Força na fraqueza
7 Şi ca să nu mă umflu de mîndrie, din pricina strălucirii acestor descoperiri, mi -a fost pus un ţepuş în carne, un sol al Satanei, ca să mă pălmuiască, şi să mă împedece să mă îngîmf.8 De trei ori am rugat pe Domnul să mi -l ia.9 Şi El mi -a zis: ,,Harul Meu îţi este de ajuns; căci puterea Mea în slăbiciune este făcută desăvîrşită. Deci mă voi lăuda mult mai bucuros cu slăbiciunile mele, pentruca puterea lui Hristos să rămînă în mine.10 De aceea simt plăcere în slăbiciuni, în defăimări, în nevoi, în prigoniri, în strîmtorări, pentru Hristos; căci cînd sînt slab, atunci sînt tare.
Nas Escrituras, o cristão é comparado a um vaso. E, por sua própria natureza, um vaso só tem utilidade quando está vazio, para que possa ser preenchido. Esse é o conceito da graça de Deus: primeiro, ela nos esvazia de nós mesmos para que, então, possamos ser cheios dela (Gálatas 2:20).
E como isso acontece? Deus permite que o nosso ego seja quebrado por meio das lutas, provações e sofrimentos. Se apenas a glória se manifestasse em nós, e jamais fôssemos submetidos à cruz de Cristo, correríamos o risco de nos tornarmos autossuficientes em nossa fé. Algumas teologias modernas chegam a sugerir, ainda que de forma sutil, que Deus depende de nós, e não nós d’Ele. No entanto, não podemos esquecer que tudo o que Deus fez por nós foi por amor. Ainda somos totalmente dependentes da Sua graça e imerecedores de Sua bondade (Efésios 2:8-9).
Precisamos enxergar as lutas, provações e sofrimentos enfrentados por amor a Cristo sob uma perspectiva espiritual: eles também são instrumentos de crescimento e aperfeiçoamento. Isso não significa que o sofrimento seja o plano ideal de Deus para nós, pois Ele sempre deseja o nosso bem. Contudo, quando passarmos por aflições, não devemos perder o ânimo nem nos desesperar, porque Cristo venceu o mundo. E, se Ele venceu, também somos vencedores por meio d’Ele (João 16:33).
Deus lhe abençoe!
Se a graça é favor imerecido, ela se aperfeiçoa em nós quando sofremos o que merecemos para desfrutar do que não merecemos. (Aureliano Jr.)