1 Put them in mind to be subject to rulers, to authorities, to be obedient to rule, to be ready to do every good work,2 to speak evil of no one, not to be contentious, {to be} mild, shewing all meekness towards all men.3 For we were once ourselves also without intelligence, disobedient, wandering in error, serving various lusts and pleasures, living in malice and envy, hateful, {and} hating one another.4 But when the kindness and love to man of our Saviour God appeared,5 not on the principle of works which {have been done} in righteousness which *we* had done, but according to his own mercy he saved us through {the} washing of regeneration and renewal of {the} Holy Spirit,6 which he poured out on us richly through Jesus Christ our Saviour;7 that, having been justified by *his* grace, we should become heirs according to {the} hope of eternal life.8 The word {is} faithful, and I desire that thou insist strenuously on these things, that they who have believed God may take care to pay diligent attention to good works. These things are good and profitable to men.9 But foolish questions, and genealogies, and strifes, and contentions about the law, shun; for they are unprofitable and vain.10 An heretical man after a first and second admonition have done with,11 knowing that such a one is perverted, and sins, being self-condemned.12 When I shall send Artemas to thee, or Tychicus, use diligence to come to me to Nicopolis; for I have decided to winter there.13 Zenas the lawyer and Apollos set forward diligently on their way, that nothing may be lacking to them;14 and let ours also learn to apply themselves to good works for necessary wants, that they may not be unfruitful.15 All with me salute thee. Salute those who love us in {the} faith. Grace {be} with you all.

1 Memorigu ilin, ke ili submetiĝu al regantoj kaj estroj, ke ili estu obeemaj, pretaj por ĉiu bona laboro,2 ke ili ne parolu malbonon pri iu ajn, estu ne malpacemaj, sed dolĉanimaj, montrantaj ĉian mildecon al ĉiuj homoj.3 Ĉar ni ankaŭ estis iam malsaĝaj, malobeemaj, trompitaj, servantaj al diversaj pasioj kaj voluptoj, vivantaj en malico kaj envio, malamindaj, kaj malamantaj unu la alian.4 Sed kiam aperis la boneco de Dio, nia Savanto, kaj Lia amo al homoj,5 ne per laboroj faritaj en justeco, kiujn ni mem farus, sed laŭ Sia kompato Li savis nin, per la lavado de renasko, kaj per la renovigo de la Sankta Spirito,6 kiun Li riĉe surverŝis sur nin per Jesuo Kristo, nia Savanto;7 por ke ni, justigite per Lia graco, fariĝu heredantoj laŭ la espero de eterna vivo.8 Fidinda estas la diro, kaj mi volas, ke pri tio vi atestadu kun certeco, por ke tiuj, kiuj ekkredis al Dio, zorgu pri bonaj faroj. Tiuj aferoj estas bonaj kaj utilaj al la homoj;9 sed evitu malsaĝajn demandojn kaj genealogiojn kaj diskutojn kaj prileĝajn disputojn, ĉar ili montriĝas senutilaj kaj vanaj.10 Se iu estas herezulo ankoraŭ post unua admono kaj dua, evitu tiun,11 sciante, ke tia homo perversiĝis kaj pekas, estante memkondamnita.12 Kiam mi sendos al vi Artemason aŭ Tiĥikon, rapidu veni al mi al Nikopolis; ĉar mi decidis travintri tie.13 Antaŭen irigu Zenason, la leĝiston, kaj Apoloson sur ilia vojaĝo kiel eble plej rapide, por ke nenio manku al ili.14 Kaj niaj amikoj ankaŭ lernu daŭrigi bonajn laborojn, por necesaj bezonoj, por ke ili ne estu senfruktaj.15 Ĉiuj, kiuj estas ĉe mi, vin salutas. Salutu vi tiujn, kiuj amas nin en la fido. Graco estu kun vi ĉiuj.