Žalmi 64

1 Oleske, ko ľidžal o bašaviben. Le Davidoskro žalmos.

2 Šun man, ó Devla, sar man sajinav!

Zachraňin miro dživipen, bo darav man mire ňeprijaťeľistar.

3 Chraňin man olestar, so mange kamen te kerel o nalačhe manuša;

le bitangendar, so pre ma aven sar banda.

4 E čhib peske ostraren sar šabľa

a muken o jedovata lava sar šipi,

5 hoj andral o garudo than te trafinen le ňevinnones;

ľivinen andre leste jekhvareste a na daran pes.

6 Jekh avres maren upre pro nalačhe veci,

dovakeren pes, hoj nacirdena peskre pasci,

a phenen: „Ko len dikhela?"

7 Keren o nalačhe plani a phenen:

„Avľam pro igen lačho planos!"

Ňiko našťi džanel, so peske o manuš andro jilo gondoľinel.

8 Ale o Del len trafinela peskre šipenca,

jekhvareste ena on korkore zraňimen.

9 Zňičinela len lengri čhib.

Sako, ko len dikhela, kerela upral lende le šereha.

10 Savore manuša pes darana;

vakerena pal oda, so kerel o Del,

achaľona oleske, so ov kerel.

11 O spravodľivo radisaľola andro RAJ

a denašela pes te garuvel andre leste.

Lašarena pes leha savore čačejileskre.