Pular para o conteúdo
Publicidade

Jeremias 48

MRI2012

1 Über Moab. So spricht Jehova der Heerscharen, der Gott Israels: Wehe über Nebo! denn es ist verwüstet. Zu Schanden geworden, eingenommen ist Kirjathaim; zu Schanden geworden ist die hohe Feste und bestürzt. 2 Moabs Ruhm ist dahin. In Hesbon Zur Zeit Jeremias gehörte Hesbon den Ammonitern. (Vergl. Kap. 49,3 hat man Böses ersonnen gegen dasselbe: "Kommt und laßt es uns ausrotten, daß es keine Nation mehr sei!" Auch du, Madmen, wirst vernichtet werden; das Schwert zieht hinter dir her. 3 Horch! ein Geschrei aus Horonaim: Verheerung und große Zertrümmerung! 4 Moab ist zerschmettert, seine Geringen haben ein lautes Geschrei erhoben. 5 Denn die Anhöhe von Luchith steigt man mit Weinen hinauf, mit Weinen Wahrsch. ist statt des zweiten "mit Weinen" zu lesen "hinauf", wie Jes. 15,5; denn am Abhang von Horonaim hat man Angstgeschrei der Zerschmetterung gehört. 6 Fliehet, rettet euer Leben, und seid wie ein Entblößter And.: wie ein Wacholderstrauch in der Wüste! 7 Denn weil du auf deine Werke und auf deine Schätze vertrautest, sollst auch du eingenommen werden; und Kamos Hebr. Kemosch, die Hauptgottheit der Moabiter wird in die Gefangenschaft Eig. in der Wegführung, Verbannung ziehen, seine Priester und seine Fürsten allzumal. 8 Und der Verwüster wird über jede Stadt kommen, und keine Stadt wird entrinnen; und das Tal wird zu Grunde gehen und die Ebene vernichtet werden, wie Jehova gesprochen hat. 9 Gebet Moab Flügel, denn fliegend wird es wegziehen; und seine Städte werden zur Wüste werden, so daß niemand darin wohnt. 10 Verflucht sei, wer das Werk Jehovas lässig treibt, und verflucht, wer sein Schwert vom Blute zurückhält! 11 Sorglos O. ungestört war Moab von seiner Jugend an, und still lag es auf seinen Hefen und wurde nicht ausgeleert von Faß zu Faß, und in die Gefangenschaft Eig. in der Wegführung, Verbannung ist es nie gezogen; daher ist sein Geschmack ihm geblieben und sein Geruch nicht verändert. 12 Darum siehe, Tage kommen, spricht Jehova, da ich ihm Schröter senden werde, die es schroten Eig. neigen (zum Ausgießen) und seine Fässer ausleeren und seine Krüge zerschmeißen werden. 13 Und Moab wird sich über Kamos schämen, gleichwie das Haus Israel sich geschämt hat über Bethel, ihre Zuversicht.

