Žalmi 141

1 Le Davidoskro žalmos.

RAJEJA, ke tu vičinav!

Siďar mange te pomožinel!

Šun miro hangos, sar ke tu vičinav!

2 Prile miri modľitba sar o kaďidlos

a mire vasta, so hazdav, sar e račakri obeta.

3 RAJEJA, ačhav le stražňiken paš miro muj!

Stražin o vudar mire vuštengro!

4 Ma domuk, hoj mange o jilo te džal pal o nalačho,

hoj te kerav o nalačhipen olenca, ko oda keren,

aňi hoj lenca te chav pre lengre hoscini.

5 Te man demela o čačipnaskro manuš – oda hin o kamiben;

te man pokarhinela – oda hin sar olejos pro šero;

miro šero oda prilela.

Ale me man furt modľinava, hoj o nalačhe te aven marde vaš oda, so keren.

6 Lengre vodci ena čhide tele pal o skali,

a akor o nalačhe sprindžarena, hoj mire lava sas čače.

7 On phenena: „Sar vareko orinel e phuv a rozmarel o hrudi,

avke hine rozčhide amare kokala andro muj le Šeoloskro."

8 Ale mire jakha, RAJEJA, Adonaj, dikhen pre tute,

pre tute man mukav, ma de man le meribnaske!

9 Chraňin man le pascendar, so mange kerde,

the le sitendar, so mange nacirdle o nalačhe.

10 Mi peren o nalačhe andre peskre siti,

ale me len mi obdžav.