1 ओकर पाछे वहे दिन, येशू घर छोरके गालील समुन्दरके आँरितिर चलगिलाँ। 2 तब मनैनके बहुत बरवार भीड़ हुँकार थेन जमा होगिलिन। तबेकमारे ऊ लाउमे चहुँरगिलाँ, और ओम्ने बैठ्गिलाँ, जब बहुत्ते मनै हुँकार आँजरपाँजर ठरह्याइल रहिँत। 3 येशू उ मनैनहे बहुत्ते चिज दृष्टान्तमे बतैलाँ, और कलाँ, "एकथो किसान अपन खेट्वामे कौनो बिया बुई निक्रल। 4 जब किसान बिया बुइतेहे, ओम्नेमेसे कौनो बिया डग्रिम गिरगिलाँ, और उ बियाहे चिरैँ खादेलाँ। 5 कौनो बिया पठराहा जमिनमे परलाँ, जहाँ धेउर माटी नै रहे। यी झत्तेहेँ जामगिलाँ, काकरेकी यम्ने माटी धेउर गहिँर नै रहे। 6 पर यी बोँट दिनके धेउर घामके कारण कुल्मुलागिल, और गहिँर जर नै हुइलक कारणसे यी सुखाके मुगिल। 7 कौनो आकुर बिया असिन ठाउँमे परल, जहाँ झर्कत्ती जामल रहे। और उ झर्कत्ती बोँटहे दाबदेहल। 8 आकुर बिया मल्गर जमिनमे परलाँ। और ओइने कौनो सौ, कौनो साठी और कौनो तीस गुणा फारा फरैलाँ। 9 यदि तुहुरे बुझे चहथो कलेसे, यी बातमे ध्यान देऊ कि मै अब्बे तुहुरिन्से का कनु।"
10 तब् चेलनके आके हुँकिन्हे पुँछ्लाँ, "अप्नि ओइन्से काकरे दृष्टान्तमे बात बत्वैथी?" 11 येशू ओइन्हे जवाफ देलाँ, "तुहुरिन्हे ते परमेश्वरके राजके भेद जन्ना ज्ञान देगिल बा। पर ओइन्हे भर नै देगिल हो। 12 जिहिहे फेन मोरिक शिक्षा बुझ्ना इच्छा बा, परमेश्वर उहिहे आकुर धेउर ज्ञान दिहीँ। काकरेकी जेकर थेन बा, उहिहे देजाई। पर जे मोरिक शिक्षा बुझ्ना धेउर चाहा नै करत, ते परमेश्वर उहिसे उ ज्ञानहे फेन दूर लैजिहीँ, जोन ओकर थेन थोरचे बतिस। 13 तबेकमारे मै ओइन्से दृष्टान्तमे बोल्थुँ: ‘काकरेकी मै ज्या करथुँ, उ ओइने हेरथाँ, पर ओइने नै देख्थाँ। ओइने मोरिक बोली सुन्थाँ, पर ओइने यकर मतलब नै बुझ्थाँ।’ 14 यशैया अगमवक्तक अगमवाणी ओइन्केमे पूरा हुइल बा:
‘सुन्ना ते तुहुरे सुन्थो,
पर कबु नै बुझ्थो।
हेरना ते तुहुरे हेर्थो,
पर कबु नै देख्थो।
15 काकरेकी यी मनैनके मन सुस्त होगिल बतिन।
और ओइन्के कान बहिर होगिल बतिन।
और ओइने अपन आँखी तुमलेले बताँ।
नै ते ओइने आँखीलेके देख्ताँ,
कानलेके सुन्ताँ,
मनेलेके बुझ्ताँ और घुमजिना रहिँत।
तब् मै ओइन्हे चोख्वैतुँ।’"
16 "पर धन्य हुइँत तुहुरिन्के आँखी, काकरेकी ओइने देख्थाँ। धन्य हुइँत तुहुरिन्के कान, काकरेकी ओइने सुन्थाँ। 17 जात्तिके, मै तुहुरिन्हे कहतुँ, तुहुरिन्के देखल बात बहुत्ते अगमवक्तनके और धर्मी जनहुँक्रे हेरना गजब मन करलाँ, पर नै देख्लाँ। और तुहुरिन्के सुनल बात सुन्ना गजब मन रहिन, पर नै सुने भेटैलाँ।"