14 Wie sprechet ihr: Wir sind Helden und tapfere Männer zum Streit? 15 Moab ist verwüstet, und seine Städte hat man erstiegen, und die Auswahl seiner Jünglinge ist zur Schlachtung hingestürzt, spricht der König, Jehova der Heerscharen ist sein Name. 16 Moabs Verderben steht nahe bevor, und sein Unglück eilt sehr. 17 Beklaget es, ihr seine Umwohner alle, und alle, die ihr seinen Namen kennet! Sprechet: Wie ist zerbrochen das Scepter der Macht, der Stab der Majestät! 18 Steige herab von der Herrlichkeit und wohne in dürrem Lande, du Bewohnerin, Tochter Dibons; denn Moabs Verwüster ist wider dich heraufgezogen, hat deine Festen zerstört. 19 Tritt an den Weg und schaue, Bewohnerin von Aroer! Frage den Fliehenden und die Entronnenen, sprich: Was ist geschehen? 20 Moab ist zu Schanden geworden, denn es ist bestürzt. Heulet und schreiet, verkündet am Arnon, daß Moab verwüstet ist! 21 Und das Gericht ist gekommen über das Land der Ebene, über Cholon und über Jahza und über Mephaath, 22 und über Dibon und über Nebo und über Beth-Diblathaim, 23 und über Kirjathaim und über Beth-Gamul und über Beth-Meon, 24 und über Kerijoth und über Bozra, und über alle Städte des Landes Moab, die fernen und die nahen. 25 Das Horn Moabs ist abgehauen, und sein Arm ist zerschmettert, spricht Jehova. 26 Berauschet es, -denn wider Jehova hat es großgetan-damit Moab sich wälze in seinem Gespei Eig. hineinschlage in sein Gespei und auch selbst zum Gelächter werde! 27 Oder war dir Israel nicht zum Gelächter? oder war es unter Dieben ertappt worden, daß, sooft du von ihm sprachest, du den Kopf schütteltest? 28 Verlasset die Städte und wohnet in den Felsen W. im Sela; wahrsch. die schwer zugängliche Felsengegend am Arnon, ihr Bewohner von Moab, und seid wie die Taube, welche an den Rändern des Abgrundes nistet! 29 Wir haben vernommen den Hochmut Moabs, des sehr hochmütigen, seinen Stolz und seinen Hochmut und seine Hoffart und die Erhebung seines Herzens. 30 Ich kenne wohl sein Wüten, spricht Jehova, und sein eitles Prahlen; unwahr haben sie gehandelt. 31 Darum jammere ich über Moab, und wegen ganz Moab schreie ich; über die Leute von Kir-Heres seufzt man. 32 Mehr als das Weinen Jasers weine ich über dich, du Weinstock von Sibma; deine Ranken gingen über das Meer, sie reichten bis zum Meere von Jaser. Über deine Obsternte und über deine Weinlese ist der Verwüster hergefallen, 33 und verschwunden sind Freude und Frohlocken aus dem Fruchtgefilde und aus dem Lande Moab. Und dem Weine aus den Kufen habe ich ein Ende gemacht: Man tritt nicht mehr die Kelter unter Jubelruf; der laute Ruf ist kein Jubelruf d. h. der Jubelruf (eig. laute Ruf) der Keltertreter hat sich in den Schlachtruf des Verwüsters (v 32) verwandelt.34 Von dem Geschrei Hesbons haben sie bis Elale, bis Jahaz ihre Stimme erschallen lassen, von Zoar bis Horonaim, bis Eglath-Schelischija; denn auch die Wasser von Nimrim sollen zu Wüsten werden. 35 Und ich mache ein Ende in Moab, spricht Jehova, dem, der auf die Höhe steigt und seinen Göttern räuchert. 36 Deshalb klagt Eig. rauscht gleich Flöten mein Herz um Moab, und klagt Eig. rauscht gleich Flöten mein Herz um die Leute von Kir-Heres. Deshalb geht, was es erübrigt hat, zu Grunde. 37 Denn jedes Haupt ist kahl und jeder Bart abgeschoren; auf allen Händen sind Ritze, und Sacktuch ist an den Lenden. 38 Auf allen Dächern Moabs und auf seinen Straßen ist lauter Klage; denn ich habe Moab zerbrochen wie ein Gefäß, an dem man kein Gefallen hat, spricht Jehova. 39 Wie ist es bestürzt! sie heulen. Wie hat Moab den Rücken gewandt vor Scham! Eig. den Rücken gewandt, ist beschämt worden! Und allen seinen Umwohnern wird Moab zum Gelächter und zur Bestürzung sein. 40 Denn so spricht Jehova: Siehe, wie der Adler fliegt er daher und breitet seine Flügel aus über Moab. 41 Kerijoth ist eingenommen, und die Festen sind erobert. Und das Herz der Helden Moabs wird an selbigem Tage sein wie das Herz eines Weibes in Kindesnöten. 42 Und Moab wird vertilgt werden, daß es kein Volk mehr sei, weil es großgetan hat wider Jehova. 43 Grauen und Grube und Garn über dich, du Bewohner von Moab! spricht Jehova. 44 Wer vor dem Grauen flieht, wird in die Grube fallen, und wer aus der Grube heraufsteigt, wird in dem Garne gefangen werden; denn ich bringe über dasselbe, über Moab, das Jahr seiner Heimsuchung, spricht Jehova. 45 Im Schatten Hesbons bleiben Flüchtlinge kraftlos stehen; denn ein Feuer ist ausgegangen von Hesbon und eine Flamme aus der Mitte Sihons, und hat die Seite Moabs verzehrt und den Scheitel der Söhne des Getümmels. 46 Wehe dir, Moab! verloren ist das Volk des Kamos! denn deine Söhne sind als Gefangene weggeführt, und deine Töchter in die Gefangenschaft. - 47 Aber ich werde die Gefangenschaft Moabs wenden am Ende der Tage, spricht Jehova. Bis hierher das Gericht über Moab.

Te Whakawātanga ki Moapa

1 Moapa:

Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira:

"Auē te mate Nepo, kua pāhuatia hoki!

Kua meinga a Kiriataima kia whakamā, kua riro:

kua meinga a Mihikapa kia whakamā, kua wāwāhia iho ia.

