Marcos 11

1 And when they draw near to Jerusalem, to Bethphage and Bethany, at the mount of Olives, he sends two of his disciples, 2 and says to them, Go into the village which is over against you, and immediately on entering into it ye will find a colt tied, upon which no child of man has ever sat: loose it and lead it here. 3 And if any one say to you, Why do ye this? say, The Lord has need of it; and straightway he sends it hither. 4 And they departed, and found a colt bound to the door without at the crossway, and they loose him. 5 And some of those who stood there said to them, What are ye doing, loosing the colt? 6 And they said to them as Jesus had commanded. And they let them do it. 7 And they led the colt to Jesus, and cast their clothes upon it, and he sat on it; 8 and many strewed their clothes on the way, and others cut down branches from the trees and went on strewing them on the way. 9 And those going on before and those following cried out, Hosanna! blessed be he that comes in the Lord’s name. 10 Blessed be the coming kingdom of our father David. Hosanna in the highest! 11 And he entered into Jerusalem and into the temple; and having looked round on all things, the hour being already late, he went out to Bethany with the twelve.

12 And on the morrow, when they were gone out of Bethany, he hungered. 13 And seeing from afar off a fig-tree which had leaves, he came, if perhaps he might find something on it. And having come up to it he found nothing but leaves, for it was not the time of figs. 14 And answering he said to it, Let no one eat fruit of thee any more for ever. And his disciples heard it. 15 And they come to Jerusalem, and entering into the temple, he began to cast out those who sold and who bought in the temple, and he overthrew the tables of the moneychangers and the seats of the dove-sellers, 16 and suffered not that any one should carry any package through the temple. 17 And he taught saying to them, Is it not written, My house shall be called a house of prayer for all the nations? but ye have made it a den of robbers. 18 And the chief priests and the scribes heard it, and they sought how they might destroy him; for they feared him, because all the crowd were astonished at his doctrine. 19 And when it was evening he went forth without the city. 20 And passing by early in the morning they saw the fig-tree dried up from the roots. 21 And Peter, remembering what Jesus had said, says to him, Rabbi, see, the fig-tree which thou cursedst is dried up. 22 And Jesus answering says to them, Have faith in God. 23 Verily I say to you, that whosoever shall say to this mountain, Be thou taken away and cast into the sea, and shall not doubt in his heart, but believe that what he says takes place, whatever he shall say shall come to pass for him. 24 For this reason I say to you, All things whatsoever ye pray for and ask, believe that ye receive it, and it shall come to pass for you. 25 And when ye stand praying, forgive if ye have anything against any one, that your Father also who is in the heavens may forgive you your offences. 26 But if ye do not forgive, neither will your Father who is in the heavens forgive your offences.

27 And they come again to Jerusalem. And as he walked about in the temple, the chief priests and the scribes and the elders come to him, 28 and they say to him, By what authority doest thou these things? and who gave thee this authority, that thou shouldest do these things? 29 And Jesus answering said to them, I also will ask you one thing, and answer me, and I will tell you by what authority I do these things: 30 The baptism of John, was it of heaven, or of men? answer me. 31 And they reasoned with themselves, saying, If we should say, Of heaven, he will say, Why then have ye not believed him? 32 but should we say, Of men — they feared the people; for all held of John that he was truly a prophet. 33 And they answering say to Jesus, We do not know. And Jesus answering says to them, Neither do I tell you by what authority I do these things.

1 Toen ze in de buurt van Jeruzalem kwamen – bij Betfagé en Betanië, die tegen de Olijfberg liggen – stuurde Jezus twee van zijn leerlingen vooruit. 2 Hij zei tegen hen: "Ga naar het dorp dat voor jullie ligt. Meteen bij het binnengaan zullen jullie een vastgebonden jonge ezel zien, die nog nooit door iemand is bereden. Maak hem los en breng hem hier. 3 Als iemand jullie vraagt: ‘Wat doen jullie daar?’, zeg dan: ‘De Heer heeft hem nodig en zal hem meteen naar hier terugsturen.’" 4 Ze vertrokken en troffen een jonge ezel aan op straat, vastgebonden bij een deur. Toen ze hem losmaakten, 5 vroegen enkele mensen die daar stonden: "Waarom maken jullie die ezel los?" 6 Ze antwoordden overeenkomstig Jezus' instructies en de mensen lieten hen begaan. 7 Toen ze de jonge ezel bij Jezus hadden gebracht en hun mantels erop hadden gelegd, ging Hij erop zitten. 8 Veel mensen spreidden hun mantels uit op de weg, anderen takken met bladeren die ze in de velden hadden gekapt. 9 De mensen die voor en achter Hem wandelden, riepen:

"Hosanna! Gezegend is Hij

die komt in de naam van de Heer!

