1 O unverständige Galater! wer hat euch bezaubert, denen Jesus Christus, als unter euch gekreuzigt, vor Augen gemalt wurde? 2 Dies allein will ich von euch lernen: Habt ihr den Geist aus O. auf dem Grundsatz der (des); so auch nachher Gesetzeswerken empfangen, oder aus der Kunde O. Botschaft; s. die Anm. zu Röm. 10,16 des Glaubens? 3 Seid ihr so unverständig? Nachdem ihr im Geiste angefangen habt, wollt ihr jetzt im Fleische vollenden? O. zur Vollendung gebracht werden4 Habt ihr so vieles vergeblich gelitten? O. erfahren wenn es ja auch vergeblich ist. 5 Der euch nun den Geist darreicht und Wunderwerke unter euch wirkt, ist es aus Gesetzeswerken oder aus der Kunde des Glaubens?
6 Gleichwie Abraham Gott glaubte, und es ihm zur Gerechtigkeit gerechnet wurde. 1. Mose 15,67 Erkennet denn: die aus O. auf dem Grundsatz des (der); so auch nachher Glauben sind, diese sind Abrahams Söhne. 8 Die Schrift aber, voraussehend, daß Gott die Nationen aus Glauben rechtfertigen würde, verkündigte dem Abraham die gute Botschaft zuvor: "In dir werden gesegnet werden alle Nationen". 1. Mose 12,39 Also werden die, welche aus Glauben sind, mit dem gläubigen Abraham gesegnet. 10 Denn so viele aus Gesetzeswerken sind, sind unter dem Fluche; denn es steht geschrieben: "Verflucht ist jeder, der nicht bleibt in allem, was im Buche des Gesetzes geschrieben ist, um es zu tun!" 5. Mose 27,2611 Daß aber durch W. in, d. h. in der Kraft des Gesetz niemand vor Gott gerechtfertigt wird, ist offenbar, denn "der Gerechte wird aus Glauben leben". Hab. 2,412 Das Gesetz aber ist nicht aus Glauben, sondern: "Wer diese Dinge getan hat, wird durch sie leben". 3. Mose 18,513 Christus hat uns losgekauft von dem Fluche des Gesetzes, indem er ein Fluch für uns geworden ist (denn es steht geschrieben: "Verflucht ist jeder, der am Holze hängt!"); 5. Mose 21,2314 auf daß der Segen Abrahams in Christo Jesu zu den Nationen käme, auf daß wir die Verheißung des Geistes empfingen durch den Glauben. 15 Brüder! ich rede nach Menschenweise; selbst eines Menschen Bund, der bestätigt ist, hebt niemand auf oder verordnet etwas hinzu. 16 Dem Abraham aber waren die Verheißungen zugesagt und seinem Samen. Er sagt nicht: "und den Samen", als von vielen, sondern als von einem: "und deinem Samen", 1. Mose 22,18 welcher Christus ist. 17 Dieses aber sage ich: Einen vorher von Gott bestätigten Bund macht das vierhundertdreißig Jahre danach entstandene Gesetz nicht ungültig, um die Verheißung aufzuheben. 18 Denn wenn die Erbschaft aus O. auf dem Grundsatz des (der); so auch nachher Gesetz ist, so nicht mehr aus O. auf dem Grundsatz der (des); so auch nachher Verheißung: dem Abraham aber hat Gott sie durch Verheißung geschenkt.
19 Warum nun das Gesetz? Es wurde der Übertretungen wegen hinzugefügt (bis der Same käme, dem die Verheißung gemacht war), angeordnet durch Engel in der Hand eines Mittlers. 20 Ein W. der Mittler aber ist nicht Mittler von einem; Gott aber ist einer. 21 Ist denn das Gesetz wider die Verheißungen Gottes? Das sei ferne! Denn wenn ein Gesetz gegeben worden wäre, das lebendig zu machen vermöchte, dann wäre wirklich die Gerechtigkeit aus O. auf dem Grundsatz des (der); so auch nachher Gesetz. 22 Die Schrift aber hat alles unter die Sünde eingeschlossen, auf daß die Verheißung aus O. auf dem Grundsatz des (der); so auch nachher Glauben an Jesum Christum O. Jesu Christi denen gegeben würde, die da glauben. 23 Bevor aber der Glaube kam, wurden wir unter dem Gesetz verwahrt, eingeschlossen auf den Glauben hin, der geoffenbart werden sollte. 24 Also ist das Gesetz unser Zuchtmeister gewesen auf Christum hin, auf daß wir aus O. auf dem Grundsatz des (der); so auch nachher Glauben gerechtfertigt würden. 25 Da aber der Glaube gekommen ist, sind wir nicht mehr unter einem Zuchtmeister; 26 denn ihr alle seid Söhne Gottes durch den Glauben an Christum Jesum. W. in Christo Jesu27 Denn so viele euer auf Christum getauft worden sind, ihr habt Christum angezogen. 28 Da ist nicht Jude noch Grieche, da ist nicht Sklave noch Freier, da ist nicht Mann und Weib; W. Männliches und Weibliches denn ihr alle seid einer in Christo Jesu. 29 Wenn ihr aber Christi seid, so seid ihr denn Abrahams Same und nach Verheißung Erben.