2 Kua kāhore te whakamoemiti Moapa;

i Hehepona rātou e whakatakoto ana i te kino mōna,

Haere mai, tātou ka hātepe atu i a ia, kia kore ai tēnā iwi.

Ko koe anō hoki, e Maramene, ka whakanohopukutia koe;

ka aru te hoari i a koe.

3 Ka puta te reo auē i Horonaimi,

He pāhua, he whakangaromanga nui!

4 Ka oti a Moapa te tukituki!

He auē ka rangona, āna mea ririki.

5 Ka haere hoki rātou te pikinga atu ki Rūhiti

me te tangi haere tonu;

te mea i te heketanga ki Horonaimi

kua rongo rātou i te mamae kino o te auē ki te whakangaromanga.

6 E rere! Kāhaki i a koutou kia ora ai!

Kia rite ai ki te manoao i te koraha!

7 "te mea, nāu i whakawhirinaki ki āu mahi, ki āu taonga,

koia anō koe ka horo ai;

ā, ka riro a Kemoho i te whakarau,

rātou tahi ko ōna tohunga, ko ōna rangatira.

8 Ka tae te kaipāhua ki ngā katoa,

e kore hoki tētahi e puta;

ka ngaro te raorao, ka hunā hoki te mānia;

ka pērā me Ihowā i kōrero ai.

9 Hoatu he parirau Moapa,

kia rere atu ai, kia puta ai:

ā, ka ururuatia ōna ,

ai he tangata hei noho ki reira.

10 "Ka kangā te tangata e mahi whakaparahako ana i Ihowā mahi,

ā, ka kangā hoki te tangata e kore nei e tuku i tāna hoari ki te toto.

11 "I runga a Moapa i te rangimārie tōna tamarikitanga ake,

ā, i āta takoto ia i runga i ōna nganga,

kīhai i ringihia atu i tētahi oko ki tētahi oko,

kīhai anō hoki ia i riro i te whakarau.

Heoi, mau tonu tōna reka ki a ia,

ā, kīhai tōna kakara i rerekē.

12 reira, nanā, kei te haere mai ngā ,"

e ai Ihowā,

"e ungā ai e ahau ki a ia te hunga ringiringi,

ā, ka ringihia atu ia e rātou;

ā, ka noho tahanga i a rātou āna oko,

ka pakaru rikiriki hoki ā rātou pounamu.

13 , ka whakamā a Moapa ki a Kemoho,

ka pērā me te whare o Īharaira i whakamā ki Pētēre,

ki rātou i whakawhirinaki ai.

14 "He pēhea koutou e ,

He mārohirohi tātou, he uaua ki te whawhai?

15 Kua pāhuatia a Moapa, ā, kua piki atu rātou ki ōna ,

kua heke iho hoki āna taitama, he mea whiriwhiri, kei raro, he parekura,

e ai te Kīngi, ko Ihowā nei o ngā mano tōna ingoa.

16 Ka tata te aituā o Moapa te puta,

ā, kei te tino kaikā mai te mōna.

17 Tangihia ia, e koutou katoa i tētahi taha ōna, i tētahi taha,

e koutou e mōhio ana ki tōna ingoa;

ake, Anō te whatinga o te rākau kaha,

o te tokotoko ātaahua!

18 "E te tamāhine e noho mai nei i Ripono,

makere mai i tōu korōria,

e noho ki te matewai;

te mea kua tae te kaipāhua o Moapa ki a koe,

kua kore i a ia ōu wāhi kaha.

19 E te wahine e noho ana i Aroere,

e ki te ara titiro ai.

Ui atu ki te tangata e rere ana, ki te wahine e mawhiti ana;

mea atu, He aha kua meatia?

20 Kua whakamā a Moapa, kua pakaru;

auē, e tangi!

Kōrerotia ki Aranona,

kua oti a Moapa te pāhua.

21 "Kua tae atu anō te whakawā ki te mānia;

ki Horono, ki Iahata, ki Mepaata,

22 ā, ki Ripono, ki Nepo, ki, Pēteripirataima,

23 ki Kiriataima, ki Petekamuru, Petemeono,

24 ki Kerioto, ki Potora,

ki ngā katoa o te whenua o Moapa,

ki ngā mea i tawhiti, ki ngā mea e tata ana.

25 Kua oti te haona o Moapa te pōuto atu,

kua whati tōna ringa,"

e ai Ihowā.

26 "Meinga ia e koutou kia haurangi;

mōna i whakakake ki a Ihowā;

ā, ka okeoke a Moapa i roto i tōna ruaki,

ā, waiho anō ia hei katanga.

