Atos 14

1 And it came to pass in Iconium that they entered together into the synagogue of the Jews, and so spake that a great multitude of both Jews and Greeks believed. 2 But the Jews who did not believe stirred up the minds of those of the nations and made them evil-affected against the brethren. 3 They stayed therefore a good while, speaking boldly, confiding in the Lord, who gave witness to the word of his grace, giving signs and wonders to be done by their hands. 4 And the multitude of the city was divided, and some were with the Jews and some with the apostles. 5 And when an assault was making, both of those of the nations and the Jews with their rulers, to use them ill and stone them, 6 they, being aware of it, fled to the cities of Lycaonia, Lystra and Derbe, and the surrounding country, 7 and there they were announcing the glad tidings.

8 And a certain man in Lystra, impotent in his feet, sat, being lame from his mother’s womb, who had never walked. 9 This man heard Paul speaking, who, fixing his eyes on him, and seeing that he had faith to be healed, 10 said with a loud voice, Rise up straight upon thy feet: and he sprang up and walked. 11 But the crowds, who saw what Paul had done, lifted up their voices in Lycaonian, saying, The gods, having made themselves like men, are come down to us. 12 And they called Barnabas Jupiter, and Paul Mercury, because he took the lead in speaking. 13 And the priest of Jupiter who was before the city, having brought bulls and garlands to the gates, would have done sacrifice along with the crowds. 14 But the apostles Barnabas and Paul, having heard it, rent their garments, and rushed out to the crowd, crying 15 and saying, Men, why do ye these things? We also are men of like passions with you, preaching to you to turn from these vanities to the living God, who made the heaven, and the earth, and the sea, and all things in them; 16 who in the past generations suffered all the nations to go in their own ways, 17 though indeed he did not leave himself without witness, doing good, and giving to you from heaven rain and fruitful seasons, filling your hearts with food and gladness. 18 And saying these things, they with difficulty kept the crowds from sacrificing to them.

19 But there came Jews from Antioch and Iconium, and having persuaded the crowds and stoned Paul, drew him out of the city, supposing him to have died. 20 But while the disciples encircled him, he rose up and entered into the city. And on the morrow he went away with Barnabas to Derbe. 21 And having announced the glad tidings to that city, and having made many disciples, they returned to Lystra, and Iconium, and Antioch, 22 establishing the souls of the disciples, exhorting them to abide in the faith, and that through many tribulations we must enter into the kingdom of God. 23 And having chosen them elders in each assembly, having prayed with fastings, they committed them to the Lord, on whom they had believed. 24 And having passed through Pisidia they came to Pamphylia, 25 and having spoken the word in Perga, they came down to Attalia; 26 and thence they sailed away to Antioch, whence they had been committed to the grace of God for the work which they had fulfilled. 27 And having arrived, and having brought together the assembly, they related to them all that God had done with them, and that he had opened a door of faith to the nations. 28 And they stayed no little time with the disciples.

1 In Ikonium gebeurde hetzelfde: Paulus en Barnabas gingen naar de Joodse synagoge en een groot aantal Joden en Grieken kwam tot geloof. 2 Maar de Joden die het geloof afwezen, stookten de niet-Joden op en brachten hen in een vijandige stemming ten opzichte van de christenen. 3 Paulus en Barnabas bleven daar lange tijd en spraken vrijmoedig over de Heer. En Hij bevestigde de verkondiging van zijn genade, door hen in staat te stellen tekenen en wonderen te doen. 4 De mensen in de stad raakten verdeeld: sommigen waren voor de Joden, anderen voor de apostelen. 5 Toen bepaalde niet-Joden, Joden en hun leiders op het punt stonden om Paulus en Barnabas te mishandelen en te stenigen, 6 kwamen die het te weten en vluchtten ze naar de Lykaonische steden Lystra en Derbe en het omliggende gebied. 7 Ook daar verkondigden ze het evangelie.

8 In Lystra was een man die geen macht over zijn voeten had; hij was verlamd vanaf zijn geboorte en had nooit kunnen stappen. 9 Toen hij naar Paulus' boodschap aan het luisteren was, keek deze hem recht aan en zag hij dat de man het geloof had om te worden genezen. 10 Toen riep Paulus: "Ga recht op je voeten staan!" De man sprong op en begon te stappen. 11 Toen de mensen zagen wat Paulus had gedaan, begonnen ze luid in het Lykaonisch te roepen: "De goden zijn in mensengedaante naar ons neergedaald!" 12 Ze noemden Barnabas Zeus en Paulus Hermes, omdat Paulus de woordvoerder was. 13 Vlak buiten de stad was een tempel van Zeus. De priester bracht stieren en bloemenkransen naar de stadspoorten en wilde samen met de mensenmassa offers aan hen brengen. 14 Maar de apostelen – Barnabas en Paulus – hoorden daarvan, scheurden hun kleren, stortten zich in de menigte en riepen: 15 "Vrienden, waarom doen jullie dat? Wij zijn mensen, net als jullie, en het goede nieuws dat wij verkondigen is dat jullie je van deze zinloosheid moeten afkeren naar de levende God, die de hemel en de aarde en de zee met alles daarin heeft gemaakt. 16 In het verleden heeft Hij toegelaten dat alle volken hun eigen gang gingen. 17 Toch liet Hij van zich weten, want Hij toonde zijn goedheid door vanuit de hemel regen en vruchtbare seizoenen aan jullie te geven en te zorgen dat jullie overvloedig te eten hebben en tevreden zijn." 18 Hoewel ze dit zeiden, konden ze de menigte er ternauwernood van weerhouden, offers aan hen te brengen. 19 Toen arriveerden er echter Joodse mensen uit Antiochië en Ikonium, die de mensenmassa voor zich wonnen. Ze stenigden Paulus en sleepten hem de stad uit, in de veronderstelling dat hij dood was. 20 Maar toen de volgelingen van Jezus om hem heen gingen staan, stond hij op en ging hij de stad binnen. De volgende dag vertrok hij met Barnabas naar Derbe.

21 In die stad verkondigden ze het evangelie en maakten ze veel volgelingen van Jezus. Vervolgens keerden ze terug naar Lystra, Ikonium en Antiochië. 22 Daar bemoedigden ze de volgelingen van Jezus en spoorden hen aan om bij het geloof te blijven. "We moeten nog veel ellende doorstaan voordat we Gods koninkrijk binnengaan", zeiden ze. 23 In elke kerkgemeenschap stelden ze oudsten aan, die ze in gebed en vasten opdroegen aan de Heer op wie ze hun vertrouwen hadden gesteld. 24 Nadat ze door Pisidië waren gereisd, kwamen ze in Pamfylië. 25 En nadat ze in Perge het woord hadden verkondigd, gingen ze naar Attalia. 26 Daarvandaan voeren ze terug naar Antiochië, waar ze eerder aan Gods genade waren toevertrouwd voor de taak die ze nu hadden voltooid. 27 Na hun aankomst riepen ze de kerkgemeenschap bijeen en brachten ze verslag uit van wat God door hen had gedaan en hoe Hij de deur van het geloof had geopend voor de niet-Joden. 28 Ze bleven lange tijd bij de volgelingen van Jezus.