Seadus ja usk
1 Oh teid, rumalad galaatlased, kes on teid ära nõidunud – teid, kelle silme ette Jeesus Kristus oli joonistatud ristilööduna? 2 Sooviksin teie käest teada vaid üht: kuidas te saite Jumala Vaimu? Kas Seadusest kinnipidamise tõttu või kuuldud sõnumisse uskumise tõttu? 3 Kas te olete tõesti nõnda sõgedad, et püüate inimlike pingutustega viia lõpule seda, mida alustasite Vaimus? 4 Te olete nii palju kogenud – kas see kõik oli ilmaasjata? 5 Kas Jumal annab teile Vaimu ja teeb vägevaid imetegusid teie seas sellepärast, et te pidasite kinni Seadusest või sellepärast, et te uskusite kuuldud sõnumit? 6 Nii nagu Aabraham, kes „uskus Jumalat ja see arvati talle õiguseks".
7 Mõistke siis, et need, kes usuvad, on Aabrahami järglased. 8 Nähes ette, et Jumal mõistab õigeks usust mittejuudidki, kuulutas Pühakiri juba Aabrahamile rõõmusõnumit: „Sinu läbi õnnistatakse kõiki rahvaid!" 9 Nõnda siis õnnistatakse neid, kes usuvad, koos usumehe Aabrahamiga.
10 Ent need, kes toetuvad Seaduse tegudele, on needuse all. Sest Pühakirjas öeldakse: „Neetud on igaüks, kes ei tee kõike seda, mis on kirjutatud Seaduse raamatusse." 11 On ilmne, et Seaduse kaudu ei saa keegi õigeks Jumala ees, sest „õige jääb usust elama". 12 Seadus ei põhine usul; vastupidi, kirjutatud on „igaüks, kes seda täidab, elab selle järgi". 13 Kristus lunastas meid Seaduse needuse alt, saades neetuks meie asemel, sest kirjutatud on: „Neetud on igaüks, kes puu küljes ripub." 14 See sündis selleks, et Aabrahami õnnistus saaks ka teistele rahvastele osaks Kristuses Jeesuses, ja et me tõotatud Vaimu saaksime usu kaudu.
Seaduse otstarve
15 Vennad ja õed, ma toon näite igapäevasest elust. Kui inimene on teinud testamendi, siis ei saa keegi seda tühistada ega täiendada. 16 Nõndasamuti anti tõotused Aabrahamile ja tema soole. Neis ei öeldud „sinu sugudele", otsekui paljudele, vaid ühele: „ja sinu soole", kes on Kristus. 17 Ma tahan öelda järgmist: nelisada kolmkümmend aastat hiljem tulnud Seadus ei tee kehtetuks Jumala poolt varem seatud lepingut ega tühista tõotust. 18 Sest kui pärand tuleks Seaduse alusel, siis ei põhineks see enam tõotusel. Kuid Jumal oma armus andis selle Aabrahamile just läbi tõotuse.
19 Milleks siis Seadus? See lisati üleastumiste paljastamiseks, kuni tuleb sugu, kelle kohta oli antud tõotus. See seadus anti inglite kaudu vahendajale3:19 Vahendaja tähendab siin Moosest.. 20 Aga kui keegi on andnud tõotuse omal tahtel, ei ole vaja vahendajat, Jumal on see.
21 Kas Seadus on siis vastuolus Jumala tõotustega? Sugugi mitte! Sest kui oleks antud Seadus, mis suudab teha elavaks, oleks õigus kindlasti tulnud käsu kaudu. 22 Kuid Pühakiri on allutanud kõik patu meelevalla alla, et tõotus, mis anti usu läbi Jeesusesse Kristusesse, saaks osaks neile, kes usuvad.
Jumala lapsed
23 Enne usu tulekut hoiti meid Seaduse valve all luku taga kuni usu ilmumiseni tulevikus. 24 Niisiis on Seadus olnud meie eestkostja Kristuse tulekuni, et me saaksime õigeks usust. 25 Aga nüüd, kui usk on tulnud, ei allu me enam eestkostjale.
26 Te olete ju kõik usu läbi Jumala lapsed Kristuses Jeesuses. 27 Sest teie kõik, kes olete Kristusesse ristitud, olete ka Kristusega rõivastatud. 28 Enam ei ole juuti ega kreeklast, enam ei ole orja ega vaba, enam ei ole meest ega naist, sest te kõik olete üks Kristuses Jeesuses. 29 Ja kui te olete Kristuse omad, siis te olete ka Aabrahami sugu ja pärijad tõotuse kohaselt.