10 Gezegend is het komende koninkrijk

van onze vader David!

Hosanna aan de Allerhoogste!"

11 Jezus ging Jeruzalem binnen, het tempelterrein op. Nadat Hij alles uitgebreid had bekeken en het laat was geworden, ging Hij met de Twaalf naar Betanië.

12 De volgende ochtend, toen ze Betanië weer verlieten, kreeg Hij honger. 13 Hij zag in de verte een vijgenboom in blad staan en ging kijken of er iets eetbaars aan zat. Eenmaal bij de boom vond Hij alleen maar bladeren, want het was niet de juiste tijd voor vijgen. 14 Hij zei tegen de boom: "Laat niemand ooit nog vruchten van jou eten!" Zijn leerlingen hoorden wat Hij zei. 15 Toen ze in Jeruzalem waren aangekomen, ging Hij het tempelterrein op. Daar begon Hij de mensen weg te jagen die op het tempelterrein aan het kopen of verkopen waren. Hij gooide de tafels van de geldwisselaars en de zitbanken van de duivenverkopers omver 16 en liet niet toe dat iemand voorwerpen over het tempelterrein droeg. 17 Hij legde aan hen uit: "Er staat toch in de Schriften: ‘Mijn huis zal een gebedshuis voor alle volken worden genoemd’? Maar jullie hebben er een rovershol van gemaakt." 18 De hoofdpriesters en de Schriftgeleerden hoorden het. Ze zochten naar een manier om Hem om te brengen, want ze waren bang voor Hem omdat de hele menigte diep onder de indruk was van zijn onderwijs. 19 Toen het avond werd, gingen Jezus en zijn leerlingen de stad uit. 20 Toen ze de volgende ochtend op de terugweg waren, zagen ze dat de vijgenboom vanaf de wortels was verdord. 21 Petrus herinnerde zich wat er eerder was gebeurd en zei tegen Jezus: "Rabbi, kijk, de vijgenboom die U had vervloekt is verdord." 22 Jezus antwoordde: "Geloof maar in God. 23 Ik verzeker jullie, als iemand tegen deze berg zegt: kom van je plaats en stort jezelf in zee, en in zijn hart niet twijfelt maar gelooft dat wat hij zegt zal gebeuren, dan zal het voor hem worden gedaan. 24 Daarom zeg Ik jullie: als je ergens om vraagt in je gebed, wat het ook is, geloof dat je het hebt ontvangen en je zal het krijgen. 25 En wanneer je staat te bidden terwijl je iets tegen iemand hebt, vergeef het hem; dan zal je hemelse Vader ook jouw zonden vergeven."

27 Ze kwamen opnieuw in Jeruzalem en terwijl Jezus over het tempelterrein wandelde, kwamen de hoofdpriesters, de Schriftgeleerden en de oudsten naar Hem toe. 28 Ze vroegen Hem: "Op grond van welke bevoegdheid doet U deze dingen? En wie heeft de bevoegdheid gegeven om ze te doen?" 29 Jezus antwoordde: "Ik zal jullie één vraag stellen. Als jullie Mij antwoorden, zal Ik jullie vertellen op grond van welke bevoegdheid Ik deze dingen doe. 30 De doop van Johannes, kwam die van God of van de mensen? Wat is jullie antwoord?" 31 Ze overlegden met elkaar: "Als we zeggen: van God, zal Hij zeggen: Waarom geloven jullie hem dan niet? 32 Maar als we zeggen: van de mensen …" Ze waren bang voor de menigte, want iedereen was ervan overtuigd dat Johannes werkelijk een profeet was. 33 Daarom antwoordden ze Jezus: "Wij weten het niet." Toen zei Jezus tegen hen: "Dan vertel Ik jullie ook niet op grond van welke bevoegdheid Ik deze dingen doe."