Pular para o conteúdo
Publicidade

Jeremias 40

MRI2012

1 Das Wort, welches von seiten Jehovas zu Jeremia geschah, nachdem Nebusaradan, der Oberste der Trabanten, ihn von Rama entlassen hatte, als er ihn holen ließ, und er mit Ketten gebunden war inmitten aller Weggeführten von Jerusalem und Juda, die nach Babel weggeführt wurden. 2 Und der Oberste der Trabanten ließ Jeremia holen und sprach zu ihm: Jehova, dein Gott, hat dieses Unglück über diesen Ort geredet; 3 und Jehova hat es kommen lassen und hat getan, wie er geredet hatte; denn ihr habt gegen Jehova gesündigt und auf seine Stimme nicht gehört, und so ist euch solches geschehen. 4 Und nun siehe, ich löse dich heute von den Ketten, die an deinen Händen sind; wenn es gut ist in deinen Augen, mit mir nach Babel zu kommen, so komm, und ich werde mein Auge auf dich richten; wenn es aber übel ist in deinen Augen, mit mir nach Babel zu kommen, so laß es. Siehe, das ganze Land ist vor dir; wohin es gut und wohin es recht ist in deinen Augen zu gehen, dahin gehe. - 5 Und da er sich noch nicht entschließen konnte Eig. sich noch nicht dahin oder dorthin wenden wollte, sprach er: So kehre zurück zu Gedalja, dem Sohne Achikams, des Sohnes Schaphans, welchen der König von Babel über die Städte Judas bestellt hat, und wohne bei ihm inmitten des Volkes; oder wohin irgend es recht ist in deinen Augen zu gehen, dahin gehe. Und der Oberste der Trabanten gab ihm Zehrung und ein Geschenk und entließ ihn. 6 Und Jeremia kam zu Gedalja, dem Sohne Achikams, nach Mizpa; und er wohnte bei ihm inmitten des Volkes, das im Lande übriggeblieben war.

7 Und als alle Heerobersten, die im Gefilde waren d. h. die sich in das Innere des Landes geflüchtet hatten, sie und ihre Männer, hörten, daß der König von Babel Gedalja, den Sohn Achikams, über das Land bestellt, und daß er ihm Männer und Weiber und Kinder und von den Geringen des Landes anvertraut hatte, von denen, welche nicht nach Babel weggeführt worden waren, 8 da kamen sie zu Gedalja nach Mizpa: nämlich Ismael, der Sohn Nethanjas, und Jochanan und Jonathan, die Söhne Kareachs, und Seraja, der Sohn Tanchumeths, und die Söhne Ophais Nach and. Les.: Ephais, des Netophathiters, und Jesanja, der Sohn eines Maakathiters, sie und ihre Männer. 9 Und Gedalja, der Sohn Achikams, des Sohnes Schaphans, schwur ihnen und ihren Männern und sprach: Fürchtet euch nicht, den Chaldäern zu dienen; bleibet im Lande und dienet dem König von Babel, so wird es euch wohlgehen. 10 Und ich, siehe, ich bleibe in Mizpa, um vor den Chaldäern zu stehen, die zu uns kommen werden. Ihr aber sammelt Wein und Obst und Öl ein, und tut sie in eure Gefäße; und wohnet in euren Städten, die ihr in Besitz genommen habt. 11 Und auch alle Juden, welche in Moab und unter den Kindern Ammon und in Edom, und welche in allen diesen Ländern waren, hörten, daß der König von Babel einen Überrest in Juda gelassen, und daß er Gedalja, den Sohn Achikams, des Sohnes Schaphans, über sie bestellt hatte; 12 und alle Juden kehrten aus all den Orten zurück, wohin sie vertrieben worden waren, und sie kamen in das Land Juda zu Gedalja nach Mizpa. Und sie sammelten sehr viel Wein und Obst ein. 13 Und Jochanan, der Sohn Kareachs, und alle Heerobersten, die im Gefilde gewesen waren, kamen zu Gedalja nach Mizpa, 14 und sie sprachen zu ihm: Weißt du auch, daß Baalis, der König der Kinder Ammon, Ismael, den Sohn Nethanjas, ausgesandt hat, um dich zu ermorden? Aber Gedalja, der Sohn Achikams, glaubte ihnen nicht. 15 Und Jochanan, der Sohn Kareachs, sprach insgeheim zu Gedalja in Mizpa und sagte: Laß mich doch hingehen und Ismael, den Sohn Nethanjas, erschlagen, und niemand wird es wissen; warum soll er dich ermorden, daß alle Juden Eig. ganz Juda, die sich zu dir gesammelt haben, zerstreut werden, und der Überrest von Juda umkomme? 16 Aber Gedalja, der Sohn Achikams, sprach zu Jochanan, dem Sohne Kareachs: Tue diese Sache nicht, denn du redest eine Lüge über Ismael.