18 "आब किसानके दृष्टान्तके मतलब सुनो। 19 जब केऊ राज्यक वचन सुनत, और उहिहे नै बुझत। तब् शैतान आइत और ओकर मनमे बुइल वचन छिनके लैजाइत। यी दृष्टान्तके मतलब यी हो कि यदि केऊ दोसुर जहनहे वचन सुनाइत कलेसे, ऊ किसानके बिया छिटुइया हस हो। कौनो मनै उ बिया हस हुइँत, जेने डगरमे गिरल रहिँत। 20 कौनो मनै पठराहा जमिन हस हुइँत, जेम्ने कौनो बिया गिरल। जस्तेहेँके ओइने वचन सुन्थाँ, और ओइने खुशीसे लैलेथाँ। 21 ओइने परमेश्वरके वचनहे अपन मनके गहिँराइमे जरसे बह्रे नै देथाँ। और ओइने यिहिहे थोरिक समयसमके लग किल विश्वास करथाँ। जस्तेके ओइन्के जीवन कर्रा होजैथिन, या वचन स्वीकार करेबेर जब ओइन्हे समस्या अइथिन, ओइने हार मानजिथाँ। 22 जोन बिया झर्कत्तीमे गिरल, ओइने उ मनैनके हस हुइँत जेने वचनहे सुन्थाँ। पर जीवनके जरुरीहे लेके ओइने रोट्दिन चिन्ता करथाँ। धनी बनक लग और दोसुर चिज पैना लालचमे ओइने मूर्ख बनजिथाँ। तबेकमारे परमेश्वरके वचनहे ओइने बिस्राजिथाँ। और अपन जीवनहे ओसिके नै जिथाँ जसिके परमेश्वर चहथाँ। 23 कौनो मनै मल्गर जमिनमे बुइल बियक हस रथाँ। ओइने वचनहे सुन्थाँ, यिहिहे मानलेथाँ, और ओइने ओस्तेहेँ करथाँ जसिन परमेश्वर चहथाँ कि ओइने करिँत्। ओइने उ मजा फारा हस हुइँत, जे तीस गुणा, साठी गुणा और सौ गुणा फारा देहत।"
24 येशू फेनदोस्रे ओइन्हे दोसुर दृष्टान्त सुनैलाँ: "स्वर्गक राज एकथो जिम्दरवा हस हो, जे अपन खेट्वामे मजा बिया बुइल। 25 पर जब मनै सुततिहिँत, तब् जिम्दरवक दुश्मन आइल, और गोहूँक बिच्चे-बिच्चेम सोहुँ बोके चलगिल। 26 जब बोँट निकरके ओम्ने दाना लागल, तब् सोहुँ फेन देखा परल। 27 जिम्दरवक नोकरनके आके उहिहे कलाँ, ‘का अप्नि, अपन खेट्वामे मजा बिया नै बुइल रही? वहाँ सोहुँ कहाँसे आइल?’ 28 जिम्दरवा ओइन्हे कहल, ‘कौनो एकथो दुश्मन आके सोहुँ बोदेहल बा।’ नोकरनके उहिहे पुँछ्लाँ, ‘का हम्रे जाके उ सोहुँ पनाई?’ 29 पर उ जिम्दरवा कहल, ‘नाई, ओसिक ना करो, नै ते तुहुरे सोहुँ उँखारेबेर गोहूँ फेन उँखारदेबो। 30 कटना सिजनसम दुन्हुनहे संगसंगे बाह्रे देऊ।’ काटेबेर कटुइयनहे कबुँ, ‘आघे सोहुँ उँखारके जराइक लग पुल्ला बाँधो, पर गोहूँ भर मोरिक बक्खारीमे धारो।’"
31 येशू ओइन्हे एकथो दोसुर दृष्टान्त कलाँ, "परमेश्वरके राज धर्तीक सक्कु बियामेसे सक्कुहुनसे छुटी लहटक बिया हस हो। 32 ओसिक ते लहटक बिया सक्कु बियामेसे छुटी हो। पर यी जब भारी हुइत। तब बहरके बारीक सक्कु सागसब्जीनसे ढेंग होजाइत। यकर असिन नम्मा-नम्मा दहियाँ हुइथिस कि आकाशमे उरुइया चिरैँ फेन यकर दहियँक छाहीँमे ठाँट बनाई सेक्थाँ।"
33 येशू ओइन्हे दोसुर दृष्टान्त कलाँ, "स्वर्गक राज खमीर हस हो, जोन एकथो जन्नी मनैया पच्चीस किलो पीठामे मिलाइल। और उ पूरा पीठा खमीरसे फुलके ठिक नै हुइतसम् उहिहे एकथो ठाउँमे धारल।"
34 येशू यी सक्कु बात मनैनहे दृष्टान्तमे कलाँ। बिना दृष्टान्तके ऊ ओइन्हे कुछु फेन नै कलाँ। 35 अगमवक्तक माध्यमसे परमेश्वरके कहल वचन असिके पूरा हुइल:
"मै अपन मुह्हे दृष्टान्त कती खोलम,
संसारके उत्पत्तिसे नुकाके धारल बात मै बतैम।"