27 He teka ianei i waiho a Īharaira hei katanga māu?

I kitea rānei ia i roto i ngā tāhae?

te mea i āu kōrerotanga katoa mōna,

e oraora ana te māhunga.

28 E ngā tāngata o Moapa,

whakarērea ngā , e noho ki te kāmaka;

ā, kia rite ki te kūkupa e hanga nei

i tōna ōhanga ki ngā taha o te kūwaha o te rua.

29 "Kua rongo tātou i te whakahīhī o Moapa

nui atu hoki tōna whakahīhī

i tōna whakakake, i tōna whakamanamana, i tōna whakapehapeha,

i te whakahirahira hoki o tōna ngākau.

30 E mōhio ana ahau ki tōna riri,"

e ai Ihowā,

"otiia kāhore he tikanga;

kāhore he rawa o āna whakapehapeha.

31 reira ka tangi ahau Moapa;

āe , ka auē ahau Moapa katoa.

Ka uhunga rātou ngā tāngata o Kiriherehe.

32 E te wāina o Hipima,

ka tangihia koe e ahau, nui atu i te tangihanga, Iatere.

Kua whiti ōu peka ki tērā taha o te moana,

kua tae rawa ki te moana o Iatere.

Kua kōkiri atu te kaipāhua ki āu hua raumati,

ki tāu kohikohinga wāina.

33 Ā, kua whakakāhoretia atu te koa me te hari

i te māra mōmona, i te whenua hoki o Moapa;

ā, kua mutu i ahau he wāina ngā takahanga wāina;

e kore tētahi e hāmama i te takahanga;

ko rātou hāmama ehara i te hāmama.

34 "te auētanga i Hehepona tae noa ki Ereare,

ki Iahata, te puakanga o rātou reo,

Toara tae noa ki Horonaimi, ki Ekerata Herihia,

te mea ka mokemoke anō hoki ngā wai o Nimirimi.

35 Ka meinga anō hoki e ahau kia mutu

i roto i a Moapa,"

ai Ihowā,

"te tangata whakaeke whakahere ki te wāhi tiketike,

me te tangata tahu whakakakara ki ōna atua.

36 reira kei te tangi tōku ngākau ki a Moapa ānō he pūtōrino,

kei te tangi hoki tōku ngākau ānō he pūtōrino ki ngā tāngata o Kiriherehe;

reira kua mōtī ngā mea maha i mahia e ia.

37 He mea moremore katoa hoki ngā māhunga,

ko ngā kumikumi katoa tapahi rawa;

he haehaenga kei ngā ringa katoa, he kākahu taratara kei ngā hope.

38 Kei runga i ngā tuanui katoa o Moapa a kei ōna ara he uhunga kei ngā wāhi katoa;

te mea kua pakaru i ahau a Moapa,

ānō he oko e kore e manakohia,"

e ai Ihowā.

39 "Anō tōna wawāhanga! rātou auē!

Inā, te tahuritanga mai o te tuarā o Moapa i te whakamā!

, ka waiho a Moapa hei katanga,

hei whakawehi ki te hunga i tētahi taha ōna, i tētahi taha."

40 te mea ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Nanā, ka rere ia ānō he ēkara,

ka roha hoki ōna parirau ki runga ki Moapa.

41 Kua horo Kerioto,

kua riro ngā wāhi kaha,

ā, ka rite te ngākau o ngā mārohirohi o Moapa i taua

ki te ngākau o te wahine e whakamamae ana.

42 Ā, ka hunā a Moapa, ka kore tēnā iwi,

mōna i whakakake ki a Ihowā.

43 Ko te wehi, ko te poka, ko te rore,

kei a koe, e te tangata o Moapa,"

e ai Ihowā.

44 "Ko te tangata e rere ana i te wehi,

ka taka ki te poka;

ā, ko te tangata e puta ake ana i te poka,

ka mau i te rore.

Ka tākina hoki e ahau ki runga ki a ia, arā ki a Moapa,

te tau e tirotirohia ai rātou,"

e ai Ihowā.

45 "Ko te hunga i rere, ana rātou

i raro i te ata o Hehepona, kāhore he kaha;

kua puta atu hoki he ahi i Hehepona,

he mura i waenganui o Hihona,

ā, kua pau te koki o Moapa,

te tumuaki hoki o ngā tama a te ngangau.

46 Auē te mate mōu, e Moapa!

Kua hunā te iwi o Kemoho;

kua riro hoki āu tama hei whakarau,

āu tamāhine hoki hei whakarau.

47 "Otiia, ka whakahokia mai anō e ahau a Moapa

i te whakarau i ngā whakamutunga,"

e ai Ihowā.

Heoi anō te whakawā Moapa.

Veja também