Neemias 13

1 Samme dag blev det lest op for folket av Moseboken, og der fant de skrevet at ingen ammonitt eller moabitt nogensinne skulde være med i Guds menighet, 2 fordi de ikke kom Israels barn i møte med brød og vann, men leide Bileam imot dem til å forbanne dem; allikevel vendte vår Gud forbannelsen til velsignelse. 3 Da de nu hørte hvad det stod i loven, utskilte de alle fremmede fra Israel. 4 Men nogen tid før dette var presten Eljasib, som var i nær slekt med Tobias, blitt satt til å ha tilsyn med kammerne i Guds hus.

5 Og han hadde innredet et stort kammer for ham der hvor de før hadde lagt inn matofferet, viraken og karene og den tiende av kornet, mosten og oljen som var levittenes og sangernes og dørvokternes rettighet, og den hellige avgift til prestene. 6 Under alt dette var jeg ikke i Jerusalem; for i Babels konge Artaxerxes’to og trettiende år var jeg kommet tilbake til kongen. Men da nogen tid var gått, bad jeg igjen kongen om lov til å reise, 7 og da jeg så kom til Jerusalem, la jeg merke til det onde Eljasib hadde gjort for Tobias’skyld ved å innrede et kammer for ham i forgårdene til Guds hus. 8 Dette syntes jeg meget ille om, og jeg kastet alt Tobias’innbo ut av kammeret 9 og bød at de skulde rense kammerne, og så lot jeg atter de til Guds hus hørende kar og matofferet og viraken legge inn der.

10 Jeg fikk også vite at levittene ikke hadde fått det som tilkom dem, og at derfor levittene og sangerne, som skulde gjøre tjeneste, hadde forlatt tjenesten og flyttet ut hver til sin gård.

11 Da gikk jeg i rette med formennene og spurte dem hvorfor Guds hus var blitt forsømt, og jeg kalte dem sammen og innsatte dem igjen, hver på sin plass. 12 Og hele Juda førte tienden av kornet, mosten og oljen til forrådskammerne. 13 Så satte jeg presten Selemja og Sadok, den skriftlærde, og Pedaja, en av levittene, til å ha tilsyn med forrådskammerne og Hanan, sønn av Mattanjas sønn Sakkur, til å gå dem til hånde; for de blev holdt for å være pålitelige; dem pålå det nu å dele ut til sine brødre. 14 Kom mig i hu, min Gud, for dette og utslett ikke de gode gjerninger som jeg har gjort mot min Guds hus og for tjenesten der!

15 Ved samme tid så jeg i Juda nogen som trådte vinpersene om sabbaten og førte hjem kornbånd og lesste dem på asenene, og likeledes vin, druer, fikener og alle slags varer og førte det til Jerusalem på sabbatsdagen. Jeg advarte dem den dag de solgte disse levnetsmidler.

16 Også folk fra Tyrus, som opholdt sig der, kom med fisk og alle slags varer og solgte dem på sabbaten til Judas barn, og det i Jerusalem. 17 Da gikk jeg i rette med de fornemme i Juda og sa til dem: Hvorledes kan I bære eder så ille at og vanhellige sabbatsdagen? 18 Var det ikke fordi eders fedre gjorde således at vår Gud førte all denne ulykke over oss og over denne by? Og nu fører I ennu større vrede over Israel ved å vanhellige sabbaten! 19 Så snart det blev mørkt i Jerusalems porter før sabbaten, bød jeg at dørene skulde lukkes, og at de ikke skulde åpnes igjen før efter sabbaten. Jeg satte nogen av mine tjenere på vakt ved portene og sa: Det skal ingen varer føres inn på sabbatsdagen. 20 Kremmerne og de som solgte alle slags varer, overnattet da utenfor Jerusalem både en og to ganger. 21 Da advarte jeg dem og sa til dem: Hvorfor overnatter I foran muren? Gjør I det en gang til, så legger jeg hånd på eder. Fra den tid kom de ikke mere på sabbaten. 22 Og levittene bød jeg å rense sig og komme og holde vakt ved portene, så sabbatsdagen kunde bli helligholdt. Kom mig også dette i hu, min Gud, og miskunn dig over mig efter din store nåde! SLM