36 तब् येशू भीड़हे छोरके घरेम गैलाँ, और हुँकार चेलनके हुँकार थेन आके कलाँ, "हम्रिहिन्हे खेट्वक सोहुँक दृष्टान्तके मतलब बतादी।" 37 ऊ ओइन्हे जवाफ देलाँ, "मजा बिया छिटुइया मै, मनैयक छावा हइतुँ। 38 खेट्वा संसारके मनै हुइँत। मजा बिया भर परमेश्वरके राजके मनै हुइँत, और सोहुँ शैतानके मनै हुइँत। 39 सोहुँ लगुइया दुश्मन भर शैतान हो। कट्नी उ समयहे जनाइत, जब संसारके अन्त्य हुई। कटुइयन स्वर्गदूतनके हुइताँ। 40 जसिके सोहुँहे उँखारके आगीमे भसम करजाजाइत, संसारके अन्त्यमे फेन ओस्तेहेँ हुई। 41 मै, मनैयक छावा अपन स्वर्गदूतनहे पठैम। और ओइने परमेश्वरके राजमे पाप करे लगैना सक्कु कारण और खराब काम करुइया सक्कुहुनहे वहाँसे निकारदिहीँ। 42 और स्वर्गदूतनके ओइन्हे आगिक भट्ठीमे फेँकादिहीँ। वहाँ मनै रुइहीँ और कष्टमे दाँत किचकिचैहीँ। 43 तब् धर्मी जनहुँक्रे अपन बाबक राजमे सूर्य हस चहकार हुइहीँ। यदि तुहुरे बुझे चहथो कलेसे, यी बातमे ध्यान देऊ कि मै अब्बे तुहुरिन्से का कनु।"
44 येशू कलाँ, "स्वर्गक राज कौनो मनैयक एकथो खेट्वामे गारके धारल धन हस हो। जहाँ एकथो दोसुर मनैया भेटाइत, और फेनदोस्रे कोरके नुकादेहत, ताकि दोसुर जाने ना भेटाँइत। तब उ मनैया आनन्दित होके चलजाइत, और अपन थेन रहल सक्कु चिज बेँचके उ खेट्वाहे किनलेहत।"
45 येशू कलाँ, "फेनदोस्रे स्वर्गक राज मजा हिरामोती खोजुइया एकथो व्यापारी हस हो। 46 ऊ एकथो बहुमूल्य मोती भेटाइल, ते ऊ जाके अपन थेन रहल सक्कु चिज बेँचके उ मोतीहे किनलेहत।"
47 येशू कलाँ, "स्वर्गक राज समुन्दरमे मच्छी मारक लग फेँकाइल जाल हस फेन हो, जेम्ने हर मेरके मच्छी परथाँ। 48 और जब जाल भरगिल, ते मनै उहिहे तानके आँरितिर निकरलाँ। और बैठके मजा-मजा मच्छी भर छिट्वामे जमा करलाँ, और काम नै लग्ना मच्छी भर सक्कु बाहेर फेँकादेलाँ। 49 ओस्तेके यी संसारके अन्त्यमे हुई, स्वर्गदूतनके आके दुष्ट मनैनहे धर्मी मनैनके बिच्चेमसे अलग करहीँ, 50 और दुष्ट मनैनहे आगिक भट्ठीमे फेँकादिहीँ। जहाँ मनै रुइहीँ, और कष्टमे दाँत किचकिचैहीँ।"
51 येशू पुँछ्लाँ, "का तुहुरे यी सक्कु बात बुझ्लो?" ओइने हुँकिन्हे जवाफ देलाँ, "बुझ्ली।" 52 तब् येशू ओइन्हे कलाँ, "तुहुरिन्मेसे प्रत्येक एक जाने, जे परमेश्वरके खुशीक खबरके शिक्षा देहत, और स्वर्गक राजमे मोरिक चेला फेन बा। ऊ एकथो असिन मनैयक हस हो, जेकर घरेम गोदाम बा, और जे लावा और पुरान दुनु बहुमूल्य सामान बाहेर नाने सेकदारत।"
53 यी सक्कु दृष्टान्त बताके सेकके येशू वहाँसे चलगिलाँ। 54 तब् अपन नगरमे आके ऊ ओइन्के बैठक भवनमे ओइन्हे असिन शिक्षा देलाँ कि उ सक्कु जहनहे अचम्म लग्लिन, और ओइने कहे लग्लाँ, "यिहिहे यी सक्कु ज्ञान और चमत्कार करना शक्ति कहाँसे मिल्लिस? 55 का यी सिकर्मीक छावा नै हो? का यकर दाईक नाउँ मरियम और यकर भैयन याकूब, योसेफ, सिमोन और यहूदा नै हुइँत? 56 का यकर सक्कु बाबुनहे हम्रे नै लेले हुई? तब् यिहिहे यी सक्कु कहाँसे मिल्लिस?" 57 तब् ओइने हुँकिन्हे विश्वास करनासे अस्वीकार करदेलाँ। पर येशू ओइन्हे कलाँ, "परमेश्वरके अगमवक्ता जहाँ फेन जाइत, उहिहे वहाँ आदर मिल्थिस। पर अपन गाउँमे, अपन घरेम, अपन नातपाँतनके बिच्चेम ओकर आदर नै हुइथिस।" 58 तब् ओइन्के अविश्वासके कारण ऊ वहाँ धेउर शक्तिशाली काम नै करलाँ।