Atos 1

1 I composed the first discourse, O Theophilus, concerning all things which Jesus began both to do and to teach, 2 until that day in which, having by the Holy Spirit charged the apostles whom he had chosen, he was taken up; 3 to whom also he presented himself living, after he had suffered, with many proofs; being seen by them during forty days, and speaking of the things which concern the kingdom of God; 4 and, being assembled with them, commanded them not to depart from Jerusalem, but to await the promise of the Father, which said he ye have heard of me. 5 For John indeed baptised with water, but ye shall be baptised with the Holy Spirit after now not many days.

6 They therefore, being come together, asked him saying, Lord, is it at this time that thou restorest the kingdom to Israel? 7 And he said to them, It is not yours to know times or seasons, which the Father has placed in his own authority; 8 but ye will receive power, the Holy Spirit having come upon you, and ye shall be my witnesses both in Jerusalem, and in all Judaea and Samaria, and to the end of the earth. 9 And having said these things he was taken up, they beholding him, and a cloud received him out of their sight. 10 And as they were gazing into heaven, as he was going, behold, also two men stood by them in white clothing, 11 who also said, Men of Galilee, why do ye stand looking into heaven? This Jesus who has been taken up from you into heaven, shall thus come in the manner in which ye have beheld him going into heaven.

12 Then they returned to Jerusalem from the mount called the mount of Olives, which is near Jerusalem, a sabbath-day’s journey off. 13 And when they were come into the city, they went up to the upper chamber, where were staying both Peter, and John, and James, and Andrew, Philip and Thomas, Bartholomew and Matthew, James son of Alphaeus, and Simon the zealot, and Jude the brother of James. 14 These gave themselves all with one accord to continual prayer, with several women, and Mary the mother of Jesus, and with his brethren.

15 And in those days Peter, standing up in the midst of the brethren, said, (the crowd of names who were together was about a hundred and twenty,) 16 Brethren, it was necessary that the scripture should have been fulfilled, which the Holy Spirit spoke before, by the mouth of David, concerning Judas, who became guide to those who took Jesus; 17 for he was numbered amongst us, and had received a part in this service. 18 (This man then indeed got a field with the reward of iniquity, and, having fallen down headlong, burst in the midst, and all his bowels gushed out. 19 And it was known to all the inhabitants of Jerusalem, so that that field was called in their own dialect Aceldama; that is, field of blood.) 20 For it is written in the book of Psalms, Let his homestead become desolate, and let there be no dweller in it; and, Let another take his overseership. 21 It is necessary therefore, that of the men who have assembled with us all the time in which the Lord Jesus came in and went out among us, 22 beginning from the baptism of John until the day in which he was taken up from us, one of these should be a witness with us of his resurrection. 23 And they appointed two, Joseph, who was called Barsabas, who had been surnamed Justus, and Matthias. 24 And they prayed, and said, Thou Lord, knower of the hearts of all, shew which one of these two thou hast chosen, 25 to receive the lot of this service and apostleship, from which Judas transgressing fell to go to his own place. 26 And they gave lots on them, and the lot fell on Matthias, and he was numbered with the eleven apostles.

1 Aan Theofilus. In mijn eerste werk beschreef ik alles wat Jezus heeft gedaan en onderwezen, vanaf het begin 2 tot de dag dat Hij in de hemel werd opgenomen, nadat Hij door de kracht van de Heilige Geest instructies had gegeven aan de apostelen die Hij had gekozen. 3 Na zijn lijden had Jezus de apostelen veertig dagen lang getoond dat Hij leefde, door dikwijls aan hen te verschijnen en hun te vertellen over Gods koninkrijk. 4 Terwijl ze een keer samen de maaltijd gebruikten, gaf Hij hun de opdracht: "Vertrek niet uit Jeruzalem, maar wacht op de vervulling van de belofte van mijn Vader waarover Ik jullie heb verteld. 5 Want Johannes doopte met water, maar jullie zullen over enkele dagen worden gedoopt met de Heilige Geest." 6 Zij die waren samengekomen, vroegen Hem: "Heer, gaat U ongeveer nu het koningschap van Israël herstellen?" 7 Hij antwoordde: "Jullie hoeven de tijden en momenten niet te kennen die de Vader op grond van zijn eigen gezag heeft bepaald. 8 Maar wanneer de Heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en mijn getuigen worden, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria, zelfs tot in de uithoeken van de aarde." 9 Na dit te zeggen werd Hij voor hun ogen weggenomen naar omhoog, en een wolk nam Hem uit hun zicht. 10 Terwijl Hij bij hen vandaan ging en ze nog naar de hemel tuurden, stonden er opeens twee mannen in witte kleren bij hen. 11 Ze zeiden: "Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken? Deze Jezus, die van bij jullie in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie Hem naar de hemel hebben zien gaan."

12 Toen keerden de apostelen naar Jeruzalem terug, vanaf de berg die Olijfberg heet en dicht bij Jeruzalem ligt – op een sabbatsreis verwijderd. 13 Daar aangekomen gingen ze naar de bovenzaal waar ze verbleven. Dit waren Petrus, Johannes, Jakobus en Andreas, Filippus, Tomas, Bartolomeüs en Matteüs, Jakobus, de zoon van Alfeüs, Simon de Zeloot en Judas, de zoon van Jakobus. 14 Zij waren allen voortdurend en eensgezind aan het bidden, samen met een aantal vrouwen, waaronder Jezus' moeder Maria, en met zijn broers.

15 Het was in die periode dat Petrus te midden van de gelovigen – een groep van ongeveer 120 personen – opstond en zei: 16 "Geloofsgenoten, het Schriftgedeelte moest in vervulling gaan, waarin de Heilige Geest bij monde van David profeteerde over Judas, die de mensen die Jezus arresteerden naar Hem toe geleid heeft. 17 Judas werd als een van ons beschouwd en had een aandeel in onze dienende taak gekregen. 18 Hij kocht een stuk grond met het loon voor het kwaad dat hij had gedaan. Daar viel hij voorover, zijn lichaam scheurde open en zijn ingewanden puilden naar buiten. 19 Dat raakte bekend onder alle inwoners van Jeruzalem. Daarom heet dat stuk grond in hun taal Akeldama, wat ‘bloedgrond’ betekent. 20 Want in het boek Psalmen staat: ‘Laat zijn woonplaats verlaten zijn en laat er niemand wonen’ en ‘Laat een ander zijn positie als verantwoordelijke overnemen’. 21 Daarom moet iemand anders, die de hele tijd bij ons is geweest toen de Heer Jezus onder ons leefde – 22 te beginnen met zijn doop door Johannes tot de dag dat Hij bij ons is weggenomen naar omhoog – samen met ons getuige van zijn verrijzenis zijn." 23 Er werden twee kandidaten voorgesteld: Jozef Barsabbas die ook wel Justus werd genoemd, en Mattias. 24 De gelovigen baden: "Heer, U kent de harten van alle mensen, wilt U aanwijzen wie van deze twee U heeft uitgekozen 25 om de dienende taak als apostel over te nemen van Judas, die deze positie heeft verlaten en nu op de plaats is die hem toekomt." 26 Er werd tussen hen geloot en het lot viel op Mattias. Zo werd hij een apostel, samen met de andere elf.