Amós 8

1 Tian vizion donis al mi la Sinjoro, la Eternulo: mi vidis korbon kun maturaj fruktoj. 2 Kaj Li diris: Kion vi vidas, Amos? Mi respondis: Korbon kun maturaj fruktoj. Tiam la Eternulo diris al mi: Venis la fino por Mia popolo Izrael; Mi ne plu indulgos ĝin. 3 La kantoj de la palaco fariĝos lamentoj en tiu tago, diras la Sinjoro, la Eternulo; estos multe da kadavroj; sur ĉiu loko oni ĵetos ilin silente. 4 Aŭskultu ĉi tion, vi, kiuj penas engluti la malriĉulojn kaj pereigi la humilulojn de la tero, 5 kaj kiuj diras: Kiam pasos la monatkomenco, ke ni povu vendadi grenon? kaj la sabato, ke ni povu malfermi la grenejon? Ni malgrandigos la mezuron, ni pligrandigos la prezon, kaj ni trompos per falsa pesilo; 6 ni aĉetos senhavulojn per mono kaj malriĉulon per paro da ŝuoj, kaj grenventumaĵon ni vendos kun la greno. 7 La Eternulo ĵuris per la gloro de Jakob: Neniam Mi forgesos ĉiujn iliajn farojn. 8 Ĉu pro tio ne ektremos la tero, ne ekploros ĉiuj ĝiaj loĝantoj? Ĝi tuta ekskuiĝos kiel lago, ĝi leviĝos kaj malleviĝos kiel la Rivero de Egiptujo. 9 En tiu tago, diras la Sinjoro, la Eternulo, Mi subirigos la sunon en tagmezo, kaj Mi mallumigos la teron meze de luma tago. 10 Mi aliformigos viajn festojn en funebron kaj ĉiujn viajn kantojn en lamentojn; Mi metos sakaĵon sur ĉiujn lumbojn kaj kalvon sur ĉiun kapon; Mi aperigos ĉe ili funebron, kiel pri sola filo, kaj ilia fino estos tago de maldolĉeco. 11 Jen venos tagoj, diras la Sinjoro, la Eternulo, kaj Mi sendos malsaton en la landon, ne malsaton pri pano kaj ne soifon pri akvo, sed soifon por aŭskultado de la vortoj de la Eternulo. 12 Kaj ili vagados de maro ĝis maro, kaj de nordo ĝis oriento ili migrados, por serĉi la vorton de la Eternulo, sed ili ne trovos. 13 En tiu tago senfortiĝos de soifo la belaj junulinoj kaj la junuloj, 14 kiuj nun ĵuras per la peko de Samario, kaj diras: Kiel vivas via dio, ho Dan! kiel floras la vojo al Beer-Ŝeba! ili falos, kaj ne plu releviĝos.

A visão do cesto de frutos do verão

1 O Senhor Deus assim me fez ver: E eis aqui um cesto de frutos do verão. 2 E disse: Que vês, Amós? E eu disse: Um cesto de frutos do verão. Então o Senhor me disse:

Chegou o fim sobre o meu povo

Israel;

nunca mais passarei por ele.

3 Mas os cânticos do templo

naquele dia serão gemidos,

diz o Senhor Deus;

multiplicar-se-ão os cadáveres;

em todos os lugares

serão lançados fora em silêncio.

A ruína de Israel se aproxima

4 Ouvi isto, vós que anelais

o abatimento do necessitado;

e destruís os miseráveis

da terra,

5 Dizendo: Quando passará

a lua nova,

para vendermos o grão,

e o sábado, para abrirmos

os celeiros de trigo,

diminuindo o efa,

e aumentando o siclo,

e procedendo dolosamente

com balanças enganosas,

6 Para comprarmos os pobres

por dinheiro,

e os necessitados

por um par de sapatos,

e para vendermos

o refugo do trigo?

7 Jurou o Senhor

pela glória de Jacó:

Eu não me esquecerei

de todas as suas obras

para sempre.

8 Por causa disto

não estremecerá a terra,

e não chorará todo aquele

que nela habita?

Certamente levantar-se-á toda ela

como o grande rio,

e será agitada, e baixará

como o rio do Egito.

9 E sucederá que, naquele dia,

diz o Senhor Deus,

farei que o sol se ponha

ao meio-dia,

e a terra se entenebreça

no dia claro.

10 E tornarei as vossas festas

em luto,

e todos os vossos cânticos

em lamentações;

e porei pano de saco

sobre todos os lombos,

e calva sobre toda cabeça;

e farei que isso seja

como luto por um filho único,

e o seu fim como dia

de amarguras.

11 Eis que vêm dias,

diz o Senhor Deus,

em que enviarei fome sobre a terra;

não fome de pão,

nem sede de água,

mas de ouvir as palavras

do Senhor.

12 E irão errantes

de um mar até outro mar,

e do norte até ao oriente;

correrão por toda a parte,

buscando a palavra do Senhor,

mas não a acharão.

13 Naquele dia as virgens formosas

e os jovens desmaiarão de sede.

14 Os que juram pela culpa

de Samaria, dizendo:

Vive o teu deus, ó Dã;

e vive o caminho de Berseba;

esses mesmos cairão,

e não se levantarão jamais.