Ka Noho a Heremaia ki te Taha o Keraria te Kāwana

1 Ko te kupu i puta mai ki a Heremaia, he mea Ihowā, i muri i te tukunga a Neputarārana rangatira o ngā kaitiaki i a ia kia haere atu i Rama, i tāna tikinga i a ia, i te mea kei te here ia, he mea mekameka, i roto i ngā whakarau katoa o Hiruhārama, o Hūrā, e whakaraua ana ki Papurōna. 2 , ka mau te rangatira o ngā kaitiaki ki a Heremaia, ā, ka mea ki a ia, "Ihowā, tōu Atua tēnei kino i kōrero tēnei wāhi. 3 , kua tākina nei e Ihowā, kua oti i a ia tāna i kōrero ai; te mea kua hara koutou ki a Ihowā, ā, kīhai i whakarongo ki tōna reo, koia tēnei mea i ai ki a koutou. 4 , ināianei, ka wetekina koe e ahau i tēnei i ngā mekameka i runga i ōu ringa . Ki te pai koe ki te haere tahi i ahau ki Papurōna, haere mai, ā, māku koe e āta tirotiro; ki te kino ki a koe te haere tahi mai i ahau ki Papurōna, kauaka. Nanā, kei tōu aroaro te whenua katoa; , ko tāu wāhi e kite ai koe he pai, he āta tāu hei haerenga atu mōu, haere ki reira." 5 Kīanō ia i hoki noa, ka mea tērā, "Kāti, hoki atu ki a Keraria tama a Ahikama, tama a Hapana, kua meinga hoki ia e te kīngi o Papurōna hei kāwana ngā o Hūrā, ā, ka noho ki a ia i roto i te iwi; māu rānei e haere ki te wāhi e tau ana ki tāu titiro, kia haere ki reira."

, ka hōmai e te rangatira o ngā kaitiaki he ō mōna, me tētahi hākari, ā, tukua ana ia kia haere. 6 Kātahi a Heremaia ka haere ki a Keraria tama a Ahikama ki Mihipa; ā, noho ana ki a ia i roto i te iwi i mahue iho ki te whenua.

7 , i te rongonga o ngā rangatira katoa o ngā ope i ngā pārae, rātou ko ā rātou tāngata, kua oti a Keraria tama a Ahikama te mea hei kāwana te whenua e te kīngi o Papurōna, ā, kua tukua ki a ia ngā tikanga ngā tāne, ngā wāhine, ngā tamariki, ngā rawakore o te whenua, te hunga hoki kīhai i whakaraua ki Papurōna; 8 kātahi rātou ka haere mai ki a Keraria, ki Mihipa arā a Ihimaera tama a Netania, a Hohanana rāua ko Honatana, ngā tama a Karea, a Heraia tama a Tanahumete, ngā tama a Ēpai Netopati, a Hetania tama a tētahi Maakati, ēnei, me ā rātou tāngata. 9 Ā, ka oati a Keraria tama a Ahikama, tama a Hapana, ki a rātou ko ā rātou tāngata, ka mea, "Kaua e wehi ki te mahi ki ngā Karari; e noho ki te whenua, e mahi ki te kīngi o Papurōna, ā, ka whai pai koutou. 10 Ko ahau nei ia, nanā, ka noho ahau i Mihipa, hei atu i mua i ngā Karari e haere mai ana ki a tātou. Tēnā ko koutou, kohikohia e koutou ngā wāina me ngā hua raumati, me te hinu, whaowhina ki ā koutou oko, ā, ka noho i roto i ō koutou i riro i ā koutou."

11 Waihoki, i te rongonga o ngā Hūrai katoa i Moapa, i roto i ngā tama a Āmona, i Ēroma, i roto hoki i ngā whenua katoa, kua waiho e te kīngi o Papurōna he mōrehu o Hūrā, ā, kua meinga e ia a Keraria tama a Ahikama, tama a Hapana, hei kāwana rātou; 12 kātahi ngā Hūrai katoa i ngā wāhi katoa i peia atu ai rātou ka hokihoki mai, ā, haere mai ana ki te whenua o Hūrā, ki a Keraria, ki Mihipa, ā, kohikohia ana e rātou he wāina, he hua raumati, tōna nui.

13 I haere mai anō a Hohanana tama a Karea, rātou ko ngā rangatira katoa o ngā ope i ngā pārae ki a Keraria, ki Mihipa, 14 i mea ki a ia, "E mōhio ana rānei koe, kua ungā mai e Paarihi kīngi o ngā tama a Āmona a Ihimaera tama a Netania ki te whakamate i a koe?" Otiia kīhai a Keraria tama a Ahikama i whakapono ki a rātou.

15 Kātahi a Hohanana tama a Karea ka kōrero puku ki a Keraria, i Mihipa, ka mea, "Tēnā, tukua ahau kia haere, ā, māku e patu a Ihimaera tama a Netania, ā, e kore e mōhiotia e tētahi tangata. Kia patua koe e ia hei aha? Pēnā ka marara noa iho ngā Hūrai katoa kua huihui mai nei ki a koe, mōtī iho ngā mōrehu o Hūrā."

16 Otiia, i mea a Keraria tama a Ahikama ki a Hohanana tama a Karea, "Kaua tēnei e meatia e koe; he teka hoki tāu kōrero Ihimaera."

Veja também