Hij boog zich opnieuw voorover en schreef op de grond. 9 Toen ze dat hoorden, vertrokken ze een voor een, te beginnen met de oudsten. Jezus bleef alleen achter met de vrouw die in het midden had gestaan. 10 Jezus ging weer rechtop zitten en vroeg haar: "Waar zijn ze? Heeft niemand je veroordeeld?" 11 Ze zei: "Niemand, meneer." Jezus zei: "Ik veroordeel je ook niet. Je mag gaan. Zorg dat je voortaan niet meer zondigt."

12 Opnieuw sprak Jezus de mensen toe. Hij zei: "Ik ben het licht voor de wereld. Wie Mij volgt, leeft niet meer in het duister, maar heeft het licht dat leven geeft." 13 De farizeeën zeiden tegen Hem: "U getuigt van Uzelf; uw getuigenis is dus niet rechtsgeldig." 14 Jezus antwoordde: "Al getuig Ik van Mezelf, mijn getuigenis is rechtsgeldig, omdat Ik weet waar Ik vandaan kom en waar Ik naartoe ga. Jullie daarentegen weten niet waar Ik vandaan kom of waar Ik naartoe ga. 15 Jullie oordelen aan de hand van menselijke maatstaven; Ik oordeel niemand. 16 Maar zelfs als Ik oordeel, dan is mijn oordeel rechtsgeldig, want Ik ben niet alleen. Ik ben samen met de Vader, die Mij heeft gestuurd. 17 Zelfs in jullie Wet staat dat de getuigenis van twee personen rechtsgeldig is. 18 Van Mij getuigen Ikzelf en de Vader die Mij gestuurd heeft." 19 Ze vroegen Hem: "Waar is uw vader dan?" Jezus antwoordde: "Jullie kennen noch Mij, noch mijn Vader. Als jullie Mij zouden kennen, zouden jullie ook mijn Vader kennen." 20 Dit is wat Jezus zei toen Hij onderwees in de buurt van de offerkist op het tempelterrein. En niemand arresteerde Hem, want zijn moment was nog niet gekomen.

21 Opnieuw sprak Jezus de mensen toe. "Ik ga weg, jullie zullen Mij zoeken en jullie zullen sterven in je zondige staat. Waar Ik naartoe ga, kunnen jullie niet komen." 22 De Joodse leiders zeiden: "Hij zegt: ‘Waar Ik naartoe ga, kunnen jullie niet komen.’ Hij gaat toch geen zelfmoord plegen?" 23 Hij zei tegen hen: "Jullie zijn van beneden, Ik ben van boven. Jullie zijn van deze wereld, Ik ben niet van deze wereld. 24 Ik heb tegen jullie gezegd dat jullie zullen sterven in je zondige staat. Als jullie niet geloven dat Ik ben wie Ik ben, zullen jullie sterven in je zondige staat." 25 Ze vroegen Hem: "Wie bent U dan?" Jezus zei tegen hen: "Wat Ik jullie van in het begin heb gezegd. 26 Er is veel dat Ik over jullie kan zeggen om jullie te veroordelen, maar Hij die Mij heeft gestuurd, spreekt de waarheid en wat Ik de wereld vertel, heb Ik van Hem gehoord." 27 Ze beseften niet dat Hij hun over de Vader vertelde. 28 Jezus zei tegen hen: "Wanneer jullie de Mensenzoon omhoogheffen, zullen jullie weten dat Ik ben wie Ik ben en dat Ik niets namens Mijzelf doe, maar dat Ik zeg wat de Vader Mij heeft geleerd. 29 Hij die Mij heeft gestuurd, is bij Mij. Hij heeft Mij niet in de steek gelaten, want Ik doe altijd wat Hem bevalt." 30 Toen Hij dit zei, kwamen velen tot geloof in Hem.

