1 auch euch, die ihr tot waret in euren Vergehungen und Sünden, 2 in welchen ihr einst wandeltet nach dem Zeitlauf dieser Welt, nach dem Fürsten der Gewalt der Luft, des Geistes, der jetzt wirksam ist in den Söhnen des Ungehorsams; 3 unter welchen auch wir einst alle unseren Verkehr hatten in den Lüsten unseres Fleisches, indem wir den Willen W. die Willen, d. h. alles was das Fleisch und die Gedanken wollten des Fleisches und der Gedanken taten und von Natur Kinder des Zorns waren, wie auch die übrigen.
4 Gott aber, der reich ist an Barmherzigkeit, wegen seiner vielen Liebe, womit er uns geliebt hat, 5 als auch wir in den Vergehungen tot waren, hat uns mit dem Christus lebendig gemacht, -durch Gnade seid ihr errettet- 6 und hat uns mitauferweckt und mitsitzen lassen in den himmlischen Örtern in Christo Jesu, 7 auf daß er in den kommenden Zeitaltern den überschwenglichen Reichtum seiner Gnade in Güte gegen uns erwiese in Christo Jesu. 8 Denn durch die Gnade seid ihr errettet, mittelst des Glaubens; und das nicht aus euch, Gottes Gabe ist es; 9 nicht aus Werken, auf daß niemand sich rühme. 10 Denn wir sind sein Werk, O. Gebilde geschaffen in Christo Jesu zu guten Werken, welche Gott zuvor bereitet hat, auf daß wir in ihnen wandeln sollen.
11 Deshalb seid eingedenk, daß ihr, einst die Nationen im Fleische, welche Vorhaut genannt werden von der sogenannten Beschneidung, die im Fleische mit Händen geschieht, 12 daß ihr zu jener Zeit ohne O. getrennt von, außer Verbindung mit Christum waret, entfremdet dem Bürgerrecht Israels, und Fremdlinge betreffs der Bündnisse der Verheißung, keine Hoffnung habend, und ohne Gott O. und Atheisten, d. h. nicht an Gott glaubend in der Welt. 13 Jetzt aber, in Christo Jesu, seid ihr, die ihr einst fern waret, durch das Blut des Christus nahe geworden.
14 Denn er ist unser Friede, der aus beiden eines gemacht und abgebrochen hat die Zwischenwand der Umzäunung, 15 nachdem er in seinem Fleische die Feindschaft, das Gesetz der Gebote in Satzungen, hinweggetan hatte, auf daß er die zwei, Frieden stiftend, in sich selbst zu einem neuen Menschen schüfe, 16 und die beiden in einem Leibe mit Gott versöhnte durch das Kreuz, nachdem er durch dasselbe die Feindschaft getötet hatte. 17 Und er kam und verkündigte W. evangelisierte Frieden, euch, den Fernen, und Frieden den Nahen. 18 Denn durch ihn haben wir beide den Zugang durch einen Geist zu dem Vater. 19 Also seid ihr denn nicht mehr Fremdlinge und ohne Bürgerrecht, O. und Beisassen sondern ihr seid Mitbürger der Heiligen und Hausgenossen Gottes, 20 aufgebaut auf die Grundlage der Apostel und Propheten, indem Jesus Christus selbst Eckstein ist, 21 in welchem der ganze Bau, wohl zusammengefügt, wächst zu einem heiligen Tempel im Herrn, 22 in welchem auch ihr mitaufgebaut werdet zu einer Behausung Gottes im Geiste.
Mai te Mate ki te Ora
1 Me koutou anō nāna i whakaora, i te mea he tūpāpaku i ngā hē, i ngā hara, 2 i hāereerea rā e koutou i mua i runga i tā tēnei ao tikanga, i tā te rangatira o te kaha o ngā kapua, o te wairua e mahi nei ināianei i roto i ngā tama a te tutū. 3 Arā, i ērā hoa o tātou katoa i mua, i a tātou e noho ana i runga i ngā hiahia o tō tātou kikokiko, e mahi ana i ngā mea e paingia ana e te kikokiko, e te whakaaro, i te māoritanga hoki he tamariki nā te riri, he pērā me ērā atu.
4 Ko tā te Atua ia tēnei, ranea rawa hoki tāna mahi tohu, nui atu tōna aroha i arohaina mai ai tātou e ia, 5 i te mea he tūpāpaku tātou i ngā hē, whakaorangia ngātahitia ana tātou e ia me te Karaiti, he aroha noa i whakaorangia ai koutou; 6 ā, whakaarahia ngātahitia ana e ia, whakanohoia ngātahitia ana ki ngā wāhi o te rangi i roto i a Karaiti Īhu; 7 kia whakakitea ai e ia i ngā wā e haere ake nei te hira o te taonga a tōna aroha noa, i a ia ka manaaki i a tātou i roto i a Karaiti Īhu. 8 Nā te aroha noa hoki koutou i whakaorangia ai i runga i te whakapono; ehara anō hoki tēnei i te mea nō koutou; he mea hōmai noa nā te Atua. 9 Ehara i ngā mahi, kei whakamanamana te tangata. 10 He mahinga hoki tātou nāna, he mea hanga i roto i a Karaiti Īhu mō ngā mahi pai i whakaritea e te Atua i mua hei hāereerenga mō tātou.
Kotahi i roto i te Karaiti
11 Nā, kia mahara he tauiwi koutou i mua nō te wāhi ki te kikokiko, e kīia ana hoki ko "te Kotingakore" e tēnei e kīia nei ko "te Kotinga" – arā tō te kikokiko, he mea nā te ringa – 12 i taua wā he mea motu kē atu koutou i a te Karaiti, ehara i te tangata whenua nō Īharaira, he tangata kē ki ngā kawenata o te mea i whakaaria mai i mua, kāhore he tūmanakotanga atu, he hunga Atuakore i te ao. 13 Nā, ināianei i roto i a Karaiti Īhu, ko koutou, ko te hunga i tawhiti i mua, kua meinga e ngā toto o te Karaiti kia tata.
14 Ko ia hoki tō tātou maunga rongo, nāna i mea ngā mea e rua kia kotahi, whakahoroa iho e ia te pātū e ārai ana i waenga. 15 Whakakāhoretia ana hoki e ia ki tōna kikokiko te mauāhara, arā te ture i ngā kupu ako, i ngā tikanga; kia hangā ai i roto i a ia te tokorua hei tangata kotahi, hei tangata hou, kia mau ai te rongo i a ia; 16 kia houhia ai anō hoki e ia te rongo a te tokorua ki te Atua i roto i te tinana kotahi, he meatanga nā te rīpeka, mā reira hoki e whakamate te mauāhara. 17 Ā, haere mai ana ia, kauwhau ana i te maunga rongo ki a koutou i tawhiti, ki te hunga hoki e tata ana. 18 Nāna hoki tātou, te tokorua nei, i whai tatanga atu ai i roto i te Wairua kotahi ki te Matua.
19 Nā reira, ehara koutou i te tāngata kē, i te manene rānei; engari he tāngata whenua koutou tahi ko te hunga tapu, nō te whare hoki o te Atua; 20 he mea hanga ki runga ki te tūranga o ngā āpōtoro rātou ko ngā poropiti, ko Īhu Karaiti anō hei tino kāmaka mō te kokonga; 21 kei roto nei i a ia tēnā whare, tēnā whare, he mea āta tātai mārie, ka tupu hei whare tapu i roto i te Ariki; 22 me koutou anō e hangā tahitia ana i roto i a ia, hei nohoanga mō te Atua, he mea nā te Wairua.