23 På den tid så jeg også de jøder som hadde tatt asdodittiske, ammonittiske og moabittiske kvinner til hustruer;

24 av deres barn talte halvdelen asdodittisk(-)de kunde ikke tale jødisk(-)eller et av de andre folks tungemål. 25 Jeg gikk i rette med dem og forbannet dem, ja, nogen av dem slo jeg og rev dem i håret; jeg lot dem sverge ved Gud og sa: I skal ikke gi eders døtre til deres sønner eller ta nogen av deres døtre til hustruer for eders sønner eller for eder selv. 26 Var det ikke med sådant Israels konge Salomo forsyndet sig? Iblandt de mange folk var det ingen konge som han, og han var elsket av sin Gud, og Gud satte ham til konge over hele Israel; men endog ham forførte de fremmede kvinner til synd. 27 Og eder skulde det være tillatt å gjøre denne store ondskap og vise troløshet mot vår Gud ved å ta fremmede kvinner til hustruer! 28 En av sønnene til Jojada, ypperstepresten Eljasibs sønn, var svigersønn av horonitten Sanballat; derfor drev jeg ham bort fra mig. 29 Kom dem i hu, min Gud, at de har vanæret prestedømmet og prestedømmets og levittenes pakt! 30 Så renset jeg dem fra alt fremmed, og jeg foreskrev hvad prestene og levittene hadde å vareta, hver i sin gjerning, 31 og hvorledes det skulde være med avgivelsen av ved til fastsatte tider og med førstegrøden. Kom mig det i hu, min Gud, og regn mig det til gode!

1 AQUEL día ✝13.1 cp. 8.3,8,9,18 y 9.3.se leyó en el libro de Moisés oyéndolo el pueblo, ✝13.1 Dt. 23.3,4,5.y fué hallado en él escrito, que los Ammonitas y Moabitas no debían entrar jamás en la congregación de Dios;

2 Por cuanto no salieron á recibir á los hijos de Israel con pan y agua, antes alquilaron ✝13.2 Nm. 22.5.a Balaam contra ellos, para que los maldijera: ✝13.2 Nm. 23.11 y 24.10.mas nuestro Dios volvió la maldición en bendición.

3 Y fué que, como oyeron la ley, ✝13.3 cp. 9.2.apartaron de Israel toda ✝13.3 Ex. 12.38.mistura.

4 Y antes de esto, ✝13.4 cp. 3.1.Eliasib sacerdote, siendo superintendente de la cámara de la casa de nuestro Dios, había emparentado con ✝13.4 cp. 2.10.Tobías,

5 Y le había hecho una grande cámara, ✝13.5 cp. 12.44.en la cual guardaban antes las ofrendas, y el perfume, y los vasos, y el diezmo del grano, y del vino y del aceite, que estaba mandado dar á los Levitas, á los cantores, y á los porteros; y la ofrenda de los sacerdotes.

6 Mas á todo esto, yo no estaba en Jerusalem; ✝13.6 cp. 5.14.porque el año treinta y dos de Artajerjes ✝13.6 Esd. 6.22.rey de Babilonia, vine al rey; y al cabo de días fuí enviado del rey.

7 Y venido á Jerusalem, entendí el mal que había hecho Eliasib en atención á Tobías, haciendo para él cámara en los patios de la casa de Dios.

8 Y dolióme en gran manera; y eché todas las alhajas de la casa de Tobías fuera de la cámara;

9 Y dije ✝13.9 2 Cr. 29.5,16,18.que limpiasen las cámaras, é hice volver allí las alhajas de la casa de Dios, las ofrendas y el perfume.

10 Entendí asimismo que las partes de los Levitas ✝13.10 2 Cr. 32.4. Mal. 3.8.no se les habían dado; y que los Levitas y cantores que hacían el servicio se habían huído cada uno á ✝13.10 cp. 12.28,29.su heredad.

1 Nehemías corrige

2 varios desórdenes.

11 Y ✝13.11 vers. 17,25reprendí á los magistrados, y dije: ¿Por qué está la casa de Dios abandonada? Y juntélos, y púselos en su lugar.

12 Y ✝13.12 cp. 10.38 y 12.44.todo Judá trajo el diezmo del grano, del vino y del aceite, á los almacenes.

13 ✝ 13.13 2 Cr. 31.12,13. Y puse por sobrestantes de ellos á Selemías sacerdote, y á Sadoc escriba, y de los Levitas, á Pedaías; y á mano de ellos Hanán hijo de Zaccur, hijo de Mathanías: pues que eran tenidos por ✝13.13 cp. 7.2. 1 Co. 4.2.fieles, y de ellos era el repartir á sus hermanos.

14 ✝ 13.14 vers. 22,31 . cp. 5.19.Acuérdate de mí, oh Dios, en orden á esto, y no raigas mis misericordias que hice en la casa de mi Dios, y en sus observancias.

15 En aquellos días ví en Judá algunos que pisaban en lagares ✝13.15 Ex. 20.10.el sábado, y que acarreaban haces, y cargaban asnos con vino, y también de uvas, de higos, y toda suerte de carga, ✝13.15 cp. 10.31.y traían á Jerusalem en día de sábado; y protesté les acerca del día que vendían el mantenimiento.

16 También estaban en ella ✝13.16 Jos. 19.29. Am. 1.9.Tirios que traían pescado y toda mercadería, y vendían en sábado á los hijos de Judá en Jerusalem.

17 Y ✝13.17 vers. 11,25reprendí á los señores de Judá, y díjeles: ¿Qué mala cosa es esta que vosotros hacéis, profanando así el día del sábado?

18 ✝ 13.18 Jer. 17.21,23. ¿No hicieron así vuestros padres, y trajo nuestro Dios sobre nosotros todo este mal, y sobre esta ciudad? ¿Y vosotros añadís ira sobre Israel profanando el sábado?

19 Sucedió pues, que cuando iba oscureciendo á las puertas de Jerusalem ✝13.19 Lv. 23.32.antes del sábado, dije que se cerrasen las puertas, y ordené que no las abriesen hasta después del sábado; y puse á las puertas algunos de mis criados, para que en día de sábado no entrasen carga.

20 Y quedáronse fuera de Jerusalem una y dos veces los negociantes, y los que vendían toda especie de mercancía.

21 Y protestéles, y díjeles: ¿Por qué os quedáis vosotros delante del muro? Si lo hacéis otra vez, os echaré mano. Desde entonces no vinieron en sábado.

22 Y dije á los Levitas ✝13.22 cp. 12.30.que se purificasen, y viniesen á guardar las puertas, para santificar el día del sábado. También por esto acuérdate de mí, Dios mío, y perdóname según la muchedumbre de tu misericordia.

23 Ví asimismo en aquellos días Judíos que ✝13.23 Esd. 9.2 y 10.10.habían tomado mujeres de ✝13.23 cp. 4.7.Asdod, ✝13.23 ver. 1. Esd. 9.1.Ammonitas, y Moabitas:

24 Y sus hijos la mitad hablaban asdod, y conforme á la lengua de cada pueblo; que no sabían hablar judaico.

25 Y reñí con ellos, y maldíjelos, y herí algunos de ellos, y arranquéles los cabellos, ✝13.25 Esd. 10.5. cp. 10.29,30y juramentélos, diciendo: No daréis vuestras hijas á sus hijos, y no tomaréis de sus hijas para vuestros hijos, ó para vosotros.

26 ✝ 13.26 1 R. 11.1-8. ¿No pecó por esto Salomón, rey de Israel? Bien que en muchas gentes no hubo rey como él, ✝13.26 2 S. 12.24.que era amado de su Dios y Dios lo había puesto por rey sobre todo Israel, aun á él hicieron pecar las mujeres extranjeras.

27 ¿Y obedeceremos á vosotros para cometer todo este mal tan grande ✝13.27 Esd. 10.2.de prevaricar contra nuestro Dios, tomando mujeres extranjeras?

28 Y uno de los hijos ✝13.28 cp. 12.10,11,22.de Joiada hijo de ✝13.28 cp. 3.1.Eliasib el gran sacerdote, era yerno de ✝13.28 cp. 2.10.Sanballat Horonita: ahuyentélo por tanto de mí.

29 ✝ 13.29 cp. 6.14. Acuérdate de ellos, Dios mío, contra ✝13.29 Mal. 2.4.los que contaminan el sacerdocio, y el pacto del sacerdocio y de los Levitas.

30 ✝ 13.30 cp. 10.30. Limpiélos pues de todo extranjero, y puse á los sacerdotes y Levitas por sus clases, á cada uno en su obra;

31 Y para la ✝13.31 cp. 10.34.ofrenda de la leña en ✝13.31 Esd. 10.14.los tiempos señalados, y para las primicias. ✝13.31 ver. 14Acuérdate de mí, Dios mío, para bien.