31 Jezus zei tegen de Joodse mensen die in Hem geloofden: "Als jullie je houden aan hetgeen Ik zeg, zijn jullie werkelijk leerlingen van Mij. 32 Dan zullen jullie de waarheid kennen en de waarheid zal jullie bevrijden." 33 Ze antwoordden: "Wij zijn afstammelingen van Abraham en wij zijn nooit iemands slaaf geweest. Hoe kan U dan zeggen dat we bevrijd zullen worden?" 34 Jezus antwoordde: "Ik zeg jullie nadrukkelijk, ieder die zondigt, is slaaf van de zonde. 35 Een slaaf blijft niet altijd bij de familie, maar de zoon blijft voor altijd. 36 Als de Zoon jullie bevrijdt, zullen jullie werkelijk vrij zijn. 37 Ik weet dat jullie Abrahams afstammelingen zijn. Maar toch zoeken jullie naar een mogelijkheid om Mij te doden, omdat jullie in je hart geen ruimte hebben voor hetgeen Ik zeg. 38 Ik vertel hetgeen Ik bij de Vader heb gezien, terwijl jullie doen wat jullie van jullie vader hebben gehoord." 39 Ze antwoordden: "Onze vader is Abraham." Jezus zei tegen hen: "Als jullie kinderen van Abraham zouden zijn, zouden jullie de dingen doen die Abraham deed. 40 Maar in plaats daarvan proberen jullie Mij te doden – Mij, een mens die jullie de waarheid vertelt die Hij van God heeft gehoord – en Abraham heeft zoiets niet gedaan. 41 Jullie doen wat jullie vader doet." Ze antwoordden: "Wij zijn geen onwettige kinderen, wij hebben één Vader: God." 42 Jezus zei tegen hen: "Als God jullie Vader zou zijn, dan zouden jullie liefdevol met Mij omgaan, want Ik kom van God. Ik ben niet namens Mijzelf gekomen; Hij heeft Mij gezonden. 43 Waarom begrijpen jullie niet wat Ik zeg? Omdat jullie het niet kunnen verdragen om mijn woorden te horen. 44 Jullie vader is de duivel en jullie doen graag wat hij verlangt. Hij was een moordenaar vanaf het begin en hij houdt zich niet aan de waarheid, omdat er in hem geen waarheid is. Wanneer hij liegt, spreekt hij uit zichzelf. Hij is een leugenaar, de vader van de leugen. 45 Maar omdat Ik de waarheid spreek, geloven jullie Mij niet. 46 Wie van jullie kan Mij terechtwijzen voor een zonde die Ik gedaan zou hebben? Als Ik de waarheid spreek, waarom geloven jullie Mij dan niet? 47 Hij die God als Vader heeft, luistert naar Gods woorden. De reden waarom jullie niet luisteren, is dat God niet jullie Vader is."

48 De Joodse leiders antwoordden: "Het is terecht dat wij zeggen dat U een Samaritaan bent en een demon in U heeft." 49 Jezus antwoordde: "Ik heb geen demon in Me, Ik eer mijn Vader en jullie eren Mij niet. 50 Ik wil geen eer voor Mijzelf – er is er Eén die dat voor Mij wil, en Hij is het die beslist. 51 Ik zeg jullie nadrukkelijk, wie zich houdt aan hetgeen Ik zeg, zal nooit de dood ervaren." 52 De Joodse leiders zeiden tegen Hem: "Nu weten wij zeker dat U een demon in U heeft. Abraham is dood, en de profeten ook, maar U zegt dat wie zich houdt aan hetgeen U zegt, nooit de dood zal ervaren. 53 U bent toch niet beter dan onze voorvader Abraham? Hij is dood, en de profeten ook. Wie denkt U wel dat U bent?" 54 Jezus antwoordde: "Als Ik Mijzelf eer geef, is die eer niets waard. Maar het is de Vader die Mij eer geeft en jullie zeggen dat Hij jullie God is. 55 En toch kennen jullie Hem niet. Maar Ik ken Hem wel. Als Ik zou zeggen dat Ik Hem niet ken, zou Ik een leugenaar zijn, net als jullie. Maar Ik ken Hem wel en Ik houd Mij aan hetgeen Hij zegt. 56 Jullie voorvader Abraham verheugde zich op mijn komst en was blij toen hij die zag." 57 De Joodse leiders zeiden tegen Hem: "U bent nog geen vijftig jaar oud en U zegt dat U Abraham heeft gezien?" 58 Jezus zei tegen hen: "Ik zeg jullie nadrukkelijk, Ik ben er al van voordat Abraham geboren werd." 59 Toen raapten ze stenen op om Jezus daarmee te bekogelen. Maar Hij onttrok zich aan hun zicht en verliet het tempelterrein.