1 If a man steal an ox, or a sheep, and kill it, or sell it, he shall restore five oxen for the ox, and four sheep for the sheep.2 If the thief be encountered breaking in, and be smitten so that he die, there shall be no blood-guiltiness for him.3 If the sun be risen on him, there shall be blood-guiltiness for him; he should have made full restitution: if he had nothing, he would have been sold for his theft.4 If the stolen thing be actually found alive in his hand, whether it be ox, or ass, or sheep, he shall restore double.5 If a man shall cause a field or vineyard to be eaten, and put in his cattle, and pasture in another man's field, of the best of his own field, and of the best of his own vineyard shall he make {it} good.6 -If fire break out, and seize the thorns, and the stacks of corn, or the standing corn, or the field be consumed, he that kindled the fire shall fully make it good.7 -If a man deliver unto his neighbour money or stuff to keep, and it be stolen out of the man's house; if the thief be found, let him restore double;8 if the thief be not found, the master of the house shall be brought before the judges, {to see} if he has not put his hand unto his neighbour's goods.9 As to all manner of fraud, -as to ox, as to ass, as to sheep, as to clothing, as to everything lost, of which {a man} saith, It is this-the cause of both parties shall come before the judges: he whom the judges shall condemn shall restore double to his neighbour.10 If a man deliver unto his neighbour an ass, or an ox, or a sheep, or any cattle, to keep, and it die, or be hurt, or driven away, and no man see {it},11 an oath of Jehovah shall be between them both, that he hath not put his hand unto his neighbour's goods; and the owner of it shall accept it, and he shall not make {it} good.12 But if it have been stolen from him, he shall make {it} good unto its owner.13 If it have been torn in pieces, let him bring it {as} witness: he shall not make good what was torn.14 -And if a man borrow anything of his neighbour, and it be hurt, or die, its owner not being with it, he shall fully make it good;15 if the owner thereof be with it, he shall not make {it} good; if it be a hired {thing}, it came for its hire.16 And if a man seduce a virgin that is not betrothed, and lie with her, he shall certainly endow her, to be his wife.17 If her father utterly refuse to give her unto him, he shall weigh money according to the dowry of virgins.18 -Thou shalt not suffer a witch to live.19 -Every one that lieth with a beast shall certainly be put to death.20 -He that sacrificeth to {any} god, save to Jehovah only, shall be devoted to destruction.21 Thou shalt neither vex a stranger, nor oppress him; for ye have been strangers in the land of Egypt.22 Ye shall not afflict any widow or fatherless child.23 If thou afflict him in any way, if he cry at all unto me, I will certainly hear his cry;24 and my anger shall burn, and I will slay you with the sword; and your wives shall be widows, and your children fatherless.25 -If thou lend money to my people, the poor with thee, thou shalt not be to him as a usurer: ye shall charge him no interest.26 -If thou at all take thy neighbour's garment in pledge, thou shalt return it to him before the sun goes down;27 for that is his only covering, his garment for his skin: on what shall he lie down? And it shall come to pass, when he crieth unto me, that I will hear; for I am gracious.28 Thou shalt not revile the judges, nor curse a prince amongst thy people.29 -Thou shalt not delay the fulness of thy {threshing-floor} and the outflow of thy {winepress}. The firstborn of thy sons shalt thou give unto me.30 Likewise shalt thou do with thy calf, with thy sheep: seven days shall it be with its dam; on the eighth day thou shalt give it me.31 -And ye shall be holy men unto me; and ye shall not eat flesh torn in the field: ye shall cast it to the dog.

1 Se iu ŝtelos bovon aŭ ŝafon kaj buĉos ĝin aŭ vendos ĝin, tiam li pagu kvin bovojn pro la bovo kaj kvar ŝafojn pro la ŝafo.2 Se iu trovos ŝtelanton ĉe subfosado kaj batos lin kaj tiu mortos, tiam oni ne juĝu lin pro la sango.3 Sed se lumis super li la suno, tiam oni juĝu lin pro la sango. La ŝtelinto pagu kompenson; se li ne havas, tiam oni lin vendu pro lia ŝtelo.4 Se la ŝtelitaĵo, ĉu ĝi estas bovo, ĉu azeno, ĉu ŝafo, estos trovita en liaj manoj viva, tiam li kompensu duoble.5 Se iu difektos kampon aŭ vinberejon, lasante sian bruton, ke ĝi difektu kampon de aliulo, tiam li devas pagi per plejbonaĵo el sia kampo kaj per plejbonaĵo el sia vinberejo.6 Se eliros fajro kaj trafos dornojn kaj ekstermos garbojn aŭ starantan grenon aŭ kampon, tiam tiu kompensu, kiu kaŭzis la brulon.7 Se iu donos al sia proksimulo monon aŭ uzataĵojn, por konservi, kaj ili estos ŝtelitaj el la domo de tiu homo, tiam, se la ŝtelinto estos trovita, li kompensu duoble.8 Se la ŝtelinto ne estos trovita, tiam la mastro de la domo venu al la potenculoj, kaj ĵuru, ke li ne etendis sian manon sur la apartenaĵon de sia proksimulo.9 Pri ĉiu maljustaĵo, ĉu ĝi estos pri bovo, ĉu pri azeno, ĉu pri ŝafo, ĉu pri vesto, pri ĉiu perditaĵo, pri kiu iu diros, ke ĝi estas lia, la afero de ambaŭ devas esti prezentita al la potenculoj; kiun la potenculoj trovos kulpa, tiu kompensu duoble al sia proksimulo.10 Se iu donos al sia proksimulo azenon aŭ bovon aŭ ŝafon aŭ alian bruton, por konservi, kaj ĝi mortos aŭ estos difektita aŭ forkaptita, kaj neniu tion vidos,11 tiam ĵuro antaŭ la Eternulo estu inter ili, ke li ne etendis sian manon sur la apartenaĵon de sia proksimulo, kaj ĝia mastro ĝin prenos kaj li ne kompensos.12 Sed se oni ĝin ŝtelos de li, tiam li devas kompensi al ĝia mastro.13 Se ĝi estos disŝirita, li prezentu ateston, kaj la disŝiritaĵon li ne kompensos.14 Se iu ĝin prenos prunte de sia proksimulo, kaj ĝi estos difektita aŭ mortos dum foresto de sia mastro, tiam li devas kompensi.15 Se ĝia mastro estis apud ĝi, tiam li ne devas kompensi. Se ĝi estis dungita, li perdis sian dungomonon.16 Se iu forlogos virgulinon, kiu ne estas fianĉinigita, kaj kuŝos kun ŝi, tiam li donu al ŝi doton kaj prenu ŝin al si kiel edzinon.17 Se ŝia patro ne volos doni ŝin al li, tiam li pagu tiom da mono, kiom virgulinoj ordinare ricevas dote.18 Sorĉistinon ne lasu vivi.19 Ĉiu, kiu kuŝis kun bruto, estu mortigita.20 Kiu alportas oferojn al dioj, krom al la Eternulo sole, tiu estu ekstermita.21 Fremdulon ne ofendu, nek premu lin; ĉar fremduloj vi estis en la lando Egipta.22 Vidvinon kaj orfon ne premu.23 Se vi ilin premos kaj ili krios al Mi, tiam Mi aŭdos ilian krion;24 kaj ekflamos Mia kolero, kaj Mi mortigos vin per glavo, kaj viaj edzinoj estos vidvinoj kaj viaj infanoj estos orfoj.25 Se vi pruntedonos monon al iu el Mia popolo, al iu malriĉulo apud vi, ne estu por li premanto, ne metu sur lin procentojn.26 Se vi prenos de via proksimulo veston kiel garantiaĵon, tiam antaŭ la subiro de la suno redonu ĝin al li;27 ĉar ĝi estas lia sola kovro, ĝi estas la vesto por lia korpo; en kio li dormos? kaj kiam li krios al Mi, Mi aŭdos, ĉar Mi estas favorkora.28 Potenculojn ne malbenu, kaj estron de via popolo ne insultu.29 Vian abundon kaj sukon ne retenu; la unuenaskiton el viaj filoj vi devas doni al Mi.30 Tiel same agu kun via bovo kaj via ŝafo; sep tagojn ĝi restu kun sia patrino, en la oka tago donu ĝin al Mi.31 Estu por Mi sanktaj homoj; kaj viandon, disŝiritan sur la kampo, ne manĝu; al hundo ĵetu